Sign in

-

@chattasksn.bsky.social
211 followers 280 following 84 posts

พญาจระเข้ | อายุไม่ทราบ | ชื่อไม่ทราบ | ทราบอะไรบ้าง | บวกได้ทุกโรลลอย

PostsRepliesMedia
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
'ดอกเดียว?' ด้วยการกระทำอย่างถือวิสาสะ ชายหนุ่มค่อย ๆ ย่อกายลง ก้านนิ้วยาวเอื้อมดึงธูปดอกหนึ่งออกมาถือไว้อย่างพิจารณา จากนั้นก็เค้นหัวเราะเบา ๆ ในลำคอ เสียงแผ่วเบาจนแยกไม่ออกว่ากำลังรู้สึกอะไรกันแน่ พลันนั้นดวงตาสีน้ำตาเข้มจึงเลื่อนขึ้นมองใบหน้าของนาง ธูปในมือขยับโบกเชื่องช้าและคอยรวบรวมรายละเอียดที่นางไม่เคยตั้งใจหยิบยื่นให้
100
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
กิริยาที่มวลอากาศรอบกายคล้ายจะโอบอุ้มความสงบนิ่งอันประหลาดกลับทำให้เขากลายเป็นผู้ที่ยากจะละสายตาได้โดยง่าย ก่อนชายหนุ่มจะหยุดฝีเท้าลงในระยะที่ร่มเงาของกาสะลองทอดมาทาบทับแต่ก็ห่างพอที่จะมิได้ล่วงล้ำเข้าในอาณาบริเวณอันระมัดระวังที่นางสร้างไว้รอบตนเอง แล้วเขาก็รอจนนางจุดธูป ควันหอมเริ่มฟุ้งขึ้นจากพานอย่างเชื่องช้า เท่านั้นใบหน้าเรียบเฉยจึงเลิกคิ้วอย่างมีนัยยะบางอย่าง
100
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
เสียงเอื้อนเอ่ยพึมพำกับตนเองของนางลอยข้ามตลิ่งมากระทบสัมผัส ชายหนุ่มเฝ้าสังเกตด้วยสายตาเรียบเฉยจากนั้นก็หยัดกายลุกขึ้นยืนโดยปราศจากความเร่งร้อน เสื้อผ้าของเขาไม่ต่างจากชาวบ้านทั่วไป เสื้อเนื้อเรียบสีมืด กางเกงตัวหลวม รองเท้าแตะที่นิ่มลงตามการใช้งาน ไร้สิ่งใดควรแก่การเหลียวมองครั้งที่สอง ทว่าเรือนร่างใหญ่โตบวกกับช่วงไหล่กว้างและน้ำหนักก้าวย่างอันไม่รีบเร่ง
100
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
ร่างสูงใหญ่ไม่ได้หันมองยามได้ยินเสียงฝีเท้าย่ำลงบันไดไม้ กลิ่นมะลิและไออุ่นจากเรือนกายลอยมาถึงเขาก่อนตัวนางจะก้าวมาถึงเสียอีก เจ็ดวัน เจ็ดค่ำคืนที่ได้เฝ้ามองการนิทราของนางอันเป็นจังหวะสงบสุข เจ็ดรุ่งอรุณที่สายน้ำยามก่อนสว่างโอบเขาคืนสู่ความเงียบเชียบขณะนางยังอยู่เบื้องบนโดยไม่รับรู้สิ่งใด เขาไม่ได้ตั้งใจจะนับทว่าก็ทำไปแล้วทั้งที่ไม่เข้าใจและห้ามตนเองมิได้
100
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
หากยามนี้มิใช่การเฝ้ามองจากในสายน้ำดังเช่นเคย ชายหนุ่มอยู่บนตลิ่งเรียบร้อยแล้วยามที่นางปรากฏกาย นั่งย่อกายริมขอบตลิ่ง วางแขนพักบนเข่า จับจ้องกระแสน้ำด้วยความสงบ สำหรับชาวบ้านที่สัญจรผ่านไปมาคงไม่ต่างจากผู้ชายร่างกำยำผู้ทอดอารมณ์ริมน้ำซึ่งโดยแก่นแท้แล้วก็ถือว่าถูกต้อง
100
- @chattasksn.bsky.social · 26/08/2026
ต้นกาสะลองหยั่งรากยืนต้นเคียงตลิ่งมาเนิ่นนานยิ่งกว่าอายุของหมู่บ้าน รากของมันชอนไชจมลึกในโคลนตม ดูดซับธาราจากกระแสน้ำสายเดียวกับที่ไหลผ่านใต้ถุนเรือนของอุษา เขาเฝ้ามองนางนับตั้งแต่ก้าวเท้าลงมาจากบันไดเรือน
