Via de mensen die de bouw van ons nieuwe huis begeleiden kregen we het verzoek mee te doen in een film, waarin verschillende mensen die betrokken waren in dit project werden geïnterviewd. De gemeente, de projectontwikkelaars, de architecten, iemand van de huurwoningen. En ons. Als semi introvert deed ik met frisse tegenzin tegenzin mee, en maakte daarmee mijn debuut op het witte doek. Wel als figurant in de achtergrond ("medebewoner" 😀), P speelt de hoofdrol. Het was leuk om te doen. Aardig man, die Sjaak B. En leuke crew. Er zijn in totaal 3 video's. Miniserie KJ Den Haag | Open de poortWe zijn het bedrijf achter veel van de meest iconische bouwwerken in Nederland. Maar wie bij ons langskomt, ziet geen groot bedrijf. Die ziet één hechte club. En dat werkt wel zo prettig. Voor onze mensen, onze partners én onze opdrachtgevers.J.P. van Eesteren

Ergens in maart dit jaar kregen we bericht dat augustus de maand van oplevering zou zijn voor KJ en de verkoop kon beginnen. Eind 2024 tekenden we het koopcontract, medio 2026 verkochten we ons huis. In een periode van 16 maanden waren we in het bezit van een nieuw huis, met een financiering deels gebaseerd op het oude huis dat nog verkocht moest worden. Het was een bijzondere periode. Ook als je een krant leest, komt nieuws voor een groot deel toch algoritmisch tot je. Het is bijna niet te doen 100% selectief nieuws tot je te nemen. Ik zag opeens veel stukken over afkoeling of stabilisatie op de huizenmarkt (ik las _instortende markt_). Veel stukken die ik normaal gesproken gedachteloos las, voelden opeens _anders_. Veel meer _about me,_ al was het meestal aan de andere kant van de wereld. Ik heb ze op een rijtje gezet. * Eind 2024 / begin 2025 stonden de kranten vol over de Schuldenbremse in Duitsland. Nederland is een provincie van Duitsland, dus dat leek mij _niet goed_. * In januari 2025 was de inauguratie van een naar mijn mening instabiele en horkerige man als president in de VS. * In juni 2025 was er een twaalfdaagse oorlog tussen Israël en Iran die begin 2026 verder escaleerde, waarna het gedoe ontstond in de Straat van Hormuz. De kranten stonden vol berichten over komende ellende op de energiemarkten. * Of het een hype is weet ik niet, maar er is duidelijk een investeringspiek van eind 2024 tot nu in AI. Waardering van beursgenoteerde bedrijven die zijn gebaseerd op hoge toekomstige winsten _voelt niet goed_. En weer waren er veel berichten over een bubbel die nu toch echt zou barsten. * Het is bijna achtergrondnieuws geworden, maar de oorlog in Oekraïne (zeker niet de andere kant van de wereld) ging de hele periode door. Met periodieke nieuwspiekjes over gebrek aan aan luchtverdedigingsraketten en meer Russische aanvallen. Nieuws lijkt meestal groter dan het is. Uiteindelijk is het (natuurlijk) goed gegaan en was die stress overdreven. Maar toch ben ik blij dat die periode voorbij is. Nieuws is gewoon weer nieuws. Maandag krijgen we de sleutel. (de headerfoto is van een promovideo die werd gemaakt in ons huis voor KJ, met uiteraard een shot van het uitzicht)

