iiinova — where your digital self keeps evolving

“ เยส เสร็จสักที…ถ้าตัดเรื่องหั่นหอมไปก็ไม่ได้ทำยากนะ ไหนดูสิอร่อยไหมมม ” ว่าแล้วใช้ช้อนจิ้มผักโขมมากิน ก่อนจะไม่พูดอะไรแล้วจิ้มป้อนโรมบ้าง . . . หลังจากทั้งคู่นั่งทานจนหมดเขาก็อาสาไปล้างจานให้จนเสร็จสรรพ “ กินเสร็จแล้วเราทำอะไรต่อดี ” “ ดูหนังไหม? “ /ยิ้ม

100

“ ก็หิวนิดหน่อย “ ” แต่ไม่เป็นไร กินนายแทนไปก่อน งั้ม “ ว่าแล้วก็อมหูโรมเล่น ก่อนที่จะคายออกแล้วแล้วดูดเส้นที่โรมยื่นมา เสียงเคี้ยวดังขึ้นพางพยักหน้า “ อืม อร่อยดีนะ แต่เติมซอสมะเขือเทศไปอีกหน่อยได้ไหม? “ เมื่อชิมเสร็จและช่วยโรมจึดจาน ผักโขมอบชีสก็เสร็จพอดี เขาสวมถุงมือกันความร้อนหยิบจานนั้นมาแล้ววางลงบนโต๊ะ

100

ขายาวรีบสับไปล้างน้ำก่อนจะเดินไปงอแงกับโรมว่ามีปาสเตอร์ปิดแผลไหม? หลังจากทำแผลเสร็จ เขาใช้เวลาหั่นต่อจนเสร็จ " ฟิ้ว ยากเหมือนกันนะ " ต่อไปก็หั่นเต๋าเบค่อย ใส่ส่วนผสมลงไป ใส่ชีส ใส่ผักโบมที่โรมล้างไว้ก่อนแล้ว และอบอีก 10 นาที ระหว่างนั้นก็มองโรมที่กำลังวุ่นกับการทำพาสต้าไป เขาก็เดินด้อกแด้กไปโอบเอวอีกฝ่ายจากด้านหลังคางเกยไหล่ดูอีกฝ่ายยกเส้นมา

100

" ไม่เป็นหรอก แต่เดี๋ยวดูยูทูปเอา " พูดเสร็จก็เสิร์ชดูวิธีทำผัดโขมอบชีส โดยเขาเริ่มที่จะหั่นหอมใหญ่ก่อน " เอ..หอมหั่นไงน้า " ว่าแล้วก็ปัดไปดูวิธีหั่นก่อน เขาจับลูกกลม ๆ นั่นหั่นครึ่งออกตามคลิป พลิกมาแล้วค่อย ๆ ใช้ปลายมีดหั่นเป็นซี่ ๆ แต่แล้วด้วยความที่หั่นไม่เก่งเลยพลาดโดนมีดบาดนิ้ว " โอ๊ย " เขารีบวางมีดลงแล้วยกนิ้วมาดู เลือดเริ่มไหล่ออกมา ถึงจะบาดไม่ลึกแต่ก็เจ็บอยู่

100

“ มา ๆ เริ่มจากตรงไหนดีน้า ผักโขมอบชีสละกัน นายทำมีทบอลไป ”

100

หลังจากขับมาจากซุปเปอร์มาร์เก้ต สองมือหิ้วถุงกระดาษแล้วเอาไปวางไว้ในห้องของโรมเมียสพลางบ่นอุบอิบแบบป้าแก่ ๆ “ เดี๋ยวเขาขออาบน้ำก่อนนะ ชั้นยังรู้สึกได้ถึงน้ำลายฮิปโปตัวนั้นอยู่เลย ” “ แปปนึงเดี๋ยวมาช่วยน้า ” ซึ่งก็เป็นแบบที่เขาบอกจริง ๆ เขาใช้เวลาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อ 10 นาทีก็รีบวิ่งขึ้นมาหาโรมที่ห้อง ตอนนี้เขาเปลี่ยนเป็นเสื้อยืดสีขาวกางเกงขาสั้นสีแดงตัวโปรดที่เขาชอบเพราะใส่แล้วสบาย