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
/กิจวัตรประจำวันช่วงนี้ คือการเอาตัวขึ้นไปไถลเข้าชานบ้านสาวที่อยู่ริมน้ำ ทิ้งรอยทางไว้เป็นปื้นเปียกแบบไม่คำนึงถึงการเก็บกวาดตามหลัง/
000
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
/ลอยผ่านมาหน้าชานบ้าน เห็นนวลละออทำความสะอาดบ้าน/ /ก็ลอยลอยผ่านไปเหมือนจระเข้ธรรมดาตัวนึว.../
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
(ใครมันทำฟ่ะ)
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
ร่างพญาจระเข้ก้าวพ้นขอบชานเรือนแล้วทิ้งตัวลงสู่สายน้ำเบื้องล่างโดยปราศจากกถ้อยคำใด สายน้ำรับเรือนร่างของเขาไว้ดั่งเช่นที่เคยเป็นเสมอมา ราวกับผิวน้ำเพียงแค่เปิดออกแล้วปิดผลึกคืนกลับดังเดิม
000
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
เขามิได้เหลียวมองกลับไปทางห้องหับที่นางกำลังหลับสนิท มิจำเป็นต้องทำเช่นนั้น แรงดึงดูดในอกกลายเป็นสายใยที่มั่นคงสม่ำเสมอ เส้นสายที่ตรึงแน่นแม้นมองไม่เห็น ลากยาวไปยังเรือนร่างเล็กอบอุ่นซึ่งนอนขดตัวอยู่ภายในนั้น ลมหายใจของนางสงบผ่อนคลาย ราวกับโลกทั้งใบมิอาจรบกวนห้วงความหลับของนางได้ เขารับรู้ถึงมันได้แม้จากตรงนี้ และนั่นก็เพียงพอแล้ว
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
ความคิดผุดขึ้นโดยไร้ความเร่งร้อน ร่างสูงใหญ่เอียงศีรษะลงเล็กน้อย ดั่งสัตว์ร้ายผู้ล่าที่กำลังปรับมุมมองในการพิเคราะห์เหยื่อในระยะประชิดโดยมิละสายตาจนกระทั่งวินาทีสุดท้าย จากนั้นก็ก้าวเท้าผ่านร่างของอินทร์แปงไปอย่างเงียบเชียบ ช่วงไหล่หนาเฉียดผ่านใกล้เสียจนไอเย็นจากผิวกายเปียกชื้นสัมผัสได้ถนัดชัดเจน กลิ่นคาวเลือดและกลิ่นสายน้ำอบอวลเข้าสู่นาสิกของอินทร์แปงอย่างเต็มปอด
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
เขาหยุดก็ต่อเมื่อเหล็กกล้าเย็นเยียบแนบชิดอยู่กลางแผงอกเปลือยเปล่าของตนเอง ดวงตาสีสว่างมองต่ำลงยังจุดที่โลหะสัมผัสผิวเนื้ออย่างเชื่องช้าคล้ายจะนึกฉงน ก่อนจะละสายตาก้มประสานกับใบหน้าของอินทร์แปงอีกครา 'คนผู้นี้รู้ว่าข้าคือสิ่งใด'
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
หยาดน้ำหยดหนึ่งร่วงหล่นจากปลายสันขากรรไกร กระทบลงบนแผ่นกระดานเรือนดังชัดเจนอย่างเหลือเชื่อท่ามกลางความเงียบสงัด จากนั้นด้วยน้ำหนักอันจงใจและไร้ความเร่งรีบ เขาก็เริ่มก้าวเท้าไปข้างหน้า ลดระยะห่างระหว่างแผงอกของตนกับปลายกระบอกปืนอย่างเชื่องช้า ประกายสีทองในดวงตาดำมืดจับแสงอรุณแรกที่ลอดผ่านร่องไม้ชานเรือน
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
