Πήγαινα μικρή στο θείο δίπλα π είχε μια από εκείνες τις σόμπες με φούρνο. Έβαζε μια φέτα ψωμί με κίτρινο τυρί να ψηθεί και να λιώσει, ένα απλό crostino δλδ, αλλά το ωραίο εδώ ήταν το όνομα: το έλεγε Πυροτίνα.
Και υποψιάζομαι ότι πρέπει να ήταν δική του λέξη γιατί δεν την έχω ξανακουσει από κανέναν
