iiinova — where your digital self keeps evolving

Reposted by 🌏愛世🦊

蒼星淵 (ป่วย) @msg-soseien.bsky.social · 11/08/2026

Main Hashtag: #MSG_LanternFes Timeline Duration : 11-20 AUG Story Duration : 12-16 AUG (Obon Festival) ยามชีวิตโรยรา เช่นนั้นก็ให้มวลบุปผาและประกายไฟชั่วยามได้สวดส่งวิญญาณของเหล่าผู้วายชนม์ แม้นทุกข์โศกเคล้าความเศร้าก็จงอย่าลืมส่งวิญญาณด้วยความรื่นเริงเพื่อให้ข้ามฝั่งได้อย่างสงบสุขไร้บ่วงใดฉุดรั้ง | ดอคหลัก : docs.google.com/document/d/1...

14139

Reposted by 🌏愛世🦊

魔法四季学園 @mahoushikigakuen.bsky.social · 10/08/2026

[ ประกาศเลื่อนกำหนดการณ์ ] เนื่องจากการเตรียมการสำหรับการเปิดรับรอบที่ 2 นั้นจำเป็นต้องใช้เวลามากกว่าที่คาดการณ์ไว้ตอนแรก และด้วยภาระงานของทีมงานที่ทำให้ยังไม่สามารถมาดำเนินการรันคอมมูต่อไปได้ ทางทีมงานจึงได้ตัดสินใจเลื่อนกำหนดการณ์ทั้งหมดออกไป ดังนี้ +

16365

Reposted by 🌏愛世🦊

≽^•⩊•^≼ Cathe 🧶 (กลับมาแอคทีพเดือนมิถุนา) @cathe-msg.bsky.social · 04/08/2026

🧶 「Main Story?」「แมวเหมียวและเด็กสาว」 ในช่วงเวลาแห่งความสุขเล็กๆ ในบางครั้งเธอจะพบเห็นความฝันที่แปลกประหลาด เธอจะพบกับเด็กสาวที่ใบหน้านั้นดูราวกับจิ๊กซอที่ว่างเปล่ากำลังจดจ้องเธอ และจับปลายเสื้อเล็กๆ ไว้ ("คนโกหก")

12114

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

เขาจะตีว่านั่นคือการปฏิเสธแล้วกัน "..." ดูเหมือนภาษามือที่เคยใช้ถามจะไม่มีวันได้คำตอบแล้วมั้งเนี่ย ไอเสะหมุนตัวเดินออกไปเงียบๆ ไม่ได้บอกลาเหมือนปกติที่เคยทำ เขาตรงไปตามคำแนะนำของเซยะ ฝากข้าวของไว้คุณผู้ดูแล ไม่ลืมที่จะบอกสถานการณ์ของเซยะให้ด้วย ถ้าว่าง คนคนนี้ก็น่าจะช่วยไปปฐมพยาบาลให้ได้ เสร็จสิ้นไอเสะก็เดินจากไปอย่างเงียบเชียบเหมือนกับสายลมที่พัดผ่านมา แล้วก็ผ่านไป

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

เพราะอีกฝ่ายไม่ชอบให้แตะต้องตัวด้วยเขาเลยไม่รู้ว่าต้องทำยังไง เรื่องการรักษาหรือปฐมพยาบาลยิ่งไม่ต้องพูดถึง เขามองไม่เห็นแผลของคนไข้ด้วยซ้ำ นอกจากอยู่ไปก็ไม่ช่วย กำลังใจเองก็ไม่ใช่สิ่งที่เจ้าตัวต้องการ "..." มันรู้สึกแย่นิดๆที่ต้องทิ้งเจ้าเด็กนี่ไว้คนเดียวขณะที่มีเลือดไหลอยู่ แต่ถึงอยู่ไปก็ไม่ได้ช่วยอะไร ซ้ำยังมีแต่จะเพิ่มเรื่องน่าปวดหัวให้อีกฝ่ายอีก