ดวงตาสีทองมีประกายจับจ้องไปยังอินทร์แปงด้วยสายตาเรียบเฉย มิได้ยำเกรงต่ออาวุธที่เล็งตรงเข้ายังแผงอกแม้แต่น้อย เขาพิศมองกระบอกปืนนั้นดั่งขุนเขาพิศมองหินก้อนน้อยที่ถูกขว้างใส่ ชั่วขณะหนึ่งความสงบนิ่งนั้นคล้ายกับการหยามเหยียด มิได้จัดให้ภยันตรายเบื้องหน้าเป็นเรื่องสำคัญอันใดเลย ทั้งสองยืนนิ่งอยู่อย่างนั้นจนอากาศหนักอึ้ง
100
- @chattasksn.bsky.social · 22/08/2026
กระบอกปืนยาวนั้นมิมีความหมายใดแก่เขาเลย พญาจระเข้ยืนประทับอยู่ ณ ธรณีประตู ร่างกายอันมหึมาทอดตระหง่านบดบังความมืดมิดภายในห้องหับเบื้องหลัง หยาดน้ำยังคงเกาะเกี่ยวตามเรือนผมราวกับเวลาไม่ได้ทำให้มันเหือดแห้งไปเลย กลิ่นคาวเลือดเก่าและสัญชาตญาณสัตว์ร้ายคละคลุ้งอบอวลอยู่รอบกายดุจผิวหนังชั้นที่สองผสานรวมไปกับมวลอากาศชื้นยามก่อนรุ่งสาง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เพียงเฝ้ามองนาง จับจองครอบครองนาง โอบล้อมนางไว้เพื่อให้มั่นใจว่าจะไม่มีสิ่งใด ไม่ว่าภูตผี เงามืดหรือมนุษย์หน้าไหนจะเข้าถึงตัวนางได้โดยไม่ผ่านร่างของเขาเป็นด่านแรก
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
จากนั้นด้วยความระมัดระวัง จึงสร้างวงล้อมสมบูรณ์ เรือนร่างอันหนักอึ้งก่อเกิดเป็นปราการมีชีวิต โอบล้อมทั้งตัวนางและตั่งนอนไว้ภายใน ชั่วขณะนั้นเขามิได้เสาะหาคำอธิบายใดกับปรากฏการณ์ทางอารมณ์อันพิศดาลนี้
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
โอบล้อมรอบแนวอาณาเขตของห้องหับ หางหนากวาดผ่านผนังเรือนด้านไกลโดยไร้เสียงก่อนม้วนโค้งกลับมา ส่วนหัวอันใหญ่โตทอดวางลงข้างตั่งนอน ใกล้เสียจนลมหายใจอันเย็นเยียบและชื้นแฉะแผ่วเบาเป่าโชยให้เส้นผมหลุดรุ่ยบนหมอนของนางขยับไหว
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เรือนร่างสีเข้มปกคลุมด้วยเกล็ดหนาตรึงสายตามองตรงไปยังร่างที่กำลังหลับใหลบนตั่งนอน เขามิได้ย่างเข้าหานางโดยตรง หากเริ่มขดร่างใหญ่อย่างเชื่องช้า
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาค่อย ๆ ปรับเปลี่ยนรูปกายอย่างเชื่องช้าและระมัดระวัง เรือนร่างสูงใหญ่ตระหง่านสลายกลายเป็นสิ่งมีชีวิตที่ใหญ่โตมโหฬารยิ่งกว่าหลายเท่าตัว มวลอากาศรอบกายเย็นเยียบและหนักอึ้งขึ้นตามลำดับ ณ จุดที่ร่างชายหนุ่มเคยย่อกายอยู่ พญากุมภีร์มหึมาความยาวกว่าหกเมตรบัดนี้ขดเรือนร่างทอดตัวอยู่บนแผ่นกระดานพื้นเรือนไม้
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาอยู่ในอาการเช่นนั้นเนิ่นนานราวอนันตกาล เฝ้ามองนางนิทรา รับรู้จังหวะลมหายใจสม่ำเสมอที่สาดรดท่อนแขน แรงดึงดูดอันคลั่งแค้นภายในอกมิได้เบาบางลงเลย มีแต่จะทวีความแกร่งกล้าและแจ่มชัดขึ้นทุกขณะจิต *นางเป็นของเขา* ความคิดนั้นผุดขึ้นโดยมิได้เอ่ยขออนุญาต
