Reposted by 大步—🌫️ (ติดงานล้านแปด)
#AZK_Sotsugyoshiki
กลีบซากุระพริ้วไหวตามลม แต่งแต้มบนผืนฟ้าสีคราม—
เรื่องราวที่เราได้ผ่านมาด้วยกัน ได้เรียกใครสักคนว่าเพื่อน
ตลอดเวลาที่ผ่านมา 、ไม่เคยได้เสียใจเลย
แต่ว่า . . ก็ร้องไห้ออกมาอยู่ดี
" ถึงจะเป็นรุ่นพี่ที่พึ่งพาไม่ได้หรือเพื่อนที่ทำให้ทุกคนหนักใจอยู่เสมอ ตอนนี้— คงต้องบอกลาแล้วล่ะ "
ฮินะอิจิ อาซาโตะ — นักเรียนชั้นมัธยมปลายปี 3
[ สำเร็จการศึกษา ]
![[ 01 ]
ความตาย การสูญเสีย คำจากลา
พวกเราพี่น้องถูกสอนมามาก มีเวลาทั้งชีวิตให้ยอมรับ
และเมื่อถึงตาพวกท่านกับโรคภัยเรื้อรัง
คือสายตาของบุคคลที่พร้อมโอบรับจุดจบ, อาการของพวกท่านอยู่ในระยะที่หากชะตาไม่ขาดวันนี้ก็ไม่เกินสัปดาห์หน้า](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:xqh6naj3kt2epqzsnnl5ebri/bafkreibmpoz7rfqbpvs45gylhaqkfltqbjsrrhw76knfdmwzoa7xl6y7mq)
![[ 02 ]
ผมกับพี่ดำเนินพิธีศพเหมือนกับเป็นอีกงานนึง ทุกอย่างเป็นไปอย่างราบรื่นคล้ายมาถึงเวลาถูกตกทอดมาในเวลาอันเหมาะสมพอดี
วันนั้นพวกผมไม่มีแม้กระทั่งเสียงสะอื้น
จนรู้สึกมันเงียบเกินไป
หลังสะสางเสร็จผมเลยย้ายบ้านออกจากที่เดิม
ตีตัวห่างสถานที่เดิมที่เคยคุ้นชิน](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:xqh6naj3kt2epqzsnnl5ebri/bafkreifidg46fl4e2adyo5rcgsmgu7ufy3xaydvgtcoiy4a7xoelyjgwem)
![[ 03 ]
เสียงนกร้องและคนแปลกหน้าสัญจร
อีกวันนึงที่ธรรมดา
แต่แล้วมันก็มาถึงผม, ความอาลัย, ในวันที่ท้องฟ้าโปร่งใส
พบว่าเข็มนาฬิกาข้อมือตายขึ้นมา
มันเป็นของขวัญจากพวกท่านตั้งแต่มัธยม
เพียงแค่นั้นกลับทำผมร้องไห้ฟูมฟายเหมือนเด็กโง่ไปหลายวัน
มันเงียบเกินไป
อย่างกับเพิ่งตระหนักได้ว่า,
“แม้เสียงเดียวที่ยังหลงเหลืออยู่ ก็ไม่มีอีกแล้ว”](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:xqh6naj3kt2epqzsnnl5ebri/bafkreihemxu3y7ryay6v32p43zbv74bldzjllgnx7ztsv2c6krxvdj4wci)
![[ 04 ]
เรื่องเล่าเทศกาลโอบ้งจากเมืองอามะโอโตะ
ในช่วงลอยโคมอาจพบกับญาติผู้ล่วงลับยิ้มส่งลา
แน่นอนว่าผมไม่เห็นใคร
ให้เดานิสัยพวกท่านก็คงได้ไปสู่สุขคติเรียบร้อย
แต่ถ้ามองในแง่ดี —
พวกเราที่ผุดเกิดจากแม่น้ำซันสึ, พอหมดวาระก็เพียงกลับสู่ที่จากมาเท่านั้น](https://cdn.bsky.app/img/feed_thumbnail/plain/did:plc:xqh6naj3kt2epqzsnnl5ebri/bafkreihiuxlxrqcpesai537js3d77wrflzgdihow3hc4pczqsrnzcrbmja)
