iiinova — where your digital self keeps evolving

เกรงว่าครั้งนี้ตัวรุ่นพี่จะไม่สามารถฟุบหน้าลงบนบ่านั้นได้เหมือนเคย จึงได้แต่ยืนนิ่งอยู่เช่นนั้น พอได้ยินเสียงออดอ้อนที่คุ้นเคยก็อยากจะใจอ่อนขึ้นมา เขาเข้าใจความรู้สึกอีกคนดี, แต่ตัวดันกิในตอนนี้นั้นช่างช้ำชอกและอิดโรยเกินกว่าจะปลอบโลมใครได้ดีพอ “ เอาแต่ใจนักนะ ㅡ ฉันยังไม่อยู่ในอารมณ์ที่โอ๋ใครได้หรอก ” ตอบไปตามตรง “ ทดไว้ก่อนแล้วกัน มาทวงด้วยล่ะ ”

100

ขณะที่รุ่นน้องขยับกายใกล้ชิดขึ้นมา เจ้าตัวดันกิเองก็กำลังจะก้าวเท้าซ้ายถอยหนีด้วยความตกใจ แต่เมื่อศีรษะนั้นฟุบลงบนไหล่ของตนเอง เขาไม่ได้รังเกียจมัยㅡเพียงหลับตาลงช้าๆ รับสัมผัสนั้นแทนการกระทำอื่นใด เจ้าเด็กคนนี้ เหมือนเดิมเลย “อีซอรัน ไม่ต้องมา..” เสียงแผ่วคล้ายกระซิบกล่าวขึ้น ถึงครั้งนี้อีกฝ่ายคงจะได้ยินชัดกว่าครั้งไหน ๆ ทว่าตัวคนพูดกลับไม่สามารถเอ่ยคำใดต่อได้ และปล่อยมันไว้เช่นนั้น +

100

“ ?? ของขวัญอะไรของนาย คำพูดคำจา... ” ว่าแล้วก็จิ้มหัวอีกคนอีกหนึ่งรอบ มันเขี้ยวปากหวาน ๆ ขี้ยอของรุ่นน้องคนนี้ด้วย

100

พอได้ฟังคำพูดที่ทั้งน่าสงสัยและแสนเจ้าเล่ห์ของเจ้าเด็กหนุ่มก็ยิ่งมันเขี้ยวขึ้นไปอีก เขาใช้กำปั้นทุบลงบนไหล่ของคนตรงหน้าไม่แรงเกินไปแต่ก็ไม่เบาจนดูเป็นแค่การหยอกล้อเล่น “ ขี้แค้นนี่ ” “ แต่ตอนนั้นฉันไม่ได้ตั้งใจ รู้ใช่ไหม ” ดันกิพูดจริงจัง, แม้ว่าตอนนั้นจะมีเรื่องราวมากมายให้ปวดหัว แต่พอย้อนกลับไปกลับเฉยชากับมันไปเสียแล้ว ถึงอย่างนั้นเขาก็รู้ดีว่ามันฝังใจเด็กคนนั้นมากแค่ไหนㅡหมายถึง พึ่งจะคิดได้ +

100

(อยากโตก็ม่ายโอ๋ละนะ 😠)

100

(ขิ้แค้นเหมือนกันนี่เรา 😠)

100

“ครั้งหน้า? เมื่อไหร่ล่ะ พรุ่งนี้รึเปล่า” ดันกิถามราวกับกำลังกวนแต่ไม่ใช่โดยเจตนา, เจ้าตัวเลิกคิ้วเล็กน้อยด้วยความสงสัยอย่างถึงที่สุด “ไม่ต้องมานะครับเลย ไม่บอกจริงสิ?” พูดพร้อมเอียงศีรษะมองอีกคนตาโตใสอย่างไม่รู้ตัว “ฉันไม่มีอะไรจะให้นายบ้างเลย” เขาสำรวจตัวเองว่ามีอะไรติดตัวจะให้ได้บ้าง แต่ล้วนแล้วก็มีแต่เครื่องประดับของรายการ คงจะมีแต่เข็มกลัดติดเสื้อที่เขาบรรจงประดิษฐ์ขึ้นเอง