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"ก็โดนกรอกหูมาตั้งแต่เด็กๆนี่" อีกอย่างเขาก็ไม่ได้เชื่อแบบไม่มีมูลเหตุสักหน่อย บอกว่าเป็นแบบนี้บ่อยแต่มันก็เกิดอะไรแบบนี้ขึ้นเพราะเขายืนอยู่ด้วยเป็นครั้งที่สองแล้วนี่ "....นายอยากให้เราอยู่ด้วยมั้ยอ่ะ" ใจจริงเขาอยากจะหนีไปไกลๆ แต่อีกใจก็กลัวว่าจะมาเจอกันอีกทีตอนที่เป็นสีฟ้าไปทั้งร่างซะแล้ว คำถามจากมนุษย์เชื่อคนง่าย ถ้าอีกฝ่ายไม่ต้องการให้อยู่เขาก็จะไปทันที

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

แม้จะยอมยืนเงียบๆไม่ได้เข้าไปยุ่งแต่สีหน้าก็บ่งบอกอย่างชัดเจนว่าตนไม่ค่อยโอเคกับสถานการณ์ที่เกิดขึ้นเท่าไหร่ เขาเดินตามเซยะไป ไม่ได้นั่งข้างๆทำเพียงแค่ยืนมองด้วยท่าทีเหมือนจะร้อง "เราเคยโดนบอกว่าเป็นตัวโชคร้ายด้วยแหละ" ".........น่าจะเป็นเรื่องจริง" เขาเม้มปาก "โอ้ส! ล็อกเกอร์นายอยู่ตรงไหน เดี๋ยวเราเอาไปใส่ไว้ให้ รีบแยกกันตรงนี้น่าจะดีกว่า"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

ปลายนิ้วของเขาเย็นเฉียบเมื่อความกลัวพุ่งถึงขีดสุด อาการสั่นเล็กๆที่พยายามจะซ่อนเอาไว้เริ่มคุมไม่อยู่ "เอ่อ อ่าาา ผ้า ใช่ๆๆ ต้องใช้ผ้าใช่มั้ยนะ" แต่ตอนนี้ไม่มีนี่ สุดท้ายเขาก็ยื่นแขนเสื้อตัวเองให้เพราะไม่แน่ใจว่าอีกฝ่ายได้พกผ้าเช็ดหน้ามาหรือเปล่า "เช็ดกับนี่ก่อนก็ได้ ไม่เป็นไร มันสะอาดนะ คิดว่า"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

อดไม่ได้ที่จะขยับไปบีบบ่าเบาๆหวังให้อีกฝ่ายผ่อนคลายลง แต่เหมือนมันจะไม่ช่วยเพราะนอกจากจะไม่ดีขึ้น เขายังได้กลิ่นที่นึกเกลียดขึ้นมาแทน ไม่ชิน ทั้งที่อยู่กับกลิ่นพวกนี้มาเกือบปีแต่กลับไม่เคยชินกับมันสักที "เซ เซยะ โอเคมั้ย เลือดหรอ กำเดาใช่มั้ย ท ทำยังไงนะ เอ่ออ" เขาพยายามจะใจเย็น ไม่กระโตกกระตากเหมือนรอบก่อนที่เจอแต่ร่างกายกลับไม่ขยับตามใจนึก

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"...งั้นไม่เป็นไร ยังไงอดีตก็ผ่านไปแล้วมันแก้ไขอะไรไม่ได้อยู่แล้ว ช่างมันก็ได้" เอ่ยรับคำอย่างคนปลงกับทุกอย่าง ใช่ เพราะมันแก้ไขไม่ได้ไอเสะเลยไม่คิดจะเก็บมันมาใส่ใจ เรื่องพวกนี้เขาก็แค่เหยียบมันลงไปพร้อมกับตัวตนที่แสนน่ารังเกียจนั่น "โฮ่ยๆ โอเคหรือเปล่า บอกว่าถ้าไม่ไหวก็ไม่ต้องฝืนไง" ยิ่งเห็นท่าทีที่ดูน่าเป็นห่วงของอีกฝ่ายก็เดินเข้าไปใกล้

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"ความตายมันน่ากลัวนี่ ใครบ้างจะไม่กลัวความตายกันเนอะ" "เอาจริงๆตอนที่เจอฮกครั้งแรกเรากลัวมากเลยนะ โชคดีจริงๆที่เป็นความผิดปกติเฉยๆ" ดีดนิ้วให้อีกครั้ง ช่วยปลดปล่อยเวทย์ลมให้แม้จะอยู่ในสถาวะไม่มั่นคงเท่าไหร่ "แล้ว นายจะเล่าเรื่องของตัวเองมั้ย? หรือยังไม่พร้อม" "ไม่เป็นไรนะ เรารอได้เสมอ" (｡uωu)

