iiinova — where your digital self keeps evolving

เมื่อทุกอย่างเรียบร้อยบัตรถูกส่งกลับแก่ผู้เป็นเจ้าของเป็นจังหวะเดียวกันกับที่หมอเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จแล้วออกมาพอดี “ เสื้อที่คุณเลือกจะถูกนำไปส่งที่ห้องของเรานะครับ คุณจะได้ไม่ต้องถือตลอดทั้งวัน“

100

“ รบกวนช่วยส่งชุดทั้งหมดไปที่โรงแรมXXX ห้องXX ด้วยครับ ” ว่าแล้วแบล็คการ์ดก็ถูกเฉิดฉายอีกครั้งวางบนถาดบิลบุหนังสีน้ำตาลเข้ม “ สำหรับทั้งหมดยกเว้นเสื้อที่ถูกสวมใส่เมื่อกี้ ” ‘ รับทราบแล้วค่ะ ‘ เอริกเอาอีกแล้ว เขาลงเงินไปกับการซื้อเสื้อผ้าที่ถูกนำมาให้ผู้เป็นหมอลองสวมใส่ ในสายตาเขาทั้งหมดนั้นคงจะร่วม 10 ชุดได้ที่เข้าคู่กัน… +

100

ในห้วงจังหวะที่ชายร่างเล็กกว่าตนได้แต่มอง ริมฝีปากอวบอิ่มนั้นก็ถูกช่วงชิงโดยชายสูงอายุที่ยกยิ้มพอใจก่อนจะถอนริมฝีปากออกมาเอ่ยต่อ “ เราไปหาอะไรทานกันดีกว่าครับ ” “ ผมจะไปรอคุณที่หน้าเค้าท์เตอร์ ” สิ้นประโยคร่างสูงก็เดินปลีกตัวออกไปรออยู่ในสถานที่ที่ตนได้กล่าวไว้ แต่เขากลับไม่ได้ยืนรออย่างเดียว… +

100

แน่นอนว่ามันทำให้CEOบริษัทยักษ์ใหญ่รู้สึกดีจนอธิบายเป็นคำพูดไม่ถูก แต่อีกมุมก็กลับอดเป็นห่วงไม่ได้ “ ผมว่าคุณอาจมีคำตอบในใจอยู่แล้วนะคุณหมอ ” เขาเอ่ยด้วยน้ำเสียงหยอกเย้าขี้เล่น เท้าหนักก้าวเข้าหาคาร์ลที่อยู่ในห้องลองเสื้อแต่ก็หยุดลง ณ หน้าห้องไม่ก้าวเข้าไป +

100

เอริกได้แต่ลอบขำเบาๆที่อีกฝ่ายเริ่มกล่าวถึงของกินในขณะที่ยังคงวุ่นอยู่กับการเลือกเสื้อผ้า ตั้งแต่ที่พบกันมาเขารู้ดีว่าอีกฝ่ายนั้นให้ความสำคัญกับสิ่งใดบ้างแม้ในขณะนี้ที่กำลังเลือกเสื้อผ้าตัวใหม่เอี่ยมทั้งยังราคาสูงกว่าที่เคยซื้อชายตรงหน้ากลับตอบรับง่ายๆเพียงเพราะมันเป็นสิ่งที่เขาเลือก +

100

“ คุณอย่าหลงกลเพราะคำพูดของพนักงาน ผมอยู่นี่ถ้าคุณไม่สบายใจหรือมีอย่างอื่นที่ต้องการเพียงแค่บอกผม” สิ้นประโยคกระซิบกระซาบเอริกผละใบหน้าออกมายกยิ้มให้พร้อมขยิบตาหนึ่งทีประหนึ่งว่าพวกเขากำลังอยู่ในหนังฌองสายลับติดโรแมนซ์

100

“ คุณใส่ออกมาดูดีกว่าภาพที่ผมคิดไว้เสียอีกคุณหมอ ” เขาใช้น้ำเอียงหวานในขณะที่ตามองมือจนก่อนสับมามองคู่เดทที่ดูจะขาดความมั่นใจ “ แต่ถึงจะพูดแบบนี้ถ้ามันยังไม่ถูกใจคุณ..เราไปร้านอื่นกันได้นะคุณรู้ไหม ” ใบหน้าคมประดับหนวดเคราขยับเข้าหาอีกฝ่ายอีกนิดเอี้ยวใบหน้าให้อยู่ระดับหู +