100

“ ตอนนั้นนายยังตัวเท่านี้อยู่เลย ” ทำมือสูงประมาณเด็กวัยราวๆสิบขวบ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นมาสบตาอีกคนค้างไว้, ถึงเจ้าเด็กจะเติบโตขึ้นแต่ดันกิก็ยังคงหวังให้เขาสดใสเช่นนี้ไปตลอด “เรียนจบมหาลัยก่อน ถึงจะนับว่าโต” วาดรอยยิ้มบางขึ้นอีกครั้งหลังพูดจบ แล้วก็แปะๆ หัวซอรันไปอีกที “ ก็ทุกคน ” ย้ำคำเดิมแต่ไม่อธิบายอะไรเพิ่มเติม มือกำชับช่อดอกไม้ไว้แน่นขึ้น “นี่ ขอบคุณนะ ..ทำไมนายถึงดีกับฉันขนาดนี้กัน”

100

“ อ้อ จริงสิ ยังเป็นเด็กน้อยอยู่เลย ” กล่าวก่อนจะจิ้มหน้าผากคนเป็นน้องเบา ๆ ในสายตาของดันกิ ต่อให้อีกฝ่ายจะเติบใหญ่จนต้องเงยหน้ามองแล้ว ก็ยังคงเป็นเด็กอยู่วันยังค่ำ “ ถ้าเข้าได้ก็เยี่ยมเลย เทรนนีหลายคนก็คงอยู่ในโซล..จะได้เจอกันบ่อย ๆ ” กวาดตาสีน้ำตาลดูผู้คนโดยรอบ แต่พอโดนถามกลับ กลายเป็นเขาที่ต้องกลืนน้ำลายอีกครั้ง “ มัน... คงยังเร็วไปที่จะถามน่ะ ” ตัดสินใจตอบไปตามตรง

100

“ย้อมผมด้วยเหรอเนี่ย” ถือวิสาสะใช้มือแตะปลายผมด้วยสัมผัสเบา พิจารณาหน้าคนน้องที่เปลี่ยนไปนิดหน่อยตั้งแต่ที่เคยจ้องอย่างตั้งใจครั้งล่าสุด, ขณะที่อีกคนก็พูดถึงเรื่องมหาลัยไปด้วย เหมือน มากทีเดียว “..ก็ดีแล้วล่ะ จะกลับไปเรียนที่นั่นเหรอ” กล่าวพร้อมแตะดอกไม้เล่นไปด้วย จะว่าไปปูซานก็เข้ากับสำเนียงการพูดของอีกฝ่ายมากเลยทีเดียว แม้ว่าจะมาจากที่เดียวกันแต่เราก็ต่างกันในหลายด้านเหลือเกิน

100

เมื่อได้เห็นสีหน้าและรอยยิ้มที่กว้างขึ้นของคนเป็นน้องที่แตกต่างจากในคราแรกก็ทำเอาใจชื้นขึ้นมา “คนที่อยากได้คือนายเองรึเปล่า” ยิ้มเล็ก ๆ อย่างคนรู้ทัน มือข้างหนึ่งประคองดอกไม้ไว้ ส่วนอีกข้างก็ยกขึ้นดันปีกหมวกของอีกฝ่ายขึ้นเบาๆ ให้เห็นใบหน้าของเด็กหนุ่มชัดเจนยิ่งขึ้น “ อีกนาน? ทำเหมือนพรุ่งนี้เราจะไม่มีโอกาสได้เจอกันอีกแล้วเลยนะ” เลิกคิ้วสงสัย หรือจะจริง..? “ จะกลับปูซานแล้วเหรอ? ”

100

“ ??? ” เขาเลิกคิ้วมากกว่าเดิมเมื่อถูกย้ำคำว่า ‘เป็นพิเศษ’ ก็ยิ่งทั้งสงสัยและรู้สึกพิลึกพิลั่นอย่างบอกไม่ถูก ดันกิฟังที่อีกฝ่ายพูดจนจบ พลางก็เงยหน้าขึ้นจากการฟุบลงไปที่ช่อดอกไม้ ทว่าไม่ได้สบตากับคนตรงหน้าโดยตรง แต่กลับเลื่อนสายตาไปที่อื่นแทน “ไม่เลย” เสียงทุ้มปนสั่นเล็ก ๆ กล่าวโดยไม่รู้ว่าตอบประโยคใดกันแน่ “ เรื่องนั้น ฉันทำใจไว้แล้วล่ะ ” รอยยิ้มจาง ๆ ถูกวาดขึ้นเป็นครั้งแรกตั้งแต่พูดคุยกันมา