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาปรารถนาจะสัมผัสนาง และปรารถนาจะถอยห่างไปให้พ้นในคราวเดียวกัน แรงกระตุ้นทั้งสองฟาดฟันกันภายในกายด้วยความรุนแรงเท่าเทียม ท้ายที่สุดเขาไม่เลือกทำสิ่งใด มือใหญ่เพียงลดต่ำกลับสู่หัวเข่า นิ้วกำแน่นจนข้อนิ้วขึ้นสีขาวเกร็ง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ความเฉยชาที่สั่งสมมานานนับศตวรรษ ไอแค้น ความโกรธาและรอยรวดร้าวกลวงเปล่าซึ่งเคยเป็นเพื่อนร่วมทางเดียวมานานเกินจดจำ เริ่มแตกร้าวระงมอยู่ใต้คะนึงหาแห่งสัมผัสครั้งนี้ มืออีกข้างที่ยังเป็นอิสระค่อย ๆ ยกขึ้นอย่างเชื่องช้าและลังเล นิ้วลอยค้างอยู่เหนือศีรษะนาง ใกล้เสียจนรับรู้ไออุ่นแผ่วเบาที่ลอยขึ้นจากเรือนผมสีเข้ม
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ตลอดช่วงเวลาอันยาวนานและเงียบสงัด เขาเพียงย่อกายนิ่ง ดวงตาสีสว่างจับจ้องมือเล็กที่กุมรอบข้อมือของตน มิได้ชักแขนหนี ความสงบนิ่งรอบกายหนักหน่วงขึ้นจนคล้ายจะกลืนกินแม้แสงริบหรี่ของตะเกียงน้ำมัน เบื้องลึกภายในบางสิ่งกำลังพังทลายลง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ผิวพรรณของนางอบอุ่น หน้าผากเนียนนุ่มที่แนบชิดท่อนแขนแผ่ซ่านไออุ่นแห่งชีวิตซึมผ่านผิวกาย จมดิ่งลงสู่ห้วงลึกใต้แผ่นอก เป็นสัมผัสที่ยากจะแบกรับ ราวถูกคว้านกายให้กลวงเปล่าพร้อม ๆ กับถูกเติมเต็มด้วยแสงสว่างในชั่วขณะเดียวกัน
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ชั่วขณะที่เรียวนิ้วของนางกระชับกุมรอบข้อมือ สรรพสิ่งในกายก็พลันหยุดหมุน ร่างสูงใหญ่นิ่งชะงัก แช่แข็งไร้การไหวติงโดยสมบูรณ์ ราวกับน้ำหนักอันแผ่วเบาจากมือนางได้พันธนาการตรึงร่างเขาไว้กับแผ่นกระดานพื้นเรือน มันเป็นการจับรั้งที่เปราะบางและเปี่ยมด้วยความไว้วางใจ ดุจการกุมมือของเด็กน้อยหากเปรียบกับขนาดท่อนแขนอันใหญ่โตของเขา ทว่ากลับรู้สึกดุจพันธนาการที่หลอมขึ้นจากโลหะ
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
(อร้าก ตุย)
000
Reposted by -
เรียม(ผปค.ไม่ค่อยว่าง) @riamsksn.bsky.social · 16/08/2026
(เนื้อเรื่องรักแรกของเรียมเปิดแล้วค่ะทุกคน~😘หวานๆเลย) (อ่านเพิ่มเติมได้ที่Docx:Bio)
12512
Reposted by -
จิ๊ดริดตะลิดติ๊ด @jidridsksn.bsky.social · 18/08/2026
#บ้านน้องอยู่ฝั่งทางนี้SKSN 🔄 เนียนรู้จัก / เคยโดนไถน้ำหวาน ❤️ สนใจโค (เดี๋ยวเคาะเดมไปค่า) -รู้สึกชีวิตสงบสุขเกินไปอาสาเป็นพี่เลี้ยงหนึ่งวัน -คนสอนอ่านเขียนหนังสือ -เพื่อนรักสัตว์โลก หมาแมวตะกวดเขียด -คนดึงจุก รำคาญเด็กผี -อริเก่าแม่แก่ที่โดนส่งกุมารไปรังควาน หรืออื่น ๆ เสนอได้เลยยย 🙌✨
21326
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
(โปรดเปิดเพลงเพื่อความอิน youtu.be/wrjsVlBntHM?...)
