รอยยิ้มบาง ๆ ปรากฏขึ้นอีกครั้ง พร้อมกับเสียงหัวเราะเบา ๆ
“อ๊ะ จริงด้วย—”
อามาเนะเหมือนเพิ่งนึกขึ้นได้ เธอก้มมองกระดาษที่รับมาไว้ก่อนหน้านี้
“ลายเซ็น...”
เธอใช้เวลาไม่นาน เขียนชื่อตัวเองลงไปอย่างเรียบร้อยก่อนจะยื่นคืนให้
“นี่ค่ะ เรียบร้อยแล้วนะคะ”
(มาแย้วค่า ขอโทษที่หายไปนานนะคะะ TT)
