iiinova — where your digital self keeps evolving

เฮนรี่คลายสายจูงที่ถือไว้เล็กน้อย ให้เจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดตัวโตยื่นจมูกเย็นชิ้นไปแตะกับมือหลังมือของเพื่อนร่วมทีม "ตอนนี้ก็เลยคิดหาเหตุผลดีๆอยู่ ที่ไม่ใช่โดนหมานั่งทับรองเท้า" "นายพอมีอะไรเข้าท่ากว่านี้ไหม?"

100

ดวงตาสีแดงกวาดมองตอนอีกฝ่ายเบือนหน้าหนี มือยกปิดได้จังหวะพอดิบพอดีเหลือเกิน "เป็นเสียงไอที่ดี ฉันชอบ" เขาชมแบบประชดว่า 'รู้' และออกไปทางการหยอก จากนั้นก็ไหวไหล่เหมือนพวกที่ทำตัวสบายใจ จนมองว่าการมาสายอาจไม่ใช่ปัญหาหลักของเช้าวันนี้ "ถ้าผู้หญิงคนนั้นไม่กลับมาในอีกสิบนาที" "ใช่ ฉันสาย" (+)

100

"I’ll just stand here until I’m late for work and put ‘performing an act of outstanding civic duty on behalf of the police’ in the reason box.” ประโยคถูกเว้นช่วง ตามมาด้วยการถอนหายใจสั้นๆ “Alright. Not funny.” “The woman disappeared around that corner. Mind checking it out for me?”

000

“A middle-aged woman in a hurry ran up to me, grabbed her wallet, said something about leaving him with me for ten minutes, and then took off.” แต่ตอนนี้จะสิบห้านาทีแล้ว กาแฟร้อนกลายเป็นเย็น และกระทรวงก็ไม่ได้ใจดีพอขนาดนั้น เฮนรี่ไหวไหล่สั้นๆ ยังคงติดเล่นมุกด้วยใบหน้าตายจืดเหมือนทุกครั้ง "No idea. I suppose" (+)

100

พอถูกลูบ เจ้าหมาตัวนั้นก็เห่าสองสามครั้ง ลมหายใจดังแฮ่กๆ พร้อมสะบัดพวงหางไปมาทันทีอย่างเป็นมิตร นั่นคือสัญญาณที่ดี—เฮนรี่คิด เขาเหลือบตาขึ้นมองฟ้าสองวินาที แล้วจึงเลยไปยังหัวมุมถนนตรงจุดเดิมอีกรอบ เท้าความย้อนอดีตเมื่อสิบนาทีก่อนราวกับกำลังเปิดแฟ้มคดีใหม่ของเช้าวันนี้ (+)

100

"Some very hurried middle-aged woman left him with me about ten minutes ago.” ดวงตาหลุบมองนาฬิกาหนึ่งครั้งเพื่อยันยืนข้อเท็จจริง แต่มุมปากกลับยกยิ้มสบายๆให้คนตรงหน้า “It’s been fifteen now.” “You free enough to help me out, Veyne?”

100

หนึ่งในเสียงคุ้นหูจากเพื่อนร่วมงานดังขึ้น เฮนรี่เงยหน้าขึ้นจากการเถียงกับหมาแล้วเลิกคิ้วหนึ่งข้าง ไม่ใช่ประหลาดใจเพราะคำถาม แต่เพราะไอ้ระยะห่างสองเมตรนั่นต่างหาก "Interesting." เขาพึมพำออกมากับตัวเอง ก่อนจะปฏิเสธข้อกล่าวหาแรก “For the record, he’s not my dog." (+)

100

ว่าตนไม่ได้มีพิษมีภัย แต่กำลังเป็นผู้ประสบภัยจากหมาของใครก็ไม่รู้ต่างหาก เจ้าขนฟูร่างยักษ์ที่แต่เดิมก็เป็นมิตรอยู่แล้ว พอถูกลูบถูกเกาเข้าหน่อย หางของมันก็ส่ายไปมาไม่หยุดพร้อมเสียงครางต่ำเหมือนกำลังพึงพอใจอย่างมาก เฮนรี่ยักไหล่กับคำถาม “No idea. Keep standing here until I’m late for work, I suppose.” “Got a better option?”

