"ของสำรองเฉยๆครับ"
เท้าก้าวเดินมาจากสถานีตำรวจด้วยความเร็วปกติเพื่อให้คุยกันสะดวก ของที่เขาฝากอีกคนมักเป็นของที่เขามาแต่สำรองเอาไว้เท่านั้น
"พี่หิวไหมครับ?"
หลังเดินมาสักพักเขาก็ผละมือออกแล้วเดินนำทำให้ไม่เห็นใบหน้าที่ยิ้มเสมอไร้สีหน้าใดๆ เมื่อเดินผ่านร้านอาหารเลยนึกว่ามื้อเย็นยังไม่มีอะไรทานเลยจึงเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงปกติแต่ไม่ได้หันหน้าไปมอง มองเพียงแต่หน้าร้านอาหาร