Συμφωνώ και ρωτώ ποιο να είναι εκείνο το στοιχείο που θα ενώσει ούτως ώστε να δώσει το έναυσμα αλλά και την ελπίδα ότι μπορούμε να πάμε παρακάτω;
Η κουβέντα θυμίζει την
"Η συνέλευση των ποντικιών"
Θα γλυτώσουμε άραγε ποτέ από του γάτου τον αιώνιο βραχνά;