000

เมื่อถูกทักแบบนั้น มุมปากที่นิ่งสนิทมานานกลับกระตุกยิ้มเล็กๆ เหมือนคนที่รู้จักใบหน้าตัวเองดีว่ามันเป็นมิตรกับโลกใบนี้แค่ไหน “Hey, hey, officer.” “If he’s been abandoned, then what does that make me?" "I’ve been standing here holding a cup of cold coffee this whole time. A lamppost?” เขาชี้ตัวเอง อย่างน้อยก็พอให้เห็นชุดสูทภูมิฐาน (+)

100

เฮนรี่กล่าวสั้นๆตอนที่อีกฝ่ายขอตัว ท่ายืนของเขาขยับเล็กน้อยแค่พอไม่ให้เมื่อยขาจนเกินไป แล้วพออีกฝ่ายเดินกลับมาใหม่ คราวนี้ เฮนรี่ทำตาโตขึ้นราวกับไม่อยากเชื่อหูตัวเอง "จริงจังเหรอคุณแบล็คธอร์น ฉันยิ่งไม่ใช่พวกขี้เกียจใจซะด้วยสิ" เจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดเอียงคอ ตากลมแป๋ว มองแซนวิชในมือเจ้าหน้าที่หนุ่มพลางแลบลิ้นแฮ่กๆ "ถ้าคุณโอเค...." เขาถามเสียงยืดกว่าทุกที เลิกคิ้วเหมือนกำลังรอคำยืนยัน

000

Fintan E. Montclair (Slow ติดงานค้าบ) @fintan-dav.bsky.social · 07/10/2026

ใบหน้าของเฮนรี่ ฮอว์คยังราบเรียบเหมือนเคย แต่ไอ้คำว่า 'รักข้างเดียว' กลับทำให้หัวคิ้วข้างนึงของเขากระตุก "ทำตัวสบายๆ? นั่นเป็นคำที่ฉันอยากพูดทุกวัน" เห็นได้ชัดว่าเขากำลังพยายามไม่ทำให้มันดูเหมือนเป็นการบ่นเรื่องงานเอกสาร เพราะเมื่อวานเขายังเหลือจำนวนหน้ากระดาษกองพะเนิน จนเริ่มตั้งข้อกังขาว่าเขาอยู่แผนกปราบปรามหรือตรวจสอบคดีกันแน่ "เช้าที่ดี" (+)

100

Reposted by Henry H.

(เเว๊ปเอารูปที่วาดไว้มาลงเก็บค่ะ >__<)

105747

Reposted by Henry H.

Dawn at Virmount (Official acc.) @dav-au-official.bsky.social · 09/10/2026

#DAV_Announcement ❕ประกาศสิทธิ์การใช้เพลงของคอมมู❕ . ทางคอมมูอนุญาตให้ผู้เล่นนำเพลงภายใต้คอมมู Dawn at Virmount ไปใช้งานได้ โดยมีเงื่อนไขดังนี้ . (1) เป็นผู้เล่นปัจจุบันของ #DAV_AU #DAV_Commu (มีชื่อตัวละครอยู่ในทะเบียนคอมมู) (มีต่อ)

11720

"โอเค ดี" เขาพยักหน้าให้มัน แล้วหันกลับมาทางเพื่อนร่วมทีมเดียวกันเพื่ออธิบายต่อ "มีพลเมืองหญิงสักคนกำลังยัดเยียดตำแหน่งเจ้าหน้าที่คุ้มครองสัตว์ให้ฉันเมื่อ 10 นาทีก่อน" ดวงตาสีเลือดนกหลุบมองนาฬิกาข้อมือ สีหน้าตายจืดเหมือนเดิม "ตอนนี้ 15 นาทีแล้ว กาแฟฉันเย็นชืด"

100

คำทักทายแรก เฮนรี่พยักหน้า แต่เมื่อได้ยินประโยคถัดมา เขารีบยกมือข้างที่ถือกาแฟขึ้นแทนการเบรคให้หยุดทันที "เดี๋ยว" "มองต์เเคลร์" เจ้าหน้าที่หนุ่มเว้นช่วงเหมือนกำลังสรรหาคลังศัพท์ในหัวสำหรับการอธิบายสถานการณ์นี้ เพราะไอ้คำถามที่ว่า 'พามาเดินเล่นเหรอครับ' เนี่ย มันเหมือนกับว่าเขาเป็นเจ้าของหมาชัดๆเลยนี่หว่า "นี่ไม่ใช่หมาฉัน" เฮนรี่ตอบ เจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดเห่าหนึ่งครั้ง (+)

