เขาหลุดหัวเราะออกมาเบาๆเมื่อได้ยินคำถามนั้นสายตาเหลือบไปยังแฟ้มที่อีกฝ่ายชูให้ดูแล้วกลับมาสบตาพร้อมรอยยิ้ม(?)
“โธ่ คุณลอเรนซ์ครับพูดแบบนี้ก็ทำผมเสียหายหมดสิ”
เขาทำทีเป็นเจ็บปวดกับข้อกล่าวหาอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะหัวเราะออกมาอีกครั้ง
“เรียกว่าพักเติมพลังครับไม่ใช่หนีงาน สองคำนี้ความหมายต่างกันมากเลยนะครับ”
“แต่ถ้าคุณยังมีงานต้องทำผมคงไม่ถามหรอกครับเดี๋ยวได้คำตอบเป็นจำนวนหน้าแฟ้มแทน“