100

เอริกยังไม่ตอบคำถามนั้นแต่กลับหยัดตัวลุกขึ้นจากโซฟาสีสะอาด ส่วนพนักงานที่คอยให้ความช่วยเหลือก็ปลีกตัวออกไปให้ความเป็นส่วนตัวแก่ลูกค้าทั้งสอง เสียงรองเท้าหนักเดินเข้าไปหาชายหนุ่มเรือนผมสีชมพูก่อนจะหยุดลงตรงหน้า ฝ่ามือซ้ายยกขึ้นสัมผัสที่ลาดไหล่ของคาร์ลอย่างอ่อนโยน “ มันยอดเยี่ยมเลยครับ ” +

100

ภาพตรงหน้านั้นเกินกว่าที่เอริกคาดไว้ค่อนข้างมาก คราแรกที่เห็นเสื้อผ้าพวกนี้ก็พอนึกภาพชายตรงหน้าในตอนนี้สวมใส่มันอยู่บ้างแต่ต้องยอมรับว่าความเป็นจริงในตอนนี้มันเกินกว่าที่เขาคิดไปมากพอสมควร เนื้อผ้าที่หนานุ่มโทนสีสะอาดตาสุภาพขลับไปกับสีผิวระเรื่อชมพูในจังหวะเดียวกันนั้นก็โดนสีของปอยผมฉาบให้ลุคไม่ดูจืดชืดจนเกินไป +

100

แต่เดิมชายคนนี้คลุกอยู่กับกลิ่นดินปืนและสีที่เขาพบเห็นมักมีเพียงแค่สีเงิน ดำ แดง หรือตามแล้วแต่อาวุธที่ถูกผลิตออกมาซึ่งความต่างของสีนั้นมีอยู่น้อยนิดเสียยิ่งกว่ามองภาพผ่านสายตาของแรคคูนเสียอีก(เห็นภาพเป็นโมโนโครม) ..ช่วงเวลาผ่านไปครู่หนึงม่านที่ถูกครูดปิดก็เปิดออกเชิญชวนให้สายตาทั้ง2คู่ของชายสูงวัยหลุบมอง +

100

ชายสูงวัยได้แต่อมยิ้มตั้งแต่การเลือกเสื้อผ้าแบบเจาะจงสีจนถึงคำชมที่ได้รับมาจากผู้ที่จะสวมใส่มัน “ พราะแบบนี้ผมถึงได้เป็นCEOไงครับคุณหมอ”ยากที่จะเถียงว่าสำหรับคนที่มายืนในจุดนี้ได้อย่างน้อยต้องมีความรู้รอบด้านเพื่อผลักดันบริษัทที่ก่อตั้งขึ้นมาใหม่ให้ติดตลาดได้ไม่ใช่แค่ผลิตภัณฑ์ที่ต้องดีเพียงเท่านั้นแต่การสื่อสารผ่านภาพและการใช้สีเอริกเองจำเป็นต้องศึกษามันอย่างหนักแม้จะไม่ได้มีความชำนาญด้านนี้มากนักก็ตาม +

100

เอริกเองก็ไม่ต่างบนใบหน้าเขายังคงยิ้มเล็กยิ้มน้อยดูพอใจกับการเลือกชุดให้คาร์ลตั้งแต่หัวจรดเท้า จวบจนเมื่อรองเท้าหนังคู่โตหยุดลง ณ หน้าเก้าอี้รับรองไม่ไกลจากห้องลองเสื้อมากนักร่างใหญ่ทรุกตัวนั่งลงในท่าทีสบายรอให้พนักงานจัดเตรียมชุดในแบบที่เขาสั่ง “ นับว่าเป็นการลองเล่นๆเพื่อสัมผัสเนื้อผ้าก็ได้ครับ เผื่อมีบางตัวที่คุณถูกใจ”

110

อย่างน้อยนั้นก็ทำให้ลดภาระพนักงานได้ไปกึ่งนึงเนื่องจากเจาเจาะจงทั้งลักษณะผ้าและโทนสีไว้คร่าวๆเหลือแค่เพียงเช็คสต๊อคของร้านว่ามีตามสิ่งที่ลูกค้าเช่นเขาต้องการไหม “ ไปรอที่หน้าห้องลองเสื้อกันครับคุณหมอ ” +