100

ปลายนิ้วเคาะตรงบริเวณที่มันวางเรียงรายบนถาดเดียวกันอยู่ ขนมพายกรอบรูปผีเสื้อ "Guess I'll take that." เขายิ้มมุมปาก จากนั้นก็พยักหน้าให้แคชเชียร์หนึ่งครั้ง หล่อนรีบหยิบมันมาใส่ถุงกระดาษและคิดเงิน

100

LOWELL NOX. (กลับมา 16/10) @lowell-dav.bsky.social · 07/10/2026

เฮนรี่ยกมือหนึ่งข้าง เหมือนกำลังบอกกลายๆว่าไม่จำเป็นต้องขอโทษหรืออะไรขนาดนั้น แต่หากมันเป็นความสุภาพของเธอ แน่นอน เขายินดีรับไว้เช่นกัน ร่างสูงเบี่ยงตัวหลบ แบ่งพื้นที่ให้ดวงตาคู่นั้นกวาดมองขนมในตู้ คิ้วข้างนึงของเขาเลิกขึ้น เอ่ยทวนชื่อซ้ำ "Palmier?" (+)

100

Reposted by Henry H.

(เครื่องแบบตำรวจ กับ fact เกี่ยวกับโลเวลล์: เขาเกลียดมนุษย์, จะว่าแบบนั้นก็ได้ ทั้งรูปลักษณ์ สัมผัส เสียง การมีปฏิสัมพันธ์ และการต้องใช้ชีวิตร่วมกันในสังคม แต่สัตว์มันไม่ซับซ้อน แค่แข็งแกร่งกว่า ก็มีอำนาจเหนือกว่า และโลเวลล์ที่เป็นผู้ฝึกพวกมันก็แค่หมาบ้าที่เป็นหัวหน้าฝูงเท่านั้นเอง 🐕 ปล. Fact จริง ๆ คือรำคาญเครื่องแบบตำรวจมาก หลายชั้น ร้อน เนื้อหาข้างบนก็แค่บทเบียว ๆ (…))

02318

Reposted by Henry H.

Dawn at Virmount (Official acc.) @dav-au-official.bsky.social · 06/10/2026

#DAV_AU #DAV_Commu 📃Main story #DAV_Chapter1 ────🪄──── ยินดีต้อนรับสู่เวอร์มองต์ ชุมชนผู้วิเศษที่ใหญ่ที่สุดในโลก หวังว่าทุกคนจะมีความสุขกับชีวิตธรรมดาแต่แสนวิเศษ ในสถานที่ปลอดภัยที่ทุกคนเรียกว่า "บ้าน" จนกว่าความโกลาหลจะพรากมันไปจากคุณ ────────── รายละเอียดเพิ่มเติม: docs.google.com/document/d/1...

0139164

Reposted by Henry H.

HUGO @hugo-dav.bsky.social · 05/10/2026

#Roleplay_DAV [โรลเปิด | แยกรูท | 📍ซักที่ด้านนอกกระทรวง | 09.00 น.] ขณะที่คุณกำลังเดินอยู่ด้านนอกอาคารกระทรวงอยู่นั้น จู่ ๆ คุณก็ได้กลิ่นคล้ายควันบุหรี่ลอยมาไม่ไกลจากจุดที่คุณยืนอยู่นัก และเมื่อคุณลองหันไปมองตามกลิ่นดูก็พบเข้ากับชายผมสีฟ้าในเสื้อโค้ทคนหนึ่งกำลังยืนพิงกำแพงพร้อมกับสูบบุหรี่อย่างสบายใจเฉิบอยู่ ยิ่งไปกว่านั้น เหนือศีรษะของเจ้าตัวไปไม่ไกลก็มีป้ายตัวโต ๆ +

12421

Reposted by Henry H.