100

Allen (เก้บ) @alfredo-allen.bsky.social · 31/03/2026

“ เป็นพิเศษ ?? ” ดันกิเลิกคิ้วขึ้นอย่างสงสัยว่าอีกฝ่ายพูดเกินจริงไปรึเปล่า ? เขายังคงอยู่ในท่าเอียงคอเล็กน้อย หน้านิ่งเฉย เพิ่มเติมคือดวงตาที่จ้องอีกคนไม่ละราวกับกำลังเคลือบแคลงใจอยู่ “แค่รู้สึกว่าวันนี้ฉันไม่ควรได้รับอะไรเลย” พูดเสียงแผ่วเหมือนกระซิบกระซาบเช่นเคย พลางก็รับช่อดอกไม้จากรุ่นน้องมาไว้ในอ้อมแขนอย่างเบามือ ก่อนจะฟุบหน้าลงบนกระดาษห่อสีน้ำตาลนั้น

100

Reposted by DANKI

#LL_Post 30 Mar , 16:00AM (ย้อน) ☔️ : นี่น่าจะเป็นโพสต์สุดท้ายของฉันในฐานะอัลเลนแล้ว ที่ผ่านมาขอบคุณทอชเชอร์ทุกคนที่ให้การสนับสนุน รวมถึงเหล่าเทรนนี่เช่นเดียวกัน ฉันเป็นคนพูดไม่เก่ง คำพูดอาจจะจำเจเหมือนกับบทสัมภาษณ์สุดท้าย แต่อยากให้รู้ว่าฉันพูดออกมาจากใจจริง ตลอดระยะเวลาที่มาอยู่ในรายการนี้ฉันปฏิเสธไม่ได้เลยว่าเป็นช่วงเวลาที่ฉันรู้สึกสนุกมาก +

166

“ ฉันก็ขอโทษที่พูดจาไม่ดีตอนนั้น เอาแต่ใจ แล้วก็ㅡ ไม่ได้ติดต่อกลับไปเลย , แค่ไม่รู้ว่านายอยากคุยกับฉันรึเปล่า ไม่ได้คิดจะหนีไปทั้งชีวิตหรอกนะ ” เสียงแผ่วกล่าวอย่างรวดเร็ว “ แล้วนั่น ให้ฉันเหรอ ? ” เขาหลุบตาต่ำลงมองไปที่ดอกไม้ในมืออีกคนอย่างสงสัยจนต้องถามซ้ำให้มั่นใจ

100

“เรื่องนั้น..” พออีกฝ่ายลดช่อดอกไม้ลง กลับเป็นตัวเขาเองที่พยายามเบี่ยงสายตาไปทางอื่นราวกับว่ากำลังจะพยายามมองหาผู้เป็นพี่สาว ซึ่งแท้จริงจะเป็นแบบนั้นหรือแค่ไม่อยากสบตาโดยตรงก็ไม่อาจรู้ได้ “นายขอไว้นี่นะ.. รู้อยู่แล้วว่ายังไงก็ต้องมา และㅡ ” ดันกิกลับมามองคนตรงหน้าตาโตใสพร้อมเอียงคอเล็กน้อย “ ยังไงนายก็ไม่มาดูแค่ฉันคนเดียวหรอก, จริงไหม? ” +

100

คนเป็นพี่มองผ่านช่อดอกไม้นั่นไปหาคนที่ถือมันอยู่ นัยน์ตาสีน้ำตาลนั้นคงจะเป็นประกายที่ทั้งสวยและดูเศร้าหมองมากกว่าทุกครั้งที่อีกฝ่ายเคยเห็นมา “ เรารู้จักกันมานานแค่ไหนกันซอรัน ? ฉันไม่เกลียดนายเพราะคำพูดไม่กี่คำหรอกㅡ แล้วคุยกับฉันก็มองหน้ากันด้วยสิ ! ” เขากล่าวดังกว่าเดิมเล็กน้อย น้ำเสียงและท่าทางกึ่งจะดุกึ่งจะกระเง้ากระงอด

100

Taecyeon🪐 @bid-ryutaecyeon.bsky.social · 31/03/2026

ดันกิยืนนิ่งฟังจนจบ ทั้งรู้สึกสับสน เสียใจ และดีใจจนไม่รู้จะเอ่ยคำใดออกมาตอบได้, คำพูดที่แสนจะไร้เดียงสาจากปากเด็กหนุ่มทำเอาปมคิ้วที่ขมวดค่อย ๆ คลายลง “ รู้อยู่แล้ว.. ” พูดเสียงเบาจนแทบไม่ได้ยิน “ ก็นายขอให้ฉันมองหานาย ไม่ใช่รึไง ? ” เมื่อนึกย้อนไปถึงเหตุการณ์เมื่อครั้งนั้น สลับกับท่าทีของคนตรงหน้าในตอนนี้ จะยังนึกโกรธอยู่ก็คงจะเป็นคนใจร้ายไปเสียแล้ว +