110

“ อืม ” เขาพินิจพิจารณาอยู่สักพักก่อนจะหยิบขวดที่ถูกที่สุดในช้อยส์ที่โรมแนะนำมา ซึ่งก็คือขวดที่มีเปอร์เซ็นแอลกอฮอลเยอะ “ อันนี้แล้วกันนะ ” มือหนาชูขวดขึ้นยักไหล่อย่างไม่รู้อะไรอีกแล้วและวางลงรถเข็น ระหว่างที่เขาเข็นรถมาก็ไม่ลืมที่จะซื้อองุ่นที่บูธนั้นกลับไปด้วย … “ ฟู้ว ซื้อมาก็ไม่ได้เยอะนะ แต่ปาไปเป็นร้อยปอนด์ สมัยนี้ข้าวของแพงชมัด ”

100

ระหว่างที่เดินกันเขาก็หยิบองุ่นชิมฟรีจากบูธข้าง ๆ มากิน “ อืม ” เคี้ยวไปเอี่ยวหัวพิงไหล่คนข้าง ๆ ไปอย่างสบายใจ สายตาก็มองมือถืออีกฝ่ายที่กำบังเสิร์ชวิธีทำผักโขมอบชีสอยู่ “ อะเค ” ผละออกไปหยิบชีสมาทั้งมอสเซอเรลล่า เชดด้า พาร์มีซานมาหย่อยใส่ตระกร้า หลังจากซื้อมีทบอลสำเร็จรูปมาเขาก็เข็นมาโซนไวน์ “ เอาอันไหนดี ” เขาแทบจะไม่มองยี่ห้อดูแต่ราคาอย่างเดียว

100

เขาพูดถึงเซตชีส ซะลามี่ เปเปอโรนี่ กับแครกเกอร์กินคู่กับไวน์ " อายุ 18 ในอังกฤษสามารถดื่มแอลฯได้แล้วนะ! " " กินไปดูหนังไปอะไรประมาณนั้น "

100

" ฉันจะเอานายใส่กระเป๋าไปด้วยทุกที่เลย " . . . หลังจากทั้งคู่ตกลงที่จะไปซื้อของที่ซุปเปอร์มาร์เก้ตเพื่อมาทำอาหารกินเองที่ห้อง ระหว่างที่เฟรเดอริคเข็นรถเข็นก็นึกเมนูในหัว " อืม ฉันอยากกินสปาเกตตี้นีทบอลอ่ะ แล้วก็ผักโขมอบชีส " เขาเสนอไป " พูดถึงชีสแล้วกินชีสบอร์ดกับไวน์ดีไหม "

100

ทั้งคู่เดินกลับมานั่งรถพร้อมกลับบ้าน “ ไปทานข้าวเย็นดีไหม นายหิวหรือเปล่า กินฮ้อทดอคไปครึ่งเดียวเองหนิ ” /นิ้วจิ้มพุง “ หรือไปทำที่หอดี? ”

110

ดูเหมือนว่าคนข้าง ๆ จะรับฟังคำแนะนำของเขาจริง ๆ นะเนี่ย เฟรเดอริคตั้งใจสิ่งที่โรมพูดอย่างขมักเขม่น “ นายทำได้อยู่แล้วล่ะนะะ ” ว่าพลางมือยี ๆ หัว ก่อนจะก้มลงจุ้บสักหน่อยด้วยความเอ็นดู “ อืมของฉันก็คงได้ไปเที่ยวรอบโลก เรียนรู้วัฒนธรรมต่างชาติ อะไรประมาณนี้มั้ง “ เขาหันไปยิ้มให้พร้อมกำชับแขนข้างที่อีกฝ่ายคล้องมาแน่นขึ้นไม่อยากปล่อยให้หลุดไปไหน

100

" ไม่รู้สิฉันไม่คิดเรื่องพวกนี้เท่าไหร่ แค่อยาก ทำวันนี้ให้ดีที่สุด และมีความสุขไปกับทุกวินาทีที่มีชีวิตแค่นั้น "