PIERRE @pierrelaurent-dav.bsky.social · 05/10/2026

#DAV_Commu "...อะไรนะ ฉันไม่ได้ยิน..." "...วันนี้มีน้ำหอมด้วย หวังว่าจะชอบนะ..." ______________ Pierre H. Laurent Le Botan shop | 43 yo. Doc: bit.ly/476eian Co, Role, DM ok naka

11310

“For God’s sake, bringing him inside didn’t even cross my mind. I do follow the rules, you know.” เขาหลุบตามองเจ้าหมาตัวโตที่ยังทำตาใสแจ๋วไม่รู้ภาษา “I‘m not his owner, though.“ มันเห่าเบาๆหนึ่งครั้ง ไม่แน่ใจว่าช่วยเฮนรี่ยืนยันหรือปฏิเสธ แต่เริ่มทำจมูกฟุดฟิดใส่คุณแล้ว เฮนรี่ผายมือทันที “Sure.“

100

LOWELL NOX. (กลับมา 16/10) @lowell-dav.bsky.social · 06/10/2026

แค่คำถามเดียวเท่านั้น ไม่ใช่อรุณสวัสดิ์ และมีน้ำหนักมากพอที่จะทำให้เฮนรี่ยกมือข้างที่ถือสายจูงขึ้นเล็กน้อย ส่ายหน้าแข็งๆปฏิเสธ “No. Absolutely not.” เขาไม่ได้เกลียดสัตว์ แต่ก็ไม่มีความพิศวาสต่อพวกมัน โดยเฉพาะการรับผิดชอบสิ่งมีชีวิตที่ต้องการความรักและการเอาใจใส่ดูแล เรื่องนั้นเขาให้ใครไม่ได้ แม้กระทั่งตัวเอง แบบ—จริงๆ (+)

100

Reposted by Henry H.

#Roleplay_DAV (โรลเปิด/แยกรูท) [10 am, 6/10📍จตุรัสกลางเมืองเวอร์มองต์] หลังจากได้รับแจ้งว่ามีกริฟฟินหลุดจากการปฏิบัติหน้าที่ โลเวลล์ก็ละงานทุกอย่างแล้วรีบออกมาทันที เจ้าหน้าที่บางส่วนเริ่มเข้าควบคุมหน้างาน แต่สัตว์วิเศษคลุ้มคลั่งไม่ใช่สิ่งที่จะรับมือกันง่าย ๆ เว้นเสียแต่กับเขา ฝ่ามือขยับพลิก สองเท้าขยับหาเชื่องช้า ย่อกายลงเสมอระดับสายตา แต่ไม่สบโดยตรง “ไม่เป็นไร” +

36047

Reposted by Henry H.

𝙷𝚎𝚗𝚛𝚢 𝙱𝚕𝚊𝚌𝚔𝚝𝚑𝚘𝚛𝚗 𓆱 @henry-dav.bsky.social · 06/10/2026

#Roleplay_DAV โรลเปิด | แยกรูท | สวนสาธารณะพาราไดซ์ ทุกช่วงเวลาหลังเลิกงาน ภาพของเฮนรี่ที่อ่านหนังสืออยู่ที่สวนสาธารณะมักจะปรากฎให้เห็นจนคุ้นตา เขามักจะคลี่หนังสือออกมาอ่านเพื่อผ่านคลาย หรือนั่งมองผู้คนและสัตว์เลี้ยงสัญจรผ่านไปมา ช่วงเวลานี้ของปีใบไม้จะเริ่มเปลี่ยนเป็นสีส้มทอง ร่วงโรยลงสู่พื้น มาพร้อมกับลมเย็น เขากระชับเสื้อโค้ทเข้าหาตัว (แจมได้นะคะ!)

