“เลิกกันแล้วนะ…กับชงตี้ซุนกู”
เดิมทีโยฮันคิดว่าเขาจะดีใจเมื่อได้ยินประโยคนี้จากปากของ‘เพื่อนสนิท’
แต่ไม่ใช่เลย
คนตรงหน้าเขาเหมาะสมกับรอยยิ้มที่สุด เพราะเช่นนั้นยามเศร้าถึงได้ยิ่งดูน่าสงสาร
“ได้ยังไง?”
“อุตส่าห์คิดว่าจะหลุดพ้นแล้วเชียว”
“แต่ว่า—ที่ต้องแต่งงานกับต้าเกอคงเลี่ยงไม่ได้อีกแล้วล่ะ”