100

" ถ้างั้นนายมีแผนในใจอะไรไว้ไหมว่าอยากจะทำอะไรให้ผู้คนจดจำ " เฟรเดอริคหันไปถามคนข้าง ๆ โดยไม่อนุมานใด ๆ กับคำตอบอีกฝ่าย . . . " ส่วนสำหรับชั้นแล้ว อืม " " ... " " ฉันหวังว่าคนจะจำชั้นว่าเป็นคนที่ใช้ชีวิตได้คุ้มที่สุด หรือใจดี อะไรเทือก ๆ นี้อ่ะมั้ง ฮะ ๆ " เขาคิดไปแป๊ปเดียวก็ได้คำตอบที่แสนจะชิล ๆ สองมือเดินล้วงเข้ากระเป๋าสีหน้าที่ยิมแย้มอย่างสบายอกสบายใจ

100

" ฉันเคยได้ยินมาว่ามนุษย์นั้นโดยธรรมชาติแล้ว ต้องการเป็นที่จดจำ " " คล้าย ๆ กับรอยมือที่มนุษย์ถ้ำสมัยพันกว่าปีก่อนทำไว้ ไม่ว่าจะผ่านมานานสักเท่าไหร่มนุษย์ก็ไม่เคยเปลี่ยนเลยเนอะ " เขาพูดขึ้นในมือหยิบหมวกช้าง ลิง และยีราฟตัวน้อยมาคิดเงินที่แคชเชียร์ และทั้งคู่ก็เดินออกจากร้านไป สมกับเป็นโรเมียสดีนะที่อยากทำอะไรเพื่อทิ้งเอาไว้ให้คนรุ่นหลังได้จดจำ

100

มองเห็นสีหน้าที่พึงพอใจกับตุ๊กตายีราฟนั้นแล้ว ภาพก็ซ้อนทับกับเด็กน้อยคนนั้นขึ้นมา ' โรเมียสนี่บางมุมก็คล้าย ๆ เด็กเหมือนกันนะเนี่ย ' เขาคิดในใจ เมื่ออีกฝ่ายตอบกลับคำถามของเขาก่อนหน้านั้น เขาก็ตั้งใจฟังจนถึงที่ว่าอีกฝ่ายชอบปลาก็ทำเอาเอียงหัวแปลกใจอยู่เหมือนกัน แต่เมื่อฟังเหตุผล ก็เหมือนจะเข้าใจอะไรในตัวของโรเมียสมากขึ้น

100

ว่าพลางคุ้ยหาตุ๊กตาที่เขาต้องการ “ อ๊ะเจอละ ” ในที่สุดเขาก็เจอกับตุ๊กตาที่เขาตามหาอยู่ มือหนาหยิบตุ๊กตายีราฟขนาดประมาณ 7 นิ้วที่ยังหลงเหลืออยู่ตัวนึงด้านในสุดของเชลฟ์ ก่อนจะยื่นไปตรงหน้าอีกฝ่าย “ นึกว่าจะหมดไปแล้วน้า ตอนฉันมาซื้อเหลือ 5 ตัวเองมั้ง โชคดีที่เจ้านี่โดนดันไปอยู่ในสุดคนเลยไม่เห็น ฮะๆ ”

111

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 25/09/2026

“ อืม ขอดูก่อน ” เขาถอดตุ๊กตานั้นออกจากมือแล้วกลับไปวางไว้ที่เดิม ร่างสูงมือลูบไปที่ตุ๊กตาเหล่านั้น ในหัวก็นึกอะไรไปเรื่อยเปื่อย “ … ” “ นอกจากสุนัขแล้วโรมชอบสัตว์ตัวไหนอีกไหม? “ เสียงทุ้มเอ่ยถามขึ้น ” ส่วนฉันชอบเต่าล่ะ มันน่ารักดี “ ” กินผักไปวัน ๆ ไม่ใช่พวกล่าสัตว์ตัวอื่น เป็นมิตร เวลารู้สึกไม่สบายใจก็หดเข้ากระดอง เหมือนลูซี่ไง “

