“หือ?..”
จิกะเอียงหัวสงสัย.. เข้าใจผิด?.. เข้าใจผิดหรอ?
“อืม..ไม่หรอก”
“ก็”
…
“ฉันทำแบบนี้แค่กับเร็นคุงนี่นา?”
เสียงที่เอ่ยออกมาปราศจากสิ่งปิดบัง มันฟังดูสบายใจเหมือนพูดได้โดยไม่ได้คิดถึงอะไรอื่น
ก็เพราะมีแค่ทาคามัทสึ เร็นคนนี้
ที่มิสุทานิ จิกะจะสบายใจด้วยมากที่สุด
