ณ บริเวณม้านั่งด้านหลังฮอลล์หอประชุมใหญ่
เสียงจามสนั่นดังก้องไปทั่วบริเวณ เรียกความสนใจจากผู้คนที่เดินผ่านไปมาให้หยุดชะงักแล้วหันมามองด้วยความตกใจและสงสัย—
ชุนกิ เจ้าของที่มาของเสียงจมูกแดงก่ำ รอยยิ้มบนใบหน้าแลดูมีความสุขเหมือนขึ้นอยู่บนสรวงสวรรค์มิป่าน
ทั้งที่หายใจแทบไม่ออกเขาก็ยังอุ้มเจ้าแมวขนฟูตัวโตไว้แนบอกอย่างแนบแน่น
“ ฮัดชิ่ว! …อ่า ขอโทษที กระเด็นมั้ย? ”