100

ทั้งคู่เดินวนดู เขาก็เจอกับตุ๊กตาสวมมือลายกิ่งก้า ที่เมื่อสวมแล้วแล้วตรงมือทำเป็นปากหุบหรืออ้าได้ เฟรเดอริคสอดมือเข้าไป ง้างมือออกให้ปากกิ้งก่านั้นอ้าก่อนจะงับไปทีาหัวโรม ” งั่ม ๆ อาหารเย็นของข้า~ “

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 25/09/2026

เขาโยกหัวไปมาตอนที่อีกฝ่ายบีบให้หูเขาขยับ เห็นรอยยิ้มและเสียงหัวเราะของโรมก็ทำให้เขารู้สึกอารมณ์ดียิ่งขึ้น มองซ้ายขวาไม่มีใครอยู่แถวนี้ ก็โน้มตัวก้มหน้าไปประคบจูบที่ริมฝีปาก /จุ๊ป เสียงจูบดีงขึ้นเล็กน้อยก่อนที่เขาจะผละออกจากหน้าอีกฝ่ายมายิ้ม “ งั้นเอาอันนี้สักอันดีไหม แปล๋น “ เสียงทุ้มดัดสูงขึ้นเลียนเสียงช้างพร้อมยิ้มร่า

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 25/09/2026

“ ป๊ะป๋า ป๊ะป๋า เอาหนูกลับบ้านไปด้วยสิ “ เสียงแหลมที่ดัดขึ้น มือยังคงจับไปที่ตัวของเจ้าลิงน้อยตัวนั้นให้ไต่ ๆ จากอกดันขึ้นไปเรื่อย ๆ จนหอมแก้มโรม “ รักป๊ะป๋าที่สุด ”

110

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 24/09/2026

“ ได้สิ คราวหน้าเราค่อยตรงดิ่งมาที่น้องยีรสฟกันเลยดีไหม? ” “ แล้วก่อนกลับเราไปดูร้านของฝากไหมโรม ” เขายิ้มพลางเดินอ้อมไปหาคนตรงข้ามก่อนจะจับมือเดินเข้ามาร้านของฝากด้วยกัน มือหนาลูบ ๆ ไปยังตุ๊กตาบนชั้นสะดุดไปกับตุ็กตาลิงจ๋อแขนยาวขายาวตัวนึงเลยเอามาคล้อยคอให้อีกฝ่าย “ ฮะ ๆ ตัวนี้น่ารักดีนะ ดูสิแขนยาวเอาคล้อยคอได้ด้วย ”

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 24/09/2026

เห็นหน้าแฟนตัวเองที่กำลังกินด้วยสีหน้าอันเศร้าสร้อยก็รู้สึกสงสารแทน มือหนายื่นไปหยิบฮ้อทดอกที่อีกฝ่ายเหบือไว้ขึ้นมากฃกินต่อจนหมด “ มาเดี๋ยวเค้ากินให้เอง ” /งั้มๆ กัดไปสองคำก็หมด ระหว่างเคี้ยวก็มองไปยังอีกฝ่ายที่หันหน้าไปยังร้านของที่ระลึก ที่จริงเขาก้สังเกตตั้งแต่ซื้อตุ๊กตาให้สาวน้อยคนนั้นแล้ว สงสัยโรมเมียสเองก็คงอยากได้เหมือนกัน เขาเลียซอสที่นิ้วตัวเองปัดมือไปมาแล้วลุกจากที่นั่ง

100

เงื้อหน้าไปดูนาฬิกาโรม ก็คิดแปป “ ทันอยู่มั้ง ” “ มาวิ่งไปกัน! ” พูดเสร็จก็จับมืออีกฝ่ายรีบวิ่งไปให้ทันรอบการแสดง แต่น่าเสียดายที่ทั้งคู่มาไม่ทันรอบการแสดงสุดท้าย เฟรเดริคยืนเหนื่อยหอบสักพักก่อนจะหันไปมองอีกฝ่ายทำหน้าจ๋อย ” … “ ” ไปหาไรกินกัน … ” ว่าแล้งทั้งคู่ก็วาปมานั่งกินฮ้อทด้อกตรงฟู้ดคอร์ทข้างร้านขายของที่ระลึก “ อืม… ใช่ได้นะ ” เขาเคี้ยวแก้มตุ่ยไปคุยไป

