ยามที่แสงรำไร ตัวเขาก้าวเดินมาที่ชายหาด—ไม่ได้คาดคิดว่าจะพบเจอใบหน้าคุ้นเคยของผู้ใด
ดวงตาสีเมล็ดพันธุ์ทอดมอง เบื้องหน้าคือชายสูงวัยที่ไม่เคยได้พูดคุย
ตัวตนทั้งสองที่พาดผ่าน
ตลอดช่วงเวลาที่ยุ่งเหยิงของการทำงาน
ตามปกติ เขาควรจะไม่รู้สิ่งใดเกี่ยวกับอีกฝ่าย
ทว่าใบหน้าของชายคนนี้ มีอยู่มาตลอดเกือบครึ่งชีวิตหลังของตน
“ คุณโชเซย์เอ็นนี่เอง “
ในแวดวงสังคม จะกล่าวว่าไม่รู้จักก็ไม่ถูกนัก