44035

(ได้ครับ ยินดีเลย 🥰)

100

หมาตัวนั้นยอมลุกแล้วเพราะเจอคนที่ดูเข้าหาง่ายกว่า ตากลมโตสะท้อนภาพใบหน้าของเฮนรี่ แบล็คธอร์นที่ยืนอยู่ห่างไม่กี่ก้าว หางมันกระดิกไม่หยุด “เข้าแน่ ถ้าเจ้าของตัวจริงที่หายไปตรงหัวมุมเมื่อสิบนาทีก่อนกลับมารับไอ้ตูบนี่คืน” เฮนรี่ทำหน้าเนือย เบื่อโลก ปากเขาบ่น แต่ยังยืนรออย่างใจเย็นแม้ว่าตัวเองใกล้จะสายแล้วก็ตาม “คุณล่ะ? ดูสบายสำหรับเช้าวันนี้นะ”

100

แทนที่จะได้ยินประโยคอรุณสวัสดิ์ยามเช้า แต่ดันเป็นคำว่า ’คุณฮอว์คเลี้ยงสุนัขด้วยเหรอเนี่ย‘ เฮนรี่หันควับมาทันที เอียงหน้าแล้วชี้ตัวเอง “จริงจังนะ คุณแบล็คธอร์น“ ”หน้าตาฉันเป็นแบบประเภทที่ไม่ถูกกับสัตว์ขนฟูอย่างยิ่ง“ หลังจากเขาแก้ตัวเสร็จไม่นาน เจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดก็เห่าหนึ่งครั้งเหมือนเถียง เขาหันไปทำเสียง ‘ชู่ว’ ใส่มันให้เงียบ แต่มันไม่สน (+)

100

(คนกะหมา 😑🐶)

100

เขากล่าวพลางเอียงมือข้างที่ถือสายจูงสีแดงมาดูนาฬิกา “Fifteen minutes already, huh.” จากนั้นก็ขยับถอยหนึ่งก้าว เปิดพื้นที่ให้คนรักสัตว์ช่วยรับช่วงต่อ ก่อนรองเท้าหนังของเขาจะกลายเป็นเบาะให้มันนอนเล่นไปจริงๆ

100

เจ้าเซนต์เบอร์นาร์ดสะบัดหางอีกรอบ ตีกับรองเท้าหนังเฮนรี่ดัง ‘พั่บๆ’ “For the record, I’m not the owner, though.” เขาอธิบาย ก่อนจะถูกเข้าใจผิดว่าเป็นเจ้าหน้าที่กระทรวงผู้กำลังวางแผนลักลอบนำสัตว์เลี้ยงเข้าตึกตอนเช้า “I was just passing by, and some random lady somehow put me in charge of this big guy for ten minutes.” (+)

100

Dawn at Virmount (Official acc.) @dav-au-official.bsky.social · 30/09/2026

ไม่ใช่แค่ประชาชนหรอกที่รักตำรวจ เจ้าหน้าที่พิเศษแบบเขาเองก็รู้สึกอุ่นใจทุกครั้งเมื่อเห็นเครื่องแบบเหล่านั้น เฮนรี่ละสายตาจากหัวมุมถนน กวาดตามองเจ้าของเสียง หยุดลงตรงแถบสีคาดตรงแขนนานกว่าใบหน้าเคร่งขรึมของอีกฝ่ายเสียอีก นี่เป็นครั้งแรกในรอบสิบนาทีที่เขารู้สึกหายใจทั่วท้องขึ้นมา “Sure“ เสียงทุ้มตอบกลับ ไหล่ขยับไหวเบาๆหนึ่งครั้ง (+)

100

Reposted by Henry H.

🎼Dawn at Virmount - Original theme song มีกำหนดการเปิดตัวรอบพรีเมียร์ วันที่ 5 ต.ค. 19.00 น. หวังว่าทุกคนจะตั้งตารอนะคะ✨ youtu.be/fIwkOsC-sX8

1103104

แต่มือที่ถือกล่องกลับยื่นมาให้คุณราวกับคนเพิ่งซื้อของฝาก “Something not too sweet in exchange.” “Maybe you have a better recommendation. You look like a regular.” จากนั้นเขาก็ยักไหล่หนึ่งครั้ง หลุบตามองเวลากับถาดเค้กที่ว่างเปล่า ทำหน้าประหนึ่งว่ามันคือเรื่องน่าอัศจรรย์ยามเช้าไปเลย “So that’s why it was the last one.” “Understandable.”

