آلبر کامو گفته بود؛ در لحظهی خاصی از درد هیچکس نمیتواند کاری برای آدمی انجام دهد. رنج همیشه تنهاست.
دقیقا همونجایی که نمیدونی چه غلطی باید بکنی
نه میتونی بری نه بیای نه بشینی نه بخوابی که دست به دامن الکل میشی
تو پیک دومت بغضی در حال شکستنه و تو چهارمی اشکی سرازیر و تو ششمی دنیات رو سرت خراب