“โถงถ้ำตั้งกว้าง ให้ข้านั่งพักสักเดี๋ยวไม่ได้รึยังไงกัน”
“เหม็นสาบปีศาจแก่น่ะสิ”
ผู้ถูกจองจำตอบกลับทั้งเหน็บแนม
“ปากแบบนี้เจ้าอายุยืนกว่าข้าแน่นอน”
“เหอะ”
จอมปีศาจปะทะคารมเป็นครั้งคราวแต่นั่งเงียบด้วยกันเนิ่นนาน เฉิงหวงจากไปและกลับมาใหม่หลีหลุนยังคงนั่งเหม่อมองไปไกล มองไปแห่งที่ที่โถงถ้ำไม่อาจขวางกั้น
การแบ่งปันพื้นที่เล็กๆน้อยๆคงเป็นการรักษาใจของหลีหลุนและเฉิงหวง