100

“ ผม..ขอดูเสื้อคอเต่าแคชเมียร์สีโรสเบจ สีเห็ด สีหินโทนอุ่น และสีเทาน้ำตาลหม่น กับโค้ตวูลยาวและกางเกงทรงเทเลอร์สีครีมอุ่นที่เข้าชุด ขอทรงตรงครับ ” ชายสูงวัยกล่าวลักษณะชุดออกมาราวกับว่าเห็นภาพชายข้างกายสวมใส่มันจนอธิบายเรียงชิ้นได้ว่าควรเป็นโทนสีอะไรรูปแบบไหน เมื่อพนักงานฟังสิ่งที่เขากล่าวแล้วแอบอมยิ้มไม่น้อยก่อนจะขอตัวออกไปเตรียมเสื้อผ้าทั้งหมดที่เอริกกล่าวไปเมื่อครู่ +

100

แน่นอนว่าสภาพอากาศที่บาธกับญี่ปุ่นที่เรือสำราญที่พวกเขาทั้งคู่นั่งมาจะไปเทียบท่านั้นต่างกันโดยสิ้นเชิงแม้ในเรื่องของอุณหภูมิจะไม่ได้ต่างกันมากเสียทีเดียวแต่สภาพอากาศของฝั่งยุโรปกับเอเชียนั้นต่างกันลิบลับ ไม่นานนักพนักงานก็เข้ามาทำหน้าที่ของตนเอริกไม่ได้สนใจมากนักแต่เมื่อโดนทักจึงได้ตอบกลับไป “ครับ แน่นอนว่ามี” เอริกยกยิ้มให้พนักงานก่อนจะเบนสายตามามองเสื้อผ้าที่แขวนบนราวครู่หนึ่ง +

100

“ นั่นก็เป็นความคิดที่ดีนะครับ ” เขาพูดเกริ่นก่อนจะเดินเข้าไปหาและหยุดลงหน้าราวแขวนเสื้อ “ แต่ถ้าคุณจะซื้อให้เหมาะสมกับสภาพอากาศที่ญี่ปุ่นผมกลัวว่ามันจะถูกใช้แค่ที่นั่นแต่ไม่ถูกใช้ที่บาธ ” CEOสูงวัยกำลังกล่าวถึงความคุ้มค่าในการเสียเม็ดเงินไปกับจำนวนครั้งที่หยิบมาสวมใส่ +

100

นับว่าเลือกร้านมาไม่ผิดจริงๆ ยิ่งเห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่ายแล้วยิ่งเห็นได้ชัดว่ากระบวนการคิดในหัวสำหรับเรื่องการหาร้านนั้นถูกต้องหากมองจากผลลัพธ์ในตอนนี้ เอริกปล่อยให้อีกฝ่ายได้เลือกชมเสื้อผ้าตามที่สนใจโดยเดินทิ้งเท้าเว้นระยะห่างหนึ่งช่วงก้าวใหญ่ ชายร่างสูงกว่าเดินช้าๆตามหลังคู่เดทของตน +

100

“ ลองเข้าไปดูก่อนสิครับ ” ฝ่ามือที่มอบความอุ่นละออกปล่อยให้คาร์ลแมนเดินอิสระเลือกเสื้อผ้าตามใจชอบ แน่นอนว่าร้านที่เขาพามาย่อมอยู่ในระดับที่เขาสามารถซื้อได้โดยไม่คำนึงถึงเรื่องราคา แม้แบรนด์ Brunello Cucinelli จะเป็นอีกหนึ่งแบรนด์ที่จัดอยู่ในขั้นลักชูรี่เสื้อคอเต่าเพียงหนึ่งตัวก็มีราคาสูงได้ถึง5พันเหรียญ(185,000 บาท)แต่หากเทียบกับคุณภาพแล้วสำหรับเอริกก็นับว่าคุ้มที่จะจ่าย

100

“ มันดูไม่ดีเท่าไหร่ถ้าผมจะไล่ชี้ว่าแบรนด์ไหนบ้างที่เป็นเช่นนั้น เพราะงั้นเราไปหาแบรนด์ที่เข้ากับคุณดีกว่าครับ ” สิ้นประโยคชายมาดCEOหันมาส่งยิ้มให้แล้วถือวิสาสะคว้ามืออีกฝ่ายมากุมไว้เฉกเช่นวันแรก เอริกพาเร่งความเร็วในการเดินขึ้นอีกสักนิดจนมาหยุดตรงหน้าร้านหนึ่งที่ตกแต่งด้วยสีครีมทองสบายตาในร้านมีแต่เสื้อผ้าโทนสุภาพเน้นเอิร์ธโทนเช่นเดียวกับที่อีกฝ่ายชอบ +