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"วันนึงพอตื่นขึ้นมาเราก็เห็นว่าแม่กลายเป็นสีฟ้าไปแล้ว" "เรานึกว่ามันเป็นเรื่องปกติก็เลยไม่ได้ทำอะไร นึกว่าแม่แค่เหนื่อย" ในที่สุดก็มาถึงขั้นสุดท้ายของบันไดอันแสนยาวเหยียดนี่สักที มือของไอเสะสั่นแล้วเพราะแบบนั้นเขาจึงรีบปล่อยมือจากเซยะให้เป็นธรรมชาติที่สุด "แล้ว.. ก็มารู้ทีหลังว่านั่นหมายถึงความตาย" ไอเสะยกยิ้มร่า เขาหัวเราะแฮะๆเหมือนคนไม่ประสา

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"เพราะไม่รู้เลยยิ่งไม่ชอบไง" "นายก็ลองคิดดูสิ ว่าถ้ามีคนคนนึงยืนจ้องนายจนนายรู้สึกได้ แต่พอนายหันกลับไปมองกลับไม่รู้ว่าคนคนนั้นจ้องเราด้วยสายตาแบบไหน... มัน.. น่าขนลุกนะ" "แต่พอรู้ว่ามันไม่ใช่เรื่องร้ายแรงก็จะรู้สึกหงุดหงิด แบบว่า ทำไมถึงจ้องล่ะ มีอะไรก็พูดออกมาสิ มันจะเป็นความรู้สึกนั้นมากกว่า..." "แต่ส่วนใหญ่เรารู้สึกว่ามันไปทางน่าขนลุกมากกว่าน่าหงุดหงิด..."

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"เราไม่ได้กลัวคน เราแค่ไม่ชอบสายตาเวลาถูกมอง แล้วที่เรากลัวจริงๆน่ะคือคนที่เป็นสีฟ้าทั้งตัวต่างหาก" "นายถามคำถามผิดนะเซยะซัง"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

หัวเราะออกมาอีกรอบเมื่อถูกบอกว่าเรื่องที่เล่ามันย่อเกินความจำเป็น "ก็เรื่องมันยาวนี่ อีกอย่างมันน่าเบื่อจะตาย" พอเซยะยื่นมือมาจับไอเสะก็เริ่มพอเดินอีกครั้ง "จริงๆก็ไม่รู้ด้วยว่าต้องเริ่มเล่าจากตรงไหนอ่ะ" "อืมม..ก็แบบว่า เอ๊ะ" "เดี๋ยวสิ เราไม่ได้กลัวผู้คนนี่นา ถึงการโดนแกล้งจากยัยนั่นจะทำให้ทุกอย่างยุ่งยากขึ้นก็เถอะ" "แก้ความเข้าใจผิดดีมั้ยนะ" หันไปมองก่อนจะหันกลับมา

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"..อ๋อ" เริ่มจากเรื่องนี้สินะ คำตอบมันช่างแสนง่าย ทว่าเขาไม่แน่ใจว่าควรเล่าจากจุดไหนดี ไอเสะยื่นมือออกไปอีกรอบ ทำมือหยุบหยับประมาณว่าส่งมือกลับมาด้วยเจ้าหนู "เคยโดนทำร้ายน่ะ" "เอ่อ..ถ้าให้พูดจริงๆต้องบอกว่าโดนแกล้งมากกว่า ยังไงมันก็เป็นการเล่นสนุกของเด็กๆนี่เนอะ" เขาหัวเราะออกมาเบาๆ การเล่นสนุกที่ไม่มีผู้ใหญ่เข้ามาห้ามสักคน

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

เขาหยุดเดิน ปล่อยมือจากอีกฝ่ายแล้วหันไปเผชิญหน้าอย่างตรงไปตรงมา "อยากฟังเรื่องอะไรล่ะ" "แต่บอกไว้ก่อน.. เรื่องของเราค่อนข้างเรียบง่าย บางทีฟังๆไปนายอาจจะเบื่อก็ได้" "แล้วอยากฟังเรื่องอะไรล่ะ?"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"ทำไมล่ะ มันก็คือการระบายอย่างนึงนะ ตรงตัวดีออก" เขาหันกลับไปเถียง ก่อนจะหันไปทางเดิมอย่างที่ควรจะเป็น "เราเคยบอกไปแล้วนี่ ว่านายดูเหมือนเรา" "........."