110

เฮนรี่ชะงักไปเล็กน้อยเมื่อสัมผัสได้ถึงสัมผัสตรงปลายเสื้อ มันเบา แต่ก็มากพอแล้วที่จะทำให้เขาหันมาพร้อมเลิกคิ้วขึ้นหนึ่งข้าง "Oh?" เขามองเธอ สลับกับมองกล่องเค้กของตัวเอง จากนั้นมุมปากก็กระตุกยิ้มเล็กๆ บางจนแทบไม่สังเกตเห็นหากมองผ่าน “I’m not the cashier. She is.” มือหนาผายไปยังพนักงานสาวข้างหลัง เสียงทุ้มสบาย ไม่มีแรงกดดันหรือท่าทีคุกคาม (+)

100

“…How long is ‘a minute’ supposed to be?” หมาหอบแฮ่กๆ แล้วขยับเข้ามานั่งชิดขาเขามากขึ้น เฮนรี่นิ่งไปครู่หนึ่ง เขาเอ่ยเสียงเข้มขึ้นคล้ายกำลังสั่ง “Don’t get comfortable.” หางมันกระดิกแรงกว่าเดิม เขาถอนหายใจพลางกลอกตา “…Right.” ดูเหมือนคนที่ต้องการความช่วยเหลือตอนนี้จะเป็น [ เขา ] เองซะแล้วสิ

400

จากนั้นทุกอย่างก็เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว หล่อนฝากสัตว์เลี้ยงตัวโตไว้แล้ววิ่งหายไปตรงหัวมุมถนน เข็มนาฬิกาเดินเรื่อยๆของมัน เฮนรี่ก้มมองหมา เจ้ายักษ์ขนปุยเงยหน้าขึ้นมองกลับมา หางกวาดพื้นอย่างมีความสุข ราวกับนี่เป็นข้อตกลงที่ทั้งสองฝ่ายยินยอมร่วมกันมาตั้งแต่แรก เขาส่ายหน้าเหมือนไม่เห็นด้วยกับมัน จากนั้นมองไปยังหัวมุมถนนที่ผู้หญิงคนนั้นหายไปอีกครั้ง (+)

100

เซนต์เบอร์นาร์ดตัวใหญ่ ขนฟู หน้าตาเป็นมิตร พร้อมสายจูงสีแดงที่อยู่ในมือข้างขวา ส่วนข้างซ้าย— ถือแก้วกาแฟร้อนที่กำลังจะกลายเป็นเย็นในไม่ช้า เขายืนเหม่อ ทวนเหตุการณ์ที่เพิ่งเกิดขึ้นประมาณ [ สิบนาทีก่อน ] คร่าวๆ มีผู้หญิงวัยกลางคนคนหนึ่งวิ่งออกมาจากร้านฝั่งตรงข้าม สีหน้าตื่นตระหนก มือหนึ่งถือกระเป๋า อีกมือกำโทรศัพท์แน่น ก่อนจะหยุดตรงหน้าเขาเหมือนเพิ่งเจอทางรอดของชีวิต (+)

100

#Roleplay_DAV | โรลเปิด | แยกรูท (สั้นๆ) [ ช่วงเช้าบนริมถนนเส้นหนึ่งในเวอร์มองต์ ] เฮนรี่เหลือเวลาอีกประมาณยี่สิบนาทีก่อนต้องเข้างาน ซึ่งตามปกติถือว่าเหลือเฟือสำหรับการแวะซื้อกาแฟสักแก้ว เดินข้ามถนน แล้วขึ้นบันไดไปยังอาคารกระทรวงโดยไม่ต้องรีบร้อนอะไรทั้งนั้น ปัญหาคือ วันนี้มีหมาตัวหนึ่งกำลังนั่งทับอยู่บนรองเท้าหนังของเขา (+)

21513

พอถึงคิวก็กวาดตามองลวกๆ ไม่มีอะไรสะดุดตานอกจาก 'สตรอว์เบอร์รีชอร์ตเค้กชิ้นสุดท้าย' เขาจ้องมันครู่นึงก่อนยักไหล่พูดกับพนักงานสาว "Anything's fine, Something not too sweet, if possible.” หล่อนยิ้ม แล้วเลือกที่จะโปรโมทเค้กชื่อดังด้วยการตักมันใส่กล่องให้เขา เฮนรี่ล้วงหยิบเหรียญจากกระเป๋าสตางค์หนังเก่าออกมา กลายเป็นว่าเขาซื้อมันตัดหน้าคุณโดยที่ไม่ได้ตั้งใจ

100