สภาพคือก้นจ้ำเบ้า คนที่พุ่งไปรับด้วยสัญชาตญาณยังนอนอยู่กับพื้น ดูด้วยสายตาคร่าวๆแล้วไม่มีรอยฟกช้ำหรือบาดเจ็บกระดูกเคลื่อน แต่ที่แน่ๆคือ..
“จ..จุก”
ลมหายใจกระชั้นเพราะอาการจุกเสียด แลนซ์กัดฟันค่อยๆยันตัวเองลุกขึ้นนั่งกับพื้นก่อนจะเงยหน้ามองอีกคนด้วยรอยยิ้มแหย่ๆ
“ก็..นิดหนึ่ง แต่ไม่เป็นไรๆๆ” โบกมือไปมา