youtu.be
เจ้าบุปผา [friendfriend, mptym] - ปราง ปรางทิพย์【Cover】- อโยธยาเอยาวดี
YouTube video by Clover Book Studio
000
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
'เหตุใดกัน' เขาไม่แน่ใจนักว่าตนกำลังเอ่ยถามผู้ใด บางทีอาจเป็นไตรภพหรือมิใช่ก็พลังอำนาจใดก็ตามที่เห็นควร ฉุดรั้งเขาขึ้นจากห้วงสมุทรลึก แล้วนำมาทอดกายลงข้างกายหญิงสาวมนุษย์สามัญผู้กำลังหลับใหล หญิงผู้ซึ่งหลั่งหยาดน้ำตาเพียงหยดเดียว ก็สามารถเขย่าทลายตัวตนของเขาให้สั่นคลอนได้โดยดุษณี
200
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ทว่าไออุ่นจากผิวกายนางที่แผ่ซ่านใต้ปลายนิ้วกลับเป็นสิ่งที่ยากจะทานทนไหว เขารีบชักมือกลับโดยพลันดุจถูกไฟลวก ดวงตาสีสว่างจับจ้องความชื้นที่ยังค้างอยู่บนปลายนิ้วหัวแม่มือ เพ่งพิศมันด้วยสีหน้าสงบเรียบเฉยจนอ่านอารมณ์มิออก แต่เบื้องหลังความสงบนิ่งนั้นมีบางสิ่งร้าวระบมขึ้นจากรากฐานลึก แผ่ลามเป็นรอยร้าวเล็ก ๆ แทรกทะลุผ่านความเงียบงันที่สั่งสมมานับศตวรรษ
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ตรงกันข้าม นิ้วหัวแม่มือของเขาค่อย ๆ เลื่อนลงแล้วปาดผ่านรอยชื้นที่หยาดน้ำตาทิ้งไว้เป็นทาง สัมผัสเพียงครั้งเดียวอันแผ่วเบาและนุ่มนวลเหลือเชื่อสำหรับสิ่งมีชีวิตมหึมาและเก่าแก่ ความนุ่มนวลซึ่งมิได้เกิดแต่ธรรมชาติ หากถูกเลือกสรรขึ้นโดยเจตนาเพื่อข่มสัญชาตญาณอื่นใดในกายให้สงบลง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
สันขากรรไกรของเขาเกร็งแน่น ความรู้สึกที่พลุ่งพล่านขึ้นในอกมิใช่ความโศกเศร้า เพราะเขาได้ลืมเลือนไปนานแล้วว่าความโศกเศร้ามีรสอย่างไร หากแต่เป็นสิ่งดิบเถื่อนและชวนพิศวงยิ่งกว่านั้น มันคือมวลความทรงจำที่ปราศจากหลักฐานยืนยัน ราวกับเรือนกายของเขาจดจำภาพหยาดน้ำตาของนางได้ก่อนที่ดวงจิตจะทันรับรู้เสียด้วยซ้ำไป ฝ่ามือที่ยังลอยแช่อยู่ใกล้แก้มนวลนั้นหาได้ถอยห่าง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาหาได้เข้าใจในสิ่งที่ตนประจักษ์อยู่เบื้องหน้าไม่ ทว่าเพียงได้เห็นหยาดน้ำตาหยดเดียวไหลรินลงมาตามแก้มอันเนียนกลับสะกิดต้อง ณ ที่ลึกแห่งดวงจิต ยังสถานที่เก่าแก่เย็นเยียบ ซึ่งแม้กาลเวลานับศตวรรษแห่งการลืมเลือนก็มิอาจเอื้อมกรายไปถึง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ร่างสูงใหญ่ทอดสายตามองเห็นหยาดน้ำตานั้นก่อนที่มันจะร่วงหล่น ชั่วขณะที่ประกายชื้นเอ่อคลอขึ้นใต้ขนตาสีเข้ม บางสิ่งภายในกายเขาก็สงบนิ่งลงโดยฉับพลัน ยิ่งกว่าสายชลยามเที่ยงคืน ลมหายใจอันแผ่วเบาอยู่แล้วพลันเงียบหายไปโดยสิ้นเชิงดุจต้องมนตร์สะกด
