“ไม่ต้องเกร็งขนาดนั้นก็ได้นะครับ”
เทรุยิ้มบางอย่างใจดี เขาสังเกตเห็นท่าทีที่ดูประหม่าของอีกฝ่าย
“ได้สิ”
“ผมจะไปกับคุณเองครับ”
เขาเอียงหน้ามองอีกฝ่าย ก่อนถามต่อด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน
“ว่าแต่… ของที่คุณเหม่ยตามหาอยู่คืออะไรหรอครับ?”
หยุดเว้นจังหวะไปก่อนจะคลี่ยิ้มหัวเราะ
“หรือว่า จะเป็นคนที่มีผมขาวแล้วแบบผมกันนะ” /ยกมือขึ้นชี้ที่ตัวเอง