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"เซ้นมันบอกน่ะ" เขาเงยขึ้นมองฟ้าท้อง คิ้วขมวดเล็กน้อยเมื่อสบโดนแสงอาทิตย์พอดี "เราก็ยอมรับแหละว่ายุ่งไม่เข้าเรื่อง แต่มันมีความรู้สึกนึงที่บอกว่า.." "ถ้ายังปล่อยนายไว้แบบนี้สักวันนายจะไม่กลับมา" "ยังไงเราก็เป็นคนที่เหมือนไม่มีอยู่ในโลกนี้อยู่แล้ว..ก็เลยคิดว่าถ้าช่วยรับฟังเรื่องบางเรื่องของนายไว้ก็น่าจะช่วยนายได้" "..ก็แบบว่า" "นั่นไง! เหมือนห้องน้ำสาธารณะ แวะมาแล้วก็หายไป"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"..." มันก็อิจฉาแหละ แต่เอาจริงๆมันก็น่ายินดีไม่น้อย หายากนะคนที่สนุกกับทุกสิ่งที่ทำ "งั้นก็ดีแล้ว" "...เหนื่อยก็หาเวลาพักบ้างนะ" เขาหยุดระหว่างทางก่อนจะหันไปมอง "มีอะไรก็เล่าได้นะ" แล้วก็เริ่มเดินต่อ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"โว้ย! เยอะไปแล้ว ชีวิตนี้จะทำอะไรดีเยอะแยะฟะ หัดทำอะไรแย่ๆบ้างเส้!" พออีกฝ่ายร่ายข้อดีของตัวเองแล้วรู้สึกรับไม่ได้ ไม่พอยังรู้สึกแพ้แล้วแพ้อีก แพ้จนไม่รู้จะเอาหัวไปมุดไว้ที่ไหนแล้ว คนบ้าไรจะทำทุกอย่างได้เพอร์เฟ็คแบบนั้นฟะ! "จริงจังกับชีวิตแบบนั้นมันจะไปสนุกได้ไง!" กำลังกลบเกลื่อนเพราะอิจฉาอยู่น่ะ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"โห คำพูดคำจา ชีวิตนายเคยทำอะไรดีบ้างฮะยกเว้นหน้าตาอ่ะ" ไอเสะดึงมืออีกฝ่ายให้ขึ้นมาอยู่ขั้นบัรไดเดียวกัน ในขณะนั้นสายลมที่ทอดทิ้งเซยะไปหนหนึ่งก็กลับมาช่วยโอบกอดเจ้าหนุ่มนี่อีกครั้ง มันยกตัวของเซยะให้ลอยเหนือพื้นในขณะที่ไอเสะก็ทำเพียงแค่จูงมืออุ่นๆนั่นเดินไปตามทางอย่าไม่รีบร้อน

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"มาใช้งานกันแบบครึ่งๆกลางๆงี้ได้ไง ถ้าจะใช้ก็ต้องใช้ให้สุดสิ!" ไอเสะชี้นิ้วไปทางอีกฝ่ายอย่างเหลืออด ทำแบบนี้เขารู้สึกเสียศักดิ์ศรีนะเฟ้ย(ถึงจะไม่มีอยู่แล้วก็เถอะ!) "นายชอบใช้คนอื่นไม่ใช่หรือไง!" ก่อนที่การชี้นิ้วจะเปลี่ยนมาแบมือ "เอามือมา จะพาขึ้นไปให้!"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"....." ไอเสะหันกลับไปมองอย่างเอือมระอาหน่อยๆ "นี่นาย.. เพิ่งจะรู้สึกผิดหลังจากที่ใช้เราเดินหลงไปทั่วทั้งวันงั้นหรอ" "ไม่ใช่ว่าควรจะปล่อยเราไปตั้งแต่ตอนที่เราหมดธุระหรอ ทีอย่างงี้กลับมาบอกว่า[โอ้ ไปก่อนได้เลยนะไอเสะคุง ผมเดินเองได้ อือๆ] หรอ!?" เลียนเสียงอีกฝ่ายอย่างกวนประสาทก่อนจะถลึงตาใส่ด้วยความรับไม่ได้

