แอชยืนนิ่งอยู่ในความเงียบที่เป็นพื้นที่ปลอดภัยของเขา ดูเหมือนว่าจะมาเดินในงานนิทรรศการนี้เช่นกัน ไม่นานนัก, จนกระทั่งความเย็นชื้นที่ปลายนิ้วเรียกความสนใจให้ก้มลงมอง
เขาย่อตัวลงอย่างใจเย็น ดวงตาสองสีเป็นประกายขึ้นทันทีที่เห็นเจ้าวิปเพ็ทแสนรู้
“อ้าว แอคเนส... ไงครับสาวน้อย วันนี้ได้มาเที่ยวด้วยเหรอ” เขาเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลพลางส่งหลังมือให้มันดมก่อนจะค่อยๆลูบหัวมันด้วยความเอ็นดู