Nog steeds lees ik veel blogs en sites waar dat kan met RSS, specifiek met Feedbin. Daar markeer ik artikelen waar ik iets mee wil, maar vergeet ze vaak weer. Die gemarkeerde berichten wil ik centraler zetten, op een plek waar ik er ook echt iets mee doe. Die plek is voor mij Obsidian. Feedbin is een clouddienst, en dat strookt niet met een (soort van) digitaal principe dat ik geen clouddiensten meer wil gebruiken, tenzij ik ze zelf host. Enshittification is een beetje een modewoordje, maar bestaat echt. Toch blijf ik Feedbin gebruiken. De service is (zoals bij Flickr) goed, er zijn zelden grote wijzigingen. Verder gebruik ik de integratie van nieuwsbrieven veel, je krijgt een persoonlijk e-mailadres waarmee je je kunt inschrijven op e-mailnieuwsbrieven die dan net als een gewoon feed leesbaar zijn. Niet alles heeft een feed. Mijn mail blijft zo voor normale gesprekken, berichten lees ik in Feedbin. Gemarkeerde artikelen worden in een open RSS-feed gezet, en die feed gebruik ik om een note in mijn Obsidian vault bij te werken. In die note staat een tabel. Met een simpel Python scriptje werk ik de note bij. Alle gemarkeerde artikelen worden direct in mijn note gezet, met datum opgeslagen en de link. Het script voegt nieuwe favorieten automatisch toe als rijen in de tabel. Het is één richting op, nieuwe artikelen komen erbij, meer niet. En de tabel heeft een extra kolom waar ik zelf kort beschrijf waarom ik het artikel heb opgeslagen. Het Python script draait alleen op mijn laptop, maar ik heb Obsidian Sync voor andere plekken waar ik Obsidian gebruik, en ik leef sowieso op die laptop, dus dat is geen probleem. Weer een kleine verbetering doorgevoerd in mijn digitale workflow. Weer met behulp van een slimme assistent, (bijna) natuurlijk.

Ook wel _"Een positief zelfbeeld"_ :) Vorige week liep ik voor het eerst in tijden (en misschien wel voor een van de laatste keren) mijn vaste strijkijzerloop. Vijf kilometer langs het Speelbos, Dobbeplas, Bieslandhoeve, Krekengebied, de Delftse Hout. Een prachtig gebied. Dit is de afgelopen 1x jaar een vast terugkerend rondje geweest. Goeie lengte, kost niet te veel tijd en geeft wel het gevoel dat je gesport hebt. En dat loopje ging goed. Vlak na de laatste CPC begon mijn knie te protesteren. Die avond ging ik uit eten met vrienden (eind fietsen), speelde ik de volgende dag een pot squash en liep ik diezelfde week een paar Pieterpad etappes. Maar zie de titel van deze post. Achteraf gezien was dit _niet slim_. Daarna ging sporten even niet meer. In de tussentijd ben ik meerdere sessies bij de fysiotherapeut geweest. Een vriendelijke (holistische) zorgverlener. Hij keek naar mijn knie (overprikkeld iets), maar begon ook over de verhuizing en verkoop van ons huis. Ja, stressvol. Tijdens onze vakantie heb ik voor het eerst mijn knie weer serieus belast. Met een lichte hike. En een intervalloopje. En nu dit rondje. En daar ben ik enorm blij mee. Want maanden niet kunnen rennen... dat is dus volkomen ruk. Los van de conditie, rennen helpt altijd om het hoofd leeg te maken. Hopelijk blijft de knie het doen en de zelfoverschatting vanaf nu binnen de perken.

Prachtig werk van Mirko Basaldella Werken van Pierre Bonnard Een prachtig werk van Van Gogh Vier keer PicassoPrachtig werk van Paul KleeAfro Basaldella

Gezien deze maand op vakantie, Marcus Miller en band. Speelde ooit in Miles Davis' band. Met Bill Evans (saxofoon), Mike Stern (gitaar), Mino Cinelu (percussie). En wat jongere knakkers, Russell Gunn (trompet), Brett Williams (toetsen) en Anwar Marshall (drums). Udine Jazz De oudere heren speelden in Miles Davis' "comebackband". Miller is een goede verteller, strooit met anekdotes, o.a. over de periode van vijf jaar waarin Miles geen muziek speelde. Ik dacht (naïef) aan een retraite voor inspiratie, maar volgens Wikipedia: > Miles Davis had returned to the studio in 1980, after a long hiatus during which he left the trumpet alone and focused on women and cocaine, according to his autobiography Tijd om iets meer over de man te lezen 😄 De naam van de band (of tour, geen idee) is "We Want Miles", naar een livealbum dat Miles uitbracht met deze heren. Het concert was op een prachtige locatie waar we overdag al even waren, om de inwendige mens te verwennen in de enoteca con cucina ter plekke. De tuin en het Castello di Udine Je overziet de hele stad en in de verte zijn de Alpen zichtbaar. Een bijzondere plek, ook om te spelen. Udine en de Alpen We hadden poncho's mee, want er was regen en onweer voorspeld. Maar het bleef droog en prettig warm. Het optreden was erg goed. Gunn speelt de rol van Miles en doet dat (voor zover ik dat hoor) erg goed. Ik had sterk de indruk dat de heren zich prima vermaakten. Wij deden dat in ieder geval zeker. Veel jonge mensen in het publiek, en die reageerden opvallend enthousiast, leuk om te zien. Ze speelden Catémbe, Jean-Pierre en in ieder geval Tutu. We Want Miles Gelukkig zijn er altijd wel mensen te vinden die een langer stukje filmen, in dit geval Tutu. Gênante anekdote, ik werkte toen ik jong was op NSJ, als zalenzetter en vuilophaler. Je kon overal bij zijn, het was een leuke baan. Ik heb toen Miles gezien, in '89. Een sterke herinnering heb ik er niet aan, maar ik weet wel dat het publiek erg enthousiast was. Ik vond er niet veel aan, kon duidelijk het moment nog niet helemaal op waarde schatten. Klein excuus, ik was nooit enthousiast over de Statenhal. De kleine zaaltjes vond ik veel leuker. Maar toch...