100

Reposted by DANKI

#LetsBIDining ชื่อของเขาถูกขานถึงพร้อมกับทีมเมทอีก2คนจากสเตจการแสดงล่าสุดที่ได้ร่วมทำงานด้วยกัน ณ เวลานั้นเหมือนเป็นการประกาศกลายๆว่าในไลน์อัพเดบิวท์ของรายการครั้งนี้มีเขาอยู่ในนั้นด้วย เจ้าตัวที่ได้ยินถึงกับยืนอึ้งเหมือนสติหลุดลอยจากตัวไปชั่วครู่ ความรู้สึกตื่นเต้นเหมือนตอนประกาศลำดับครั้งแรกผุดขึ้นมาในใจพร้อมกับความโล่งอกบางอย่าง

188

Reposted by DANKI

BIDProject Official @bidprojectofficial.bsky.social · 31/03/2026

🔥ประกาศอย่างเป็นทางการจากรายการ Burn ID Project 🔥 ขอเปิดตัวชื่อวงเดบิวต์จากรายการอย่างเป็นทางการ 'BLAZEON' และชื่อแฟนคลับอย่างเป็นทางการคือ 'Fuel' โปรดติดตามก้าวแรกของ BLAZEON และการเดินทางของ Fuel ที่จะร่วมกันจุดประกายให้เปลวไฟนี้สว่างไสวยิ่งกว่าที่เคย #BIDProjectCommu #BID_BLAZEON #BID_Fuel

11717

“ ? ” ดันกิหยุดชะงักกับคำพูดของคนน้องด้วยความไม่เข้าใจ ใบหน้าที่พร้อมด้วยคิ้วขมวดหันกลับมามอง, ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้คิดว่ามันจะเป็นของตนเองเลยแม้แต่น้อย เจ้าตัวกวาดสายตาไปรอบ ๆ ไหล่ขยับขึ้นลงตามจังหวะหายใจถี่ เขากัดปากเล็กน้อย ก่อนจะกลับมาสบตาอีกคนอีกครั้งพร้อมผ่อนลมหายใจยาวที่น่าอึดอัดนั่นออกมา “มีอะไรครับ” น้ำเสียงที่ทั้งทุ้ม แหบ และเบากล่าวถามอย่างเรียบง่าย

100

‘ ซอรันเหรอ ? ’ ครั้นจะถามก็คงเบาเกินกว่าจะฟังได้, เป็นเวลาพักหนึ่งที่ความเงียบเข้าปกคลุมทั้งคู่ จนดันกิละสายตาออกไปมองพื้นพร้อมถอนหายใจแผ่ว เขารู้ว่าตอนนั้นตนเองก็ไม่ได้พูดจาดี แต่ ㅡ ไม่ใช่ตอนนี้ได้ไหม ตาสีน้ำตาลคู่เดิมเหลือบเห็นดอกไม้ช่อใหญ่ในมือรุ่นน้อง “ อ๋อ พวกเขาอยู่แถว ๆ นั้นน่ะ ” พลางก็มองชี้ ๆ ไปทางที่รูมเมทของอีกคนน่าจะยืนอยู่ ㅡ ก่อนจะกลับมาสบตา “ ขอตัว ”

100

ท่ามกลางเหล่าครอบครัวที่หลั่งไหลเข้ามา หรือแม้แต่ทีมงานเองที่อยู่กันบริเวณนั้นทำให้เขาก็รู้สึกตาลายและหูอื้ออยู่เล็กน้อย ดันกิเดินมองซ้ายทีขวาทีตลอดทางจนไม่ทันได้ระวัง เผลอชนกับเด็กหนุ่มสวมหมวกเข้าㅡแม้จะไม่แรงมาก แต่ก็รีบก้มศีรษะลงขอโทษแทบจะในทันที “ ขอโทษครับ ” ดันกิเงยหน้าขึ้นพร้อมกับคำพูดที่ว่า ‘ขอตัว’ แต่กลับไร้เสียงใดเล็ดลอดออกมาเมื่อได้เห็นใบหน้าของคนที่ตนเองชนชัดเจน +

100