“เดือนๆ นึงเธอเศร้ากี่ครั้ง”
“สองครั้ง”
“แล้วตอนมีความสุขล่ะ”
“ก็สองครั้ง”
“ทำไมเท่ากันล่ะ สุขแล้วก็เศร้าเลยเหรอ”
“ทำนองนั้น ความสุขของเรามันไม่ยั่งยืนเท่าไหร่น่ะ”
“ยังไง”
“เรามีความสุขที่ได้ครอบครองสิ่งนั้น ด้วยความหวัง ความฝัน แต่พอถึงเวลาก็พบว่า ความหวัง ความฝัน มันก็เป็นแค่เรื่องลมๆ แล้งๆ เจ็บปวดแต่ก็ไม่เข็ด ไขว่คว้ามันตลอดมาและตลอดไป”
“อะไรที่เธอยอมได้ขนาดนั้น”
“หวย”