We zijn weer in ons huis in Maniago . Kort deze keer, met de oplevering van KJ binnenkort. En ook vooral om wat administratie te regelen, na het overlijden van mijn oom. Mijn opa had kadastrale afspraken mondeling gemaakt, heb ik ontdekt. Dat kan zelfs in Italië niet meer. Maar we willen ook leuke dingen doen, vorig jaar liepen we een rondje om een lokaal meer, dit jaar beklommen we een berg. Er is zoveel te doen hier in de buurt. Het was erg warm, dus we besloten een wat kortere route te lopen. Wel met wat hoogtemeters. Startpunt was bij een bron / beekje, de Sorgenti Pissui, over een brug. Je kon er helaas niet heen. De Sorgenti Pissui P trotseert de brug Op de top een prachtig uitzicht op het dorpje, en het kerkje en kruis. We spraken bij het kerkje nog een vriendelijke oude man, ook aan het wandelen vanuit Maniago. Zeker de moeite waard, deze route. Maniago Het kruis Het kerkje

Het idee iets te posten over Haagse Blogs zou een paar weken duren, dacht ik. Precies 337 dagen later is er dit dat berichtje, en dat is niet omdat ik zoveel moest lezen. Mijn conclusie is dat er zeker nog wel mensen zijn die lokaal bloggen. Het zijn er alleen niet heel veel. Maar waren dat er ooit wel veel? Ik zet ze op een rijtje. Allereerst zijn er natuurlijk veel nieuwsbrieven die de moeite waard zijn. Ik volg nieuwsbrieven met Feedbin in mijn RSS lezer, niet in e-mail. Dus voor mijn gebruik maakt het niet uit of iets een blog of nieuwsbrief is. Het fotomuseum, Haags Gemeentearchief, Stroom en verschillende festivals en musea hebben allemaal mooie nieuwsbrieven. Platform stad, voor liefhebbers van stedelijke ontwikkeling en architectuur van Den Haag. Allemaal aanraders. Soms zijn er voor buurten of wijken nieuwsbrieven, zoals een voor het Central Innovation District. Maar dan de blogs. Haagse Allerlei is erg actief. En, leuk, heeft een insteek die niet alleen gericht is op zaken die in centraal Den Haag spelen, maar juist soms ook over Den Haag Zuid gaat. En dat is fijn. Jan de Wandelaar is actief. Veel nieuws, minder persoonlijk, maar 100% Haags. Life in The Hague is Engelstalig, met de insteek van iemand uit de VS in Nederland. Post regelmatig. En er is zelfs een nieuwkomer, zeer welkom, en dan ook nog eens over kunst; nieuwe kijkers. Je zou verwachten dat met de populariteit van een blog / nieuwsbrief platform als Substack een opleving zou zijn, maar dat is niet zo. Met een beetje ruim denken zou een Bekende Hagenaar (tegenwoordig) in dit rijtje kunnen. Er schrijft een politicus (politiek sla ik over). Maar verder is de oogst (nog) karig. Er zijn er ook een paar helaas (bijna) stilgevallen. Haagse praatjes heeft een ritme van 1 bericht per jaar, het laatste bericht is langer geleden. Randje stilgevallen dus, maar toch het vermelden waard. Haagse Hoogbouw post niets meer, maar is gelukkig nog wel actief op Flickr :) Haagspraak post incidenteel nog iets. Dit is een los collectief van mensen die elders wel dingen posten. Het zou leuk zijn als daar weer iets meer te lezen zou zijn. Maar dat is de oogst. Eigenlijk helemaal niet slecht. En ik mis er nog vast wat. Ik vind het zelfs geruststellend om te zien dat er nog steeds mensen zijn die de tijd nemen om de stad met iets meer woorden vast te leggen. Lokaal bloggen is misschien een niche geworden, maar wel een prettige niche.

