“ทำไม?”
ไม่คิดสำนึก ตีหน้าซื่อมึน ทั้งที่ก็รู้ตัวดี ว่าคุณกำลังรู้สึกอะไร
มือแตะที่ไหล่ของคุณ แล้วออกแรงดันให้ล้มตัวลงนอนบนเตียง ก่อนที่ตัวเองจะทึ้งตัวลงไปนอนข้างๆเช่นกัน
หน้าขยับไปใกล้ ใบหูลู่ลงในตอนที่เขาคลอเคลียแก้มคุณ
“คุณก็ชอบนี่…อย่าหน้าบึ้งสิ“
เขาพูดทั้งที่ดวงตาหลับลง ราวกับตัวเองเตรียมจะนอนกลางวันซะตรงนี้
”หรือไม่ชอบ?“
เขาถามเสียงเรียบนิ่งตามปกติ หางนุ่มฟูพาดกับร่างของอีกฝ่าย