100

เสียงของหญิงสาววัยกลางคนดังขึ้น พ่อและแม่ของเด็กผู้หญิงคนนั้นก็ปรากฎตัว เด็กน้อยคนนั้นก็รีบวิ่งเบ้าไปสวมกอดทั้งคู่ ” ขอบคุณนะคะที่อุตส่าห์ดูแลลูกของเรา “ เธอหันมาขอบคุณเฟรเดอริคกับโรม คุยกันอยู่สักพักถึงได้ขอตัวไป แต่ก่อนที่จะไปเอมิลี่ก็วิ่งเข้ามากอดทั้งคู่เอาไว้

100

“ เอลลี่! “ ทันใดนั่นเด็กสาวที่กำลังกอดเจ้าตุ๊กตาตัวนั้นก็รีบพูดแทรกมา ” โอ้ว ใช่ ชื่อน่ารักคล้ายหนูเลยเนอะ “ ” ว่าแต่หนูเคยเห็นรึยังจ้ะ “ เฟรเดอริคตอนนี้อยู่ในท่านั่งลงกับเพื่อเข่าข้างนึงชันขึ้นมาคุยเล่นกับเด็กสาวคนนั้นฆ่าเวลาไป . . . “ เอมิลี่! “

100

“ ดูสิพี่มาพร้อมอะไร ” “ แทน แท๊น ” เขายื่นตุ๊กตายีราฟตัวน้อยไปให้ตรงหน้าเด็กสาวคนนั้น “ ได้ข่าวว่าที่นี่มีลูกยีราฟเพิ่งคลอดออกมาได้ใหม่ ๆ นี่นาใช่ไหมโรม? “ เขาเงยหน้าไปถามชายหนุ่มผมน้ำตามเข้ม ” เอ…ชื่ออะไรนะ? ”

100

มือของเขาเท้าเข่าก้มมองเด็กสลับมองไปช้างนอกเผื่อมีไอเดียเพื่อฆ่าเวลาได้บ้าง ทันใดนั้นเขาเห็นครอบครัวนึงมีเด็กกำลังถือตุ๊กตาสิงโตอยู่เขาเลยเกิดไอเดีย “ รอแปปนะเดี๋ยวฉันมา ” เขาหันไปบอกโรม ก่อนจะขอตัวแว้ปออกไป หลังผ่านไปไม่ถึง 5 นาที เฟรเดอริคก็กลับมา มือของเค้าไข้วหลังเหมือนซ้อนอะไรบางอย่างอยู่

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 22/09/2026

เขาเอาซอกแทงโรมเบา ๆ ส่งสายตาดุใส่ปากก็กระซิบ “ พูดอะไรระวังหน่อยเดี๋ยวเด็กก็ได้ยินหรอก “ พูดเสร็จเขาก็ก้มลงไปบอกเจ้าเด็กตัวเล็กที่นั่งก้มหน้ามุ่ยอยู่ “ ไม่ต้องห่วงนะ เดี๋ยวเขาก็มา พวกเขาอาจจะ… เออ เข้าห้องน้ำอยู่ เลยจะช้าหน่อย ” เขาหาเรื่องมากลบเกลื่อนเพื่อปลอบเด็กน้อยคนนั้น แต่ก็ดูเหมือนมันจะไม่ค่อยช่วยอะไร เด็กคนนั้นยังคงนั่งเศร้าอยู่

100

เฟรเดอริคเมื่อเห็นคนนั้นเดินไปแล้วเขาก็ถอนหายใจปรับเป็นโหมดพี่ชายใจดี ก้มลงหาเด็กน้อยคนนั้นด้วยสีหน้ายิ้มแย้มแจ่มใส ” เขาไปแล้วไม่ต้องกลัวละนะ ไปหาพ่อแม่ของเธอต่อเถอะ “ ว่าแล้วก็เดินจูงมือเด็กสาวคนนั้นพร้อมกับโรมที่จูงอีกข้างไป “ น่ากลัวจังเลยนะ มีคนอบบนี้ด้วยหรอ ” หันไปบ่นให้โรมฟังโดยที่ไม่ให้เด็กน้อยคนนั้นได้ยิน