Een tijdje geleden heeft Ghost een ActivityPub optie toegevoegd. Naast je Ghost instantie draait een vrij kale ActivityPub-implementatie. Dit is iets anders dan een Mastodon server. Het onderliggende protocol werkt. Je kunt de site volgen vanuit netwerken die ditzelfde protocol gebruiken, zoals Mastodon, Threads (=Facebook), Flipboard en (via een ingewikkelde omweg) Bluesky. Ik vind dat open karakter een goed idee, technisch interessant en leuk om mee te spelen. Ghost is zelf na de release van de sociale component erg stil over volgende stappen (misschien mis ik iets). Vrij basale zaken (reacties inbouwen in je blog, een eigen app gebruiken, reposts uitzetten, hashtags) werken niet. Maar ik heb het thema van dit blog wel getweakt voor maximale koppeling aan dat profiel. * Ik heb een pagina gemaakt "Notes" met berichten en profiel. * De templates voor berichten en pagina's zijn aangepast, onder elk bericht staat een verwijzing naar het open sociale web. * Vanzelfsprekend wordt elk bericht dat ik plaats gepost via het open social web. * Bij de optie tot reageren staat een verwijzing naar mijn "adres" op het open sociale web. Wat levert dit nu op? Nou, afgezien van een sporadische reactie eigenlijk vrij weinig :) He, iemand anders Na een jaar rommelen en berichtjes delen hebben precies dertien mensen de moeite genomen mee te lezen via het open sociale web. Het zijn er vijftien, maar een ben ik zelf, en er is nog een bot. Die bot is een koppeling naar Bluesky, waarvan ik tot op de dag van vandaag niet snap wat die doet en wat ik eraan heb. Voor mij is dit een soort hobby. Ik vind het allemaal technisch interessant en ben een fan van het open concept. Maar met wat afstand bekeken, is mijn conclusie dat het open sociale web niet werkt. In de Dot Social podcast (een podcast over het Fediverse) luisterde ik naar een interview met PJ Vogt (van de podcast **Search Engine** _)_ over de Mastodon instantie forkiverse.com. Deze instantie is opgericht door hem en de makers van de podcast **Hard Fork.** Veel groter dan dit kan bijna niet,**** makers van twee mainstream (New York Times!), erg populaire podcasts. Maar als je op de instantie rondkijkt, valt mij toch vooral op hoe keihard afwezig de oprichters zelf zijn. Een handvol berichten, en dan maanden stilte. Ik vind dat opvallend, vooral omdat ze in hun podcasts volgens mij regelmatig bespreken hoe toxisch gecentraliseerde platformen zijn. Verder is het een doorsnee Mastodon instantie, een heel specifieke groep mensen is actief. Volgens mij schuilt hier toch een ongemakkelijke waarheid in. Open en vrij is een nobel streven, maar blijkbaar erg lastig te realiseren. Is de focus van het Fediverse de juiste? Bouwen vanuit ideologische en technische principes, en niet vanuit de wensen van iemand die potentieel het Fediverse zou kunnen gaan gebruiken? De grens tussen 'boeiend' en 'verslavend' is nogal klein. Zonder feedbackloops en algoritmes blijft er blijkbaar te weinig motivatie over om ergens actief aanwezig te zijn. Globale zoekfuncties zijn er niet of werken niet (vanuit privacyoverwegingen). Zoals meestal zijn er meer protocollen ontstaan, BlueSky gebruikt een ander protocol. Het is niet iets waar een gemiddelde Fediverse gebruiker mee lijkt te zitten, maar defederatie is relevant, naar mijn mening. De soevereiniteit ligt bij de serverbeheerder. Misschien is "social" in het algemeen gewoon voorbij, of meer specifiek microblogging. Uiteindelijk heb ik wel voldoende aan mijn website en RSS feeds.

Na P weggebracht te hebben voor een vroege vlucht een strandwandeling gemaakt op een prettig leeg Scheveningen.