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"........" เขาไม่ได้พูดอะไรแต่ดีดนิ้วใส่ทีนึงแล้วก็หมุนตัวเดินขึ้นบันไดไปเงียบๆ ลมที่เคยช่วยพยุงร่างกายของเซยะให้เบาหวิวจางหายไปแล้ว ดูเหมือนไอเสะจะไม่ตลกกับมุกนี่เท่าไหร่นะ "เดินขึ้นเองละกัน ไปล่ะ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"นายถามเองนะ" ไอเสะหยุดคำพูดไว้ชั่วคราวก่อนจะเริ่มร่ายเวทย์ที่ตนถนัดที่สุดให้อีกฝ่าย เมื่อทุกอย่างเสร็จสิ้นก็ลดไม้กายสิทธิ์ลง "ไอ่ดอกไม้นั่นพี่สาวชอบหรอ?"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"..." จำเป็นต้องรอด้วยหรอ ให้เขาขึ้นไปก่อนก็ได้แท้ๆ คิดแบบนั้นแล้วก็ยืนรออย่างสงบเสงี่ยม เสียงของเซยะดังขึ้นอีกครั้ง ไอเสะหันไปมองก่อนจะครางออกมาเบาๆราวกับเข้าใจอะไรบางอย่าง "อยากให้ถามมั้ย?" ไอเสะเอ่ยขณะที่ย้ายของไปไว้ในมือข้างเดียว เขาใช้มือที่ว่างล้วงเอาไม้กายสิทธิ์ขึ้นมาขณะรอคำตอบ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"อะไรกันเนี่ย เราก็ว่าเราเล่าเรื่องของตัวเองไปเยอะแล้วนะ แหมๆ น่ายินดีจังน้าา" ถูใต้จมูกด้วยความเขอะเขิน นานๆจะมีคนถามอะไรแบบนี้แม้จะไม่รู้ว่าทำไมถึงได้อยากรู้อะไรแบบนี้ก็เถอะ "...?" ไอเสะมองตามสายตาของเซยะก่อนจะเลิกคิ้วสูง "อะไรหรอ?"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"ของแบบนั้นจะไปมีได้ไง" ไอเสะหัวเราะกับตัวเองเบาๆขณะเอ่ยตอบ "เอ.. ทำไมจู่ๆถึงถามล่ะ" เขาขยับไปใกล้ๆ เผื่อว่าอีกฝ่ายอยากจะเล่าอะไรขึ้นมาอีก

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"โรงเรียนถือเป็นบ้านหลักที่สองนะ เพราะงั้นเรียกบ้านก็ถูกแล้ว" ไอเสะไม่ได้รู้สึกถึงความหงุดหงิดของเซยะเลยสักนิด ว่าไงดีนะ ในมุมของเจ้าจิ้งจอกน่ะนะ..มันเคยขอไปแล้ว(แม้จะไม่ได้พูดก็เถอะ)ตอนนี้ก็เลยกำลังรอการตอบกลับอยู่ เพราะงั้น.. ไม่ใช่เพื่อนก็นับว่าถูกต้องแล้ว เขาเดินตามเซยะ และก็ไม่ลืมที่จะโบกมือให้พี่โคคิด้วยในตอนที่ออกจากร้าน