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 22/09/2026

“ เห็นแล้วใช่ไหม? เด็กไม่รู้จักคุณเพราะฉะนั้นคุณถอยออกไปเถอะ “ “ ก่อนที่เรื่องจะบานปลายไปกว่านี้ “ เสียงทุ้มที่หนักแน่น หน้าดุต่างไปจากเดิม ร่างกายที่สูงใหญ่เดินเข้าไปหาอีกฝ่ายเชิงข่มขู่ ไม่ให้อีกฝ่ายเข้ามายุ่งกับเด็กคนนี้ และมันก็ได้ผล ชายแปลกหน้าคนนั้นหน้าเสียก่อนจะเดินปลีกหายไปโดยที่ไม่ได้พธดอะไร

100

Fred @frederic-ssa.bsky.social · 22/09/2026

“ เป็นชื่อที่เพราะมากเลยน้า~ “ เขากล่าวชมชื่อของเด็กน้อยคนนั้น เผื่อเด็กคนนั้นจะได้ใจเย็นลง และเลิกร้องไห้ … “ หนูรู้จักผู้ชายคนนี้ไหม? ” เมื่อหันหน้าสบตาโรมเขาก็ก้มตัวถามคำถามเด็กน้อยคนนั้น ก่อนที่เธอจะส่ายหน้าไปมาโดยที่ยังกำชายเสื้อหลบหลังโรมเหมือนเดิม เฟรเดอริคยืดตัวขึ้นหันขวับไปที่ชายแปลกหน้าคนนั้น สีหน้าของเขาเปลี่ยนไปเป็นบึ่งตึง

100

“ อ้า ได้สิ ” เขาหยิบแผนที่นั้นมาและกางออกดู “ เหมือนจะเดินย้อนไปไม่ไกลนะเลี้ยวทางซ้ายไป ” เขาเงยหน้าขึ้นมาตอบ “ เดี๋ยวพี่พาไปนะ ไม่ต้องร้องไห้เดี๋ยวก็หสพ่อแม่หนูเจอ ” ว่าแล้งทั้ง 3 ก็พากันเดินไป “ ว่าแต่หนูชื่ออะไรคะ บอกพี่ ๆ ได้ไหม ” เสียงทุ้มนุ่มกับใบหน้าเปื้อนยิ้มที่เป็นมิดก้มถามเด็กคนนั้น “ … ” “ แล้วอายุเท่าไหร่เอ่ย? ”

100

แต่ก่อนที่จะเจอยีราฟ ดันเจอเด็กน้อยคนที่โรมให้รูปไป ยืนร้องไห้อยู่ริมที่กั้นรั้วยีราฟ เมื่อเห็นดังนั้นเฟรเดอริคก็หันไปหาโรมส่งสัญญาณว่าเราควนไปช่วยเด็ก “ ไฮ เจ้าหนู จำพวกพี่ได้ไหม? ” “ ทำไมถึงมายืนร้องไห้ตรงนี้ล่ะ ” เด็กหนุ่มร่างสูงก้มตัวลงไปถามเด็กน้อยคนนั้น

100

เขาเกาแก้มตัวเองด้วยท่าทีเคอะเขิน ขาก็ก้าวออกไปเพราะเป็นคิวของทั้งคู่ เขาแอบเอาหัวเอียงไปแนบกับอีกฝ่าย พร้อมฉีกยิ้มกว้างชูสองนิ้วตาม /แชะ ทั้งคู่เดินแนบชิดสวีทหวานไม่เกรงใจใคร หลังจากออกมาจากโรงสวนแก้ว ก็เดินเข้าเส้นทางหลักเดินชมนู่นชมนี่ไประหว่างทางที่จะไปหายีราฟจิ๋ว

100

เขามองตามเด็กผู้หญิงคนนั้นไปก็อมยิ้ม “ นายนี่ น่ารักจังเลยน้า รู้ตัวบ้างไหม “ ว่าแล้วก็เอานิ้วเขี่ยแก้มใสนั่นด้วยคงามเอ็นดู “ ก็แค่ขีด ๆ ไปมาเนี่ยแหละ แต่ขอบคุณนะ ” ถึงเส้นจะยึกยือ ๆ ไปหน่อยก็เถอะ “ งั้นของนายหายไปแบบนี้ เอามาให้ฉันวาดแล้วกัน ” สบโอกาสหยิบสมุดของอีกฝ่ายมาขีดเขียนสักพักก่อนจะยื่นคืนให้อีกฝ่ายด้วยสีหน้ายิ้มแย้ม 😁