Als verrassing, omdat we 17 jaar getrouwd zijn (merk je niets van), had P een verblijf geboekt bij Bergambacht. Erg lief, ik heb een geweldige vrouw. Een verblijf midden in de polder, ideaal om even bij te komen van al het verkoop- en verhuizingsgedoe. We besloten op de fiets vanuit Den Haag naar Bergambacht te reizen, een ritje van iets meer dan 40 kilometer. De route liep via Pijnacker, Berkel en Bergschenhoek richting het Hoge Bergse Bos en Capelle. Tot die laatste plaats fietsten we vooral door een soort van suburbs, de ene buurt wat netter dan de andere, maar veel verschil tussen die dorpen zie ik niet echt. In Capelle hielden we pauze voor een puike, uitgebreide lunch bij resto **De Rode Leeuw** (aanrader). Soep voor P, een uitsmijter voor mij. Onderweg scoorde ik ook nog een nieuwe Ortlieb tas. De ene andere fietstas die ik heb is ruim ouder dan ons huwelijk, maar nog heel. Zat alleen iets te vol. Altijd leuk om even te loeien naar wat koeien Na Capelle staken we met het fietspontje (met heerlijk knorrige schipper) de Hollandse IJssel over naar Ouderkerk. Vanaf daar veranderde de omgeving in een meer open, landelijk polderlandschap tot aan Bergambacht. Stroomopwekking voor verlichting met zonnepanelen. Hoe gaat dat in de winter? Ons verblijf was een verborgen plek midden in de polder, met twee losse houten huisjes, een slaaphuisje en een apart gebouwtje met de keuken, woonkamer en douche. Het grensde direct aan het water met een zwemtrapje (no way dat ik in zo'n sloot ga zwemmen). Voor de B&B vol liefde liefhebbers, een locatie met sterke "Walter"-vibes. De buren. Het slaapdeel stond in de schaduw onder de bomen. Er was een vuurpit en er stonden wat ligbedden. Uiteraard geen wifi of televisie. Achter het slaapdeel, linksvoor de keuken Om kwart over vijf 's ochtends werd ik wakker om te plassen. Het weiland buiten was prachtig, met wat flarden mist. Aangename onderbreking van mijn slaap. In de ochtend naar de wc moeten is hier geen straf Sowieso is zo'n polder beter dan televisie. Ik keek mijn ogen uit overdag. Het was druk, visdiefjes, zwanen, duiven, reigers, hazen, een kievit en dacht een grutto. En enorm veel eenden en ganzen. Na nog een paar uur slaap ontbeten we met koffie en verse jus in de tuin. De terugtocht was wat langer, via de Reeuwijkse Plassen, Gouda, langs de IJssel naar Rotterdam, gingen we terug naar Den Haag. Polderdevotie onderweg Een heerlijk minitripje om die 17 jaar toch even te vieren.

In de nieuwsbrief van de gemeente Den Haag wordt een oproep gedaan de Haagse Boom van het jaar te nomineren. Goed idee. Meedoen is mij te veel gedoe, maar ik heb wel wat suggesties. Segbroek staat vol prachtige bomen. Maar het Zuiderpark natuurlijk ook. Het hele jaar door mooi. Of het Haagse Bos. Maar ook minder voor de hand liggende wijken hebben mooi groen. Twee voorbeelden uit het Laakkwartier. Of Moerwijk. Een eenzame overlever. Die gaat het vast goed doen in de nieuwe buurt die hier komt. Maar mijn favoriete bomen staan in Escamp, een plek waar je ze niet verwacht: prachtige bomen aan de Korte Laak bij de Erasmusweg.