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

ไอเสะเคี้ยวอยู่สักพักก่อนจะหยิบลูกสุดท้ายเข้าปาก เลียนิ้วตัวเองแผล่บๆอย่างกับคนอดอยาก "ไว้พร้อมค่อยเล่าก็ได้ เดี๋ยวเราด้วย ถือว่าแลกๆกัน.. หรือไม่ต้องก็ได้ เราไม่ใช่เพื่อนกันนี่เนอะ" ยันตัวลุกพร้อมกับมือที่เช็ดลงบนลำตัวตัวเอง เขาเอื้อมไปหยิบเหล่าถุงกระดาษที่วางไว้ แบ่งให้น้ำหนักเท่าๆกัน "ปะ กลับบ้านกัน"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"...." ไอเสะยกชาแอปเปิ้ลขึ้นดื่มหลังจากที่ฟังจบ เขาคิดว่า.. เขาพอจะรู้แล้วว่าทำไมคำตอบและอารมณ์ที่เพ้อถึงพี่สาวถึงได้ดูอาวรณ์ขนาดนั้น มันมีตัวอย่างอยู่ ตัวอย่างที่หมายถึงตัวของเขาเอง "เข้าใจแล้ว" วางแก้วลงบนโต๊ะอย่างเบามือก่อนจะหยิบทาโกยากิอีกลูกมาเคี้ยว "ไม่อยากเล่าก็ไม่เป็นไร มนุษย์มีความลับกันเป็นเรื่องปกติแหละ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"ยัง" เขาตอบไปแบบนั้นทั้งที่เค้กก็หมดไปแล้ว ชาก็เหลืออยู่แค่ครึ่งแก้ว อืมม.. ถ้านับทาโกยากิอีกสองลูกก็นับว่านี่เป็นคำตอบที่สมเหตุสมผลอยู่..มั้ง "นายยังไม่ตอบเรื่องที่เราสนใจเลย" "หรือมันเป็นเรื่องที่บอกใครไม่ได้หรอ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"วันนี้..หรอ?" "พูดเหมือนพี่สาวมาเรียนด้วยเลยนะ สรุปพี่มาด้วยหรอ?" ถ้ามาด้วยเขาก็น่าจะรู้จักสิ หรือเพราะเจ้าตัวเลี่ยงการพบเจอคนที่เซยะรู้จักกันนะ..? "อยู่คนละหอด้วยปะ อันนี้เรามาแทรกการเที่ยวเล่นของพี่น้องหรือเปล่า.." "เอ่อ.. ขอโทษนะ.." เขารู้ดีว่าเวลากับครอบครัวมันมีค่าขนาดไหน ทำเอาหายโกรธเรื่องที่มาหลอกกันเลยแฮะ..

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"เราถามก็เพราะสนใจไง มีคนที่ถามแบบขอไปทีด้วยงั้นหรอ" นิ้วเรียวปาดลงบนจานที่เปื้อนครีมอยู่แล้วก็เอาเข้าปากทั้งอย่างนั้น พอหันไปข้างๆจานก็เห็นกล่องทาโกยากิเละไม่เป็นท่านอนแหมะอยู่อย่างน่าสงสาร เอาน่า ก็ยังกินได้ล่ะกัน คิดแล้วก็ค่อยๆแกะออกมาหยิบกิน เป็นอีกครั้งที่ไอเสะขมวดคิ้วด้วยความไม่เข้าใจ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"คิดถึงพี่สาวหรอ" ไหนๆเจ้าหมอนี่ก็ทำให้เขาหงุดหงิดแล้ว งั้นขอยุ่งเรื่องส่วนตัวหน่อยก็ไม่น่าจะเสียหายหรอกมั้ง "เดี๋ยวก็ได้กลับไปหาแล้วนี่ ไม่เห็นต้องเศร้าเลย..หรือว่าพี่เขาไปเรียนเมืองนอกกัน?" เจ้าหนูนี่ก็อ่านจดหมายตลอดนี่นา แต่เสียงเมื่อกี้ดูโหยหาจนน่าเห็นใจเลย หรือว่าแยกกันมานานแล้วนะ..?

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"เรียกหรอ?" ไอเสะเงยหน้าจนเค้กแสนอร่อยที่เหลือติดจานอยู่นิดหน่อย อะไรกัน ถึงปกติจะไม่เคยถูกเรียกว่า'พี่'เป็นเต็มปากเต็มคำก็เถอะ ส่วนใหญ่ผู้คนในโรงเรียนเคารพเขาเป็นรุ่นพี่มากกว่าจะเรียกพี่ตรงๆน่ะนะ อ๋า ยกเว้นโคคุยะคนนึง "...?" ว่าแต่เกิดอะไรขึ้น เสียงที่เรียกดูจะไม่ใช่เสียงที่ยินดีขนาดนั้นนะ หรือจะรู้สึกผิดที่ใช้งานเรากัน

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

ยิ่งนับรวมกับการจิบชาแอปเปิ้ลตบท้ายก็พาให้ไอเสะหลุดยิ้มออกมาอย่างพึงพอใจ แม้จะไม่ใช่รสชาติที่รู้สึกชอบขนาดนั้นแต่ก็เป็นชาที่นับว่าเลิศรสกว่าชาขมเป็นไหนๆล่ะนะ (｡uωu)♪