110

“ ผมไม่เถียงหรอกว่าสำหรับบางแบรนด์คุณภาพก็สวนทางกับราคา เพราะว่าของจำพวกนั้นกำลังขายหน้าตาของแบรนด์แทนตัวสินค้าจริง ” สองเท้าก้าวช้าๆให้บทสนทนานั้นดูไม่เร่งรีบมากนักก่อนจะหันหน้าไปมองเบื้องหน้าที่ทีมีแบรนด์หรูเรียงรายพร้อมถอนหายใจเฮือกเล็ก +

100

เอริกตั้งใจฟังอีกฝ่ายรวมทั้งคิดชื่อร้านที่อาจเหมาะกับชายข้างกายตนในตอนนี้ไปพลางๆ สายตาทั้งสองคู่ของเขาจ้องมองรูปร่างทั้งในตอนนี้ทับซ้อนกับภาพเมื่อคืนก็พลันอมยิ้มขึ้นมาน้อยๆ “ ไม่ใช่ว่าคุณเข้าไม่ถึงหรอกครับ คุณแค่อาจจะยังไม่เข้าใจจำพวกเสื้อผ้าแบรนด์พวกนี้ ” เขาเอ่ยเกริ่นโดยน้ำเสียงโทนปกติไม่ได้ตำหนิอีกฝ่ายเรื่องสไตล์การเลือกซื้อเสื้อผ้าแต่เป็นอยากให้ปรับมุมมองความเข้าใจ +

100

( ดีอยู่แล้วครับไม่ต้องเช็คผมก็สัมผัสได้จากตรงแก้ม )

100

( งั้นผมคงต้องขอเช็คแล้วแหละว่ามีส่วนไหนอีกที่คุณหมอซ่อนไว้ )

100

Dr.Kalman 🌸🦄 ( Contact=DM ) @kalman-mmm.bsky.social · 04/06/2026

(นี่คุณเอาอีกแล้วนะ😡😡😡 แล้วนั่นใส่อะไรใต้เสื้อ!!!!)

100

Reposted by 𝐀𝐋𝐀𝐑𝐈𝐂 🔥

(( วันนี้วันกอดแมวล่ะครับท่านประธาน..ขออนุญาตนะครับ 🦁🐾 ขอสเก็ตก่อนนอนสักนิด คิกๆ เดี๋ยวไม่ทัน )) @araric-mmm.bsky.social

1137

( น่ารักแบบนี้ขอหอมหน่อยครับ )

100

Dr.Kalman 🌸🦄 ( Contact=DM ) @kalman-mmm.bsky.social · 03/06/2026

( ไม่ว่าจะชุดไหนก็น่ารักไปหมด /ตาเยิ้ม )

110

Reposted by 𝐀𝐋𝐀𝐑𝐈𝐂 🔥

(( TripAlaska Day2 & Day3 ..กระดึ๊บทีละน้อย จบรูทหลังไมค์แล้วเลยออกสกินวันถัดไป!!! ชุดยืมท่านประธาน(Day2) และชุดที่ท่านประธานซื้อให้(Day3) ..ใจป๋ายิ่งนัก ใจป๋ายิ่งนัก !! ))

0135

โชคดีที่เขานำเสื้อผ้ามาเยอะพอสมควรจึงได้ให้คาลแมนสวมชุดของตนเพื่อที่จะมาเลือกซื้อชุดใหม่วันนี้ “ ปกติคุณมีแบรนด์ที่ชอบรึป่าวครับ? ” ใบหน้าคมคายเอี้ยวหันไปถามชายเรือนผมสีชมพูในเสื้อโค้ทหนาคลุมตาตุ่ม ลุคในวันนี้ดูต่างออกไปหน่อยนั้นอาจเพราะเป็นเสื้อผ้าของเขาหรือเปล่า? “ หรือถ้าคุณยังไม่มีแบรนด์ที่สนใจลองบอกผมหน่อยสิครับปกติคุณชอบแต่งตัวแบบไหนคุณหมอ ” (แปะเสื้อท่านCEO)

210