Dat ik een laptop gebruik uit 2014 vind ik een humblebrag. Al snap ik dat het buiten mijn hoofd niemand iets kan schelen. Het is een humblebrag om de eenpersoonsachterban blij te maken. Hoe leuk ook, ik ben geen masochist, dus toen de koeling begon te loeien bij het openen van een nieuwe tab in de browser, werd het toch tijd voor iets nieuws. Het is een beetje treurig om afscheid te nemen van een laptop die al meer dan een decennium meegaat, maar ik ben ook heel dankbaar voor al die jaren trouwe dienst. Ik had een paar voorwaarden: * Voorwaarde een, moet goed werken met Linux. Ik dualboot niet, gebruik maar een (1) besturingssysteem. Daarmee werden (helaas) de nieuwe M reeks Air MacBooks uitgesloten. * De hardware moet wel een MacBook Air gevoel hebben. Dus dun, licht, klein, veel scherm. * Moet 13" zijn. Vind ik het perfect formaat. Heb een dock voor gebruik met groot scherm. * En, mag wat ouder zijn, dus refurbished is geen probleem. Het werd een Dell XPS 13 9315, 13 inch, Intel i7-12th Gen, 16 GB, 512 GB SSD uit 2023. De Dell op de Apple. Net iets kleiner Deze laptop heeft alles wat ik zoek. Refurbished € 499 via Secondbest.com. Keurig netjes bezorgd. "Zichtbaar gebruikt" als label, maar de laptop zag er in mijn ogen vrijwel nieuw uit. Arch draait er heerlijk snel op. De laptop oogt als een Macbook. Ik heb opeens een vingerafdrukscanner om in te loggen. Er zijn niet alleen voordelen, het design betekent wel dat ik volledig ben aangewezen op de twee ingebouwde USB-C poorten. Meer is er niet. Geen jack voor de koptelefoon, niets. En ik vind het toetsenbord minder prettig ingedeeld. Veel meer ruimte op scherm, erg fijn! Verder wat kleine dingen. Voor Linux moet **Secure Boot** handmatig worden uitgeschakeld in de bios. En de **DisplayLink** service, nodig voor gebruik van een extra scherm met mijn dock werkte aanvankelijk niet. Ik moest een andere kernelmodule gebruiken. Dat klinkt allemaal als gedoe, maar wat is nog ingewikkeld met alle hulp van de robotvrienden? Een kopietje van de homefolder gemaakt en ik kon weer aan de slag. Een ding weer geleerd, ik vind rommelen met computers, niet zozeer de hardware maar wel de besturingssystemen die erop draaien gewoon _erg leuk._ Een laptop is _zoveel_ leuker dan een slimme telefoon.

Op weg om wat Haagse Beelden opnieuw te fotograveren heb ik een wandeling gemaakt in de Bosjes van Zanen. Prachtige stukje bos naast Clingendael, voor mij minder bekend. Aan de andere kant van het water ligt Clingendael Er staat een mooi beeld van Otto Hajek, Hoge wand. Een abstract reliëf, gaat mooi op in de omgeving. Het heeft iets van een klimwand. Otto Hajek, Hoge wand In het bosje staat een prachtige zitplek, "Monument van Stedenbouw". Ontwerp van de Haagse architect Co Brandes (architect van veel gebouwen in Den Haag). In de details zie je een modern stadsbeeld. Doet mij denken aan mijn favoriete Haagse Beeld, Moderne Stad van Andre Volten. Een mooi rustig plekje. Monument van Stedenbouw Gemaakt van een kalksteensoort, en dat zie je, de randjes beginnen al flink te brokkelen. 1932 is een tijdje terug Rustgevende routes