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

"..." ไอเสะลืมตาขึ้นมองเค้กตรงหน้าครู่หนึ่ง อารมณ์ขุ่นมัวรอบตัวหายไปเหมือนกับโดนลมเป่า "..อืออ.." ถึงจะอยากได้ข้าวอุ่นๆมากกว่าแต่เค้กก็ไม่แย่นะ ปิดดวงตาลงอีกครั้งขณะที่ตักอีกคำเข้าปาก แม้จะพยายามเก๊กขรึมแสดงความไม่พอใจแต่ก็อดไม่ได้ที่จะหลงละเลิงไปกับความหวานละมุนของรสชาติวานิลา

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 01/08/2026

ไอเสะที่ได้ยินของแถม ด้วยความที่กำลังหงุดหงิดกับสถานการณ์ร้อยแปดที่พบเจอก็ตั้งใจจะปฏิเสธเสียงแข็ง ทว่าพอเห็นเค้กสีนวลดูนุ่มนิ่มน่ากินก็เงียบปาก บ่นงึมงำๆอยู่เดียวแต่ก็ขอบคุณกลับไปเพราะผู้มีพระคุณอุตส่าห์หยิบยื่นมาให้ ใบหน้าของเขายังคงบูดบึ้งอยู่ คำปฏิญาณที่เคยบอกจะรักสุดคนบนโลกเริ่มจะสั่นคลอนจาเมื่อเค้กคำโตถูกตักเข้าปาก

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"นายพูดเองนะ" เขาไม่ได้ต้องการชาแอปเปิ้ลสักหน่อย แต่ถ้าจะจ่ายให้ก็จะยอมสั่งให้ตามที่ต้องการ ไอเสะลุกออกจากโต๊ะเดินไปหาโคคิซังและสั่งชาแอปเปิ้ลด้วยอีกคนก่อนจะเดินกลับมานั่งที่เดิม ถ้าความปกติของเขาไม่ทำงาน สายตาของไอเสะก็คงขวางโลกอยู่พอสมควรเลยล่ะ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"......" ไม่รู้ว่าเป็นครั้งที่เท่าไหร่แล้วแต่วันนี้คงเป็นวันที่ไอเสะโยนรอยยิ้มที่มักจะแปะอยู่บนหน้าทิ้งไปบ่อยที่สุด แต่ละประโยคที่เซยะพูดออกมาดูเป็นการคิดเองเออเองทั้งสิ้นว่าเขากำลังต้องการอะไร เขาไม่ชอบที่คนตรงหน้าไม่เข้าใจว่าเขากำลังรู้สึกยังไงแต่ก็ไม่ยอมพูดออกไปเพราะงั้นเขาถึงรู้สึกว่าคำพูดของอีกฝ่ายมันน่าหงุดหงิด

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"เออใช่ แก้อะไรสักแป๊ปล่ะกัน" มือเรียวขยับเคาะลงบนโต๊ะ หวังเรียกให้เซยะหันมาสนใจก่อนจะเริ่มพูด "เราไม่ไปส่งถึงที่ห้องนะ ให้มากสุดได้แค่หน้าหอเท่านั้นล่ะ" ขืนขึ้นไปส่งก็คงมีแต่เขาที่เดินลงมาคนเดียวใช่มั้ยล่ะ แบบนั้นไม่เอาด้วยหรอก สยองจะตายไป

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

ไอเสะก็ทำเพียงหยิบคุกกี้ขึ้นมาเคี้ยว คงเพราะผลานพลังงานไปเยอะ(?)ตอนนี้เขาเลยรู้สึกหิวแบบสุดๆ อาจจะเพราะเป็นร้านที่เขาเคยมา หรือไม่ก็เพราะได้คุยกับพี่ชายที่ใจดีด้วยความรู้สึกอึดอัดอยู่ในอกเลยค่อยๆผ่อนคลายลงบ้าง เขาถอนหายใจผะแผ่วก่อนจะวางสิ่งที่ถืออยู่ลงบนโต๊ะอีกครั้ง "ต้องรออีกห้านาทีเลยหรอ ยุ่งยากจังนะไอเสะ" บ่นออกมาอีกครั้ง เขาเหนื่อยกับชