“ว๊ากกกกกกก!!!!”
จู่ๆอาเคโบชิที่ยืนอยู่บริเวณนั้นก็ร่วมทวีคูณสถานการณ์ตื่นตระหนกนี้ด้วยการร้องตัวโยน ชี้โบ้ชี้เบ้ไปทางหมาป่าตัวใหญ่ที่พึ่งแปลงกาย
“ข้าก็อยากทำได้บ้าง! นี่มันวิทยายุทธอะไ-..ไม่สิ เป็นอะไรไหม?!”
เด็กตัวเขื่องตบตีกับเสียงในหัวที่หลุดโพล่งไป ทั้งชื่นชมและหวังจะช่วยอะไรสักอย่างกับรุ่นพี่ แม้มันจะดูวุ่นวายกว่าเดิม
“..ก่อนอื่นก็ใจเย็นๆนะ!!” <พูดบอกทั้งที่ตัวเองเตลิดเป็นลิงลพไปแล้ว
