บทที่ ๕ - “ถ้าสมองมันใช้การได้ไม่ดีก็เชื่อร่างกายที่ตอบสนองสัมผัสของกูหน่อย ถ้ากูอันตรายต่อมึงจริง มึงคงไม่มาวอแวกูอย่างที่ทำอยู่หรอก” “ใครเขาวอแวมึง”

'คนนั้นน้องหมิง คนนี้คุณหมิง คนละคนกันค่ะ' เดือนหนาวได้แต่ยืนงงเมื่อได้ยินคำอธิบายจากคนตรงหน้า อะไรค