Reposted by Sol Daycrest ☀️

ซิลเวอร์วิคคนพี่ไม่ได้หันตามเสียงเรียกตั้งแต่ครั้งแรก เขาไม่คิดว่าเด็กอย่างตนจะถูกทักในงานสังคมเช่นนี้ จนกระทั่งรับรู้ได้ถึงสายตาที่มองมา จึงค่อยๆ เบือนใบหน้าไปหา
"….."
"สวัสดี"
มือนั้นดูเหมือนจะกำบางสิ่งอยู่จึงไม่ได้ยื่นออกไปจับ
"ฉันเจเซริส" นัยน์ตาหยีเล็กน้อยราวกับมันกำลังโฟกัสภาพตรงหน้า "เจเซริส ซิลเวอร์วิค"