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
/ลอยน้ำเอื่อยเฉื่อยประจำวัน บางทีก็แว้นซ์เบียดผีตนอื่นในน้ำ แบบโอโห่ อะไรวะคนไทย/
010
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
หากแต่คล้ายเป็นดวงจิตที่ได้เดินทางมาพบกัน ดั่งการกลับมาพบเจอใครบางคนที่รอคอยมาแสนนาน
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขายังคงย่อกายอยู่นิ่งข้างกายเธอในความมืดมิดที่ส่องสว่างด้วยแสงตะเกียง กลิ่นหอมหวานของดอกมะลิและเครื่องหอมดอกไม้ยังคงอบอวลอยู่ในอากาศอบอุ่นรอบกาย สิ่งที่แย่กว่าการควบคุมตนเองไม่ได้ คือร่างตรงหน้าสั่นคลอนความรู้สึกของเขาได้อย่างแท้จริง ราวกับกรอยู่ ณ ที่แห่งนี้ ยามพิศมองนางผู้กำลังหลับสนิท กลับมิได้รู้สึกเหมือนเป็นการล่วงล้ำ
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ชั่ววินาทีที่ความคิดหลุดลอย มือใหญ่ของเขายกขึ้นเล็กน้อยจากหัวเข่าเป็นการเคลื่อนไหวเล็กน้อยโดยไม่ตั้งใจ มุ่งตรงไปยังเส้นผมที่ปะอยู่บนแก้มของเธอ ทว่ากลับหยุดยั้งตนเองไว้ในระยะห่างแค่เพียงไออุ่นเรือนกาย หยดน้ำเกาะอยู่บนปลายผิวนิ้วค่อย ๆ ร่วงตกลงกระทบพวงแก้มเนียนของนางอย่างแผ่วเบา
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ทว่าไม่มีภาพหรือรายละเอียดใดที่กู้คืนมาได้ หลงเหลือเพียงความรู้สึกและสายใยความอบอุ่นอันเก่าแก่เสียจนตกผลึกกลายเป็นสิ่งที่ใกล้เคียงกับความเจ็บปวด 'เจ้าคือสิ่งใดกัน' ความคิดนั้นผุดขึ้นโดยไร้สัญญาณเตือนและเขายึดถือมันไว้ดั่งที่เขาประคองสิ่งแปลกปลอมไว้ในฝ่ามือ ค่อย ๆ หมุนมันอย่างเชื่องช้า ทะนุถนอม พิเคราะห์มองจากทุกมุมมอง
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาเคลื่อนกายผ่านห้องไปด้วยความไม่เร่งร้อนเช่นเดียวกับที่เขาเป็นเสมอ ก่อนจะหยุดลงตรงระยะห่างไม่ไกลจากจุดที่เธอนอนอยู่ ค่อย ๆ ย่อกายลงอย่างเชื่องช้า นำเรือนร่างสูงใหญ่ตระหง่านเข้ามาใกล้ระดับเดียวกับเธอโดยไม่สัมผัสสิ่งใด ก่อนจะพิศมองใบหน้านวล ใต้อารมณ์ยากจะอ่านออก ดวงตาคู่นั้นมีบางสิ่งขับเคลื่อนขึ้นมาในห้วงลึก อันเป็นสถานที่ซึ่งความทรงจำเคยสถิต
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
