ไม่เคยรู้สึกดิ่งแล้วไม่มีที่พึ่งขนาดนี้ ปกติเวลาเจอเรื่องแบบนี้ก็แค่เดินไปเล่นกับไท่ก็กอดพ่อกับแม่ แต่ตอนนี้รู้สึกไม่มีที่พึ่ง เกรงใจพี่ตัวเองไม่กล้าเล่า ตัวเองให้กำลังใจคนไปเรื่อยแต่พอมีตัวเองต้องการมันกลายเป็นความเงียบ จนสุดท้ายก็แอบคิดว่าถ้าตัวเองหายไปจากโซเชียลแบบเงียบ ๆ จะมีใครตามหามั้ย จะมีคนบอกว่าคิดถึงมั้ย พอเห็นคนอื่นมีคนแคร์ก็หันกลับมามองตัวเอง เราทำพลาดอะไร