111

Elowen A. @elowen-ssa.bsky.social · 20/09/2026

" นายนี่รู้เรื่องยกเยอะจังเลยน้า " เขาแอบชื่นชมก่อนจะหยิบปากกา สมุดสเกชขึ้นมาตามคำชวนอีกฝ่าย มือหนากดเปิดปากกาพร้อมบรรจงวาดนกเงือกนั้น เงยหน้ามองสลับกันสเกชไปด้วยด้วยความตั้งใจ ฝช้เวลาสักพักหนึ่งถึงเสร็จ " เสร็จแล้ว! " ว่าแล้วก็ยื่นไปอวดคนข้าง ๆ " ฮี่ ๆ "

100

Reposted by Fred

(ขออนุญาตมาประชาสัมพันธ์ ปาร์ตี้เกมรียูเนี่ยนค่ะ! ธีม: ชุดไปรเวท (ตัวละครในอีก 6 ปีข้างหน้า) สถานที่: ผับดยุคแห่งซอมเมอร์ลิน วันและเวลา: 9 ตุลาคม (22.00 น. โดยประมาณ) สำหรับผปค.ที่สนใจสามารถกด ❤️ เพื่อจดชื่อเข้าร่วมได้ ภายในวันที่ 9 ตุลาคม (21.00 น.) รายละเอียดอื่น ๆ สามารถอ่านได้ในเธรดเลยค่ะ!)

146

นิ้วเรียวยื่นกะจะลองแตะผีเสื้อตัวน้อยนั้นบ้างแต่มันก็รีบบินออกไป สีหน้าผิดหวังเล็กน้อย ตามองตามผีเสื้อเสื้อตัวน้อนแต่สายตาก็ไปประจบกับนกคู่รักคู่นึงที่กำลังคลอเคลียกันอยู่ มีคู่รัก มาถ่ายรูปข้าง ๆ มันอยู่2-3 คู่ ” เราไปถ่ายรูปกับนกตัวนั้นบ้างไหม? “

101

“ หื้อ? ” เขาหันไปตามเสียงเรียก พร้อมเสียงชัตเตอร์ที่ดังขึ้น เขางุนงงเล็กน้อยว่าถ่ายอะไร เลยเดินไปดูหน้าจอปรากฎเห็นผีเสื้อที่เกาะบนหัวเขาอยู่ตอนนี้ “ ม-มีผีเสื้อเกาะอยู่บนหัวชั้นหรอ! ” ร่างสูงตกใจก้มหัวลง ประจวบกับที่ผีเสื้อตัวนั้นบินไปเกาะนิ้วโรมพอดี “ สวยจังเลย “

100

(6565556 น่ารักกกกกก)

000

ยื้อมืออีกฝ่ายลากมาด้วยกัน เดินเข้ามาข้างในความเย็นวาบก็กระทบผิว มีต้นไม้เถาวัลย์ขึ้นเลื้อย มีนกบินอิสระอยู่ เหมือนหลุดมาอีกโลก ทันใดนั้นก็มีผีเสื้อบินมาเกาะที่หัวเฟรเดอริคโดยที่เจ้าตัวเองก็ไม่รู้ตัว “ ดูเจ้านกท้องสีป้าอันนั้นสิ น่ารักเนอะ ” /ชี้

100

ตาลุกวาวเมื่อเห็นโรมได้แถมมาอันนึง เขาผงกหัวให้คนขายเป็นการขอบคุณ ปลายลิ้นเลียไปที่ของหวานเย็นนั่น “ อร่อยจังเลยครับ ” เขากล่าวชม จากนั้นทั้งคู่ก็เดินจับมือไปกันต่อ เดินไปมรป้ายเขียนว่าทางซ้ายเป็นโซนนกในสวนโรงแก้วเลยสะกิดอีกฝ่าย “ ไปดูนกกันน ”

100