"เล่าได้ยัง?"
"ช่าย ช่าย อยากรู้แล้วๆ!"
"คือเรื่องมันแบบ..."
หลังจากที่สึคาสะได้รีบห่มผ้าห่มพร้อมก้บข่มตานอน ไฟในห้องที่เปิดเอาไว้ก็ทยอยกันดับจนหมด แต่ก็ไม่รู้วาทำไม ทั้งๆที่ไฟดับ แต่เขากลับมองเห็นสิ่งในความมืดได้อย่างชัดเจน
ตอนนี้เขารู้แล้วล่ะว่าความรู้สึกว่าถูกมองที่ผ่านมาน่ะ ไม่ใช่แค่ความรู้สึก...ตรงมุมห้องมืดๆมีร่างสูงจับจ้องเขาอยู่ จริงๆเขาก็ไม่ได้เห็นรูปร่างของคนๆนั้นชัดเจนนักหรอก