Wat ik vaak doe als ik een boek uitlees, is zoeken op Goodreads naar reviews die het boek anders waarderen dan ik. Is altijd interessant, die reviews te lezen, als je de "rant reviews" vermijdt. En dan te zien welk referentiekader mensen gebruiken voor hun waardering. Het is nog niet voorgekomen dat een goed onderbouwde negatieve review achteraf "gaten" in m'n eigen plezier schoot. _Yeah, well, that's just like, your opinion, man._ Dus bij deze mijn mening over de boeken die ik las tot nu toe dit jaar. Het was weer veel sciencefiction. ### But the Stars - Peter Cawdron Ik heb inmiddels wel meer boeken van Cawdron gelezen, het zou me verbazen als er geen films van worden gemaakt. Zo toegankelijk en filmisch geschreven. Dit is er een in zijn "First Contact" reeks, die de ontmoeting tussen de mensheid en buitenaardse intelligentie onderzoekt. Waar de man de energie en tijd vandaan haalt, geen idee, maar er zijn volgens mij al zeker 20 boeken uitgebracht in deze reeks. Ik heb er nog 2 gelezen, **3zekiel** , **Wherever Seeds May Fall** In dit boek verloopt het contact met de aliens weer bijzonder. De bemanning van een ruimteschip wordt zonder het te weten gemanipuleerd door telepathische buitenaardse wezens. Die aliens kunnen de zintuigen en perceptie van de bemanning veranderen. Lastig te bepalen wat echt is en wat niet. Je zou denken dat je problemen krijgt met je "suspension of disbelief", maar de insteek verraste me (zoals vaker in zijn boeken) door de realistische uitwerking. ### Accidentally Wes Anderson - Wally Koval _AWA explores the world through the aesthetic of cinematic director, Wes Anderson._ Hier loop ik hopeloos achter op een online hype van ooit. Als je een fan van de films en vooral de shots uit die films bent, is dit boek een aanrader. Een inspiratie om zelf ook zo nu en dan een AWA foto te maken. ### **Network Effect** - Martha Wells Weer een deel uit de Murderbot-cyclus. Ik las alle boeken met plezier, en deze is ook weer aangenaam leesvoer. Toch beginnen grappen en patronen zich wel een beetje te herhalen. ### Service Model - Adrian Tchaikovsky > Het verhaal volgt Charles, een geavanceerde robot-valet, die door een mysterieuze storing zijn meester vermoordt. Robot-reist-van-plek-naar-plek boek. Ik ben een grote fan van de boeken van Tchaikovsky, maar deze was niet top. De vreemde beperkingen die de robots zichzelf opleggen, strikte robotlogica, waardoor ze bijvoorbeeld voor altijd in een rij gaan staan? Leek allemaal niet erg consistent en logisch. Thema is de verkenning van vrije wil, best interessant. En soms zeker een grappig boek. ### Vrees niet - Stephen King Eentje uit de Holly Gibney reeks. Nu is ze lijfwacht van een auteur. Het is al een tijdje geleden dat ik een nieuw boek las van King dat goed was. Helaas viel dit boek ook weer tegen. In de boeken van King zat altijd wel actualiteit, maar nu zijn de politieke thema's wel erg aanwezig. Veel gedoe over mondkapjes ook. Misschien is het boek wat langer geleden geschreven? Verder werd ik niet echt gegrepen door het verhaal. Helaas. ### Flash Forward - Robert J. Sawyer > In 2009 vindt er bij CERN een experiment plaats met de Large Hadron Collider. Tijdens de zoektocht naar het Higgs-deeltje verliest de gehele wereldbevolking gedurende 2 minuten en 17 seconden het bewustzijn. De gevolgen op aarde zijn catastrofaal: vliegtuigen storten neer, auto's botsen en miljoenen mensen komen om het leven. Leuk gegeven, scheutje harde wetenschap. Ik heb geen probleem met wetenschappelijke infodumps over kwantummechanica en meer. Alleen doen de karakters zulke domme dingen, daar kan ik in films niet tegen, en in boeken al helemaal niet. ### Dark Matter - Michelle Paver > Tijdens een barre arctische expeditie in de jaren dertig moet radiotelegrafist Jack de ijzingwekkende winter op Spitsbergen zien te overleven terwijl zijn kameraden mysterieus verdwijnen. Met gemak het beste boek dat ik las dit jaar. Geweldige atmosfeer, de locatie op Spitsbergen, de paranoia, isolatie en de kou. Het is een horrorroman, maar met veel suspense. Ik ga zeker meer lezen van deze auteur. ### **Exovida** - Govert Schilling en Adriaan Bijloo > Tom wil later striptekenaar worden en is gek van alles wat met sterrenkunde en ruimtevaart te maken heeft. Zijn moeder Mary werkt bij NASA. Wanneer Mary op een persconferentie een belangrijke ontdekking bekendmaakt, neemt ze Tom mee op roadtrip door de Verenigde Staten—recht een fascinerende ontdekkingsreis in, langs plekken, verhalen en ideeën uit de speurtocht naar buitenaards leven. Deze moest er natuurlijk bij, een graphic novel van mijn partner in wandelen en lezinggroupie Aad. Echt een prachtig getekend verhaal over een roadtrip die bij mij alle vakjes aanvinkt, de zoektocht naar buitenaards leven, het Wow!-signaal, de boeken van Brian Greene (mijn favoriet: _Verborgen realiteit_), de Drake equation en nog veel meer. Dit is uiteraard een aanrader, een unieke en prachtige graphic novel, een prachtige aanwinst voor de kast of op de salontafel. Exovida Extrabonus, ik zag een echte astronaut IRL, André Kuipers kreeg het eerste exemplaar uitgereikt 😄 Adriaan, Govert en André Kuipers

Details van de 'Moderne Stad' van André Volten. Mariahoeve, Den Haag, een van mijn favoriete Haagse beelden.

Na Rügen gingen we deze keer naar Normandië. Prachtige regio, fotogeniek, mooi wandelen, aardige mensen, heerlijk gegeten.