ซ้ำร้ายเจ้าตัวดียังขยับใบหน้าเข้าใกล้เสียลมหายใจจ้าวยลจันทราสะดุด แพขนตายาวที่กะพริบไหวเชื่องช้าในระยะห่างไม่ถึงคืบพาลให้อวัยวะใต้อกซ้ายเต้นระส่ำรุนแรง แต่เมื่อถูกแตะบนกิ่งเขาอีกก็เผลอจิกเล็บกับโต๊ะจนเนื้อไม้เกิดรอยลึก
ครั้นเห็นดังนั้น รอยยิ้มเผล่ยิ่งวาดกว้าง ดวงหน้าหวานขยับเข้าใกล้กว่าเคย
“ตันเหิง…” สุรเสียงทุ้มนุ่มกระซิบ ดันตัวเข้ามาใกล้ขึ้นอีก
พลันลมหายใจร้อนผ่าวก็เป่ารดบนผิวเรียบลื่น