บางสิ่งในอกของผู้เฝ้ามองบีบรัดด้วยแรงอันมิอาจเทียบได้กับความโกรธา ความคิดของเขาไม่ได้มอบคำตอบใด ๆ มิมีชื่อเรียก ไร้ความทรงจำ ไร้คำอธิบายว่าเหตุใดการได้มองดูหญิงแปลกหน้าที่กำลังหลับใหลผู้นี้ จึงกดทับลงในห้วงลึกภายในกายเขาราวกับนิ้วมือที่กดลงบนบาดแผลเก่าแก่ นิ้วมือของเขางอเกร็งขึ้นอย่างเชื่องช้าบนกรอบเช็ดหน้า
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
และยามที่บานประตูถูกเปิดออก เขาจึงมองเห็นเธอ เส้นผมสีเข้มสยายเต็มหมอนอย่างปล่อยตัวและไร้การระวังป้องกัน ริมฝีปากเผยอน้อย ๆ ลมหายใจสม่ำเสมอและเชื่องช้า จังหวะอันลึกล้ำของผู้ที่รู้สึกปลอดภัยอย่างสมบูรณ์ในยามนิทรา
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
สิ่งมีชีวิตเก่าแก่ไม่ได้เหลียวมองพวกมันที่สลายไป ความสนใจของเขาถูกดึงดูดผ่านบานหน้าต่างที่ปิดสนิท ซึ่งฉุดดึงเขามายังที่แห่งนี้ตั้งแต่แรก ขากรรไกรของเขาเกร็งแน่นขึ้นอย่างแทบสังเกตไม่เห็น
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
สิ่งไร้รูปร่างตรงบานหน้าต่างค่อย ๆ ลอกตัวออกทีละตน ละลายขอบสลายไปดั่งควันไฟที่ถูกกระแสน้ำคร่าล้าง ส่วนเงามืดมืดมนที่ซุ่มอยู่ตรงมุมเรือนทนทานได้นานกว่าเพียงเสี้ยววินาที อาจเพราะมันมีไอแค้นสั่งสมมาหล่อเลี้ยงมากกว่า ทว่าในที่สุดมันก็หายไปอย่างไร้ร่องรอยเช่นกัน
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
เขาทอดสายตามองพวกมัน ตัวตนของเขาไม่ได้ประกาศศักดาด้วยเสียงหรือปรากฏการณ์อัศจรรย์ มีเพียงน้ำหนักอันเก่าแก่และปราศจากความเมตตาปรานีโดยสิ้นเชิง ทว่านั่นก็มากพอให้สัมภเวสีใต้ชายคาสลายตัวไปเป็นพวกแรกราวกับพวกมันมิอาจรักษาตัวตนไว้ได้เมื่อเข้าใกล้สิ่งโบราณถึงเพียงนี้
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
พวกมันเกาะเกี่ยวอยู่ใต้ชายคาดั่งซากปฏิกูลเน่าเปื่อย ร่างไร้รูปทรงแนบชิดติดบานหน้าต่าง ร่างอันกลวงสะท้อนถึงความสิ้นหวังจนน่าเวทนาขณะพยายามเบียดแทรกเขตแดนที่มองไม่เห็น กลุ่มก้อนสัมภเวสีต่ำต้อยซุกตัวอยู่ใต้ต้นบังสูรย์ สายตาจับจ้องไปที่แสงสีเหลืองอำพันอันอบอุ่นซึ่งซึมผ่านบานหรี่หน้าต่าง สิ่งมืดมนกว่าซุ่มตัวอยู่ ณ มุมไกลของชานเรือน ไอแค้นที่หลงเหลือโดยไร้รูปร่างและแหล่งกำเนิด
100
- @chattasksn.bsky.social · 20/08/2026
ร่างสูงใหญ่ยืนนิ่งสงบอยู่ ณ ริมชานเรือนเป็นเวลานาน ดวงตาสีทองมีประกายกวาดมองไปรอบบริเวณอย่างไม่รีบร้อน ดั่งผู้ที่จัดสรรอาณาเขตซึ่งตนได้ตัดสินใจแล้วว่าเป็นของตน พลันเขาก็เห็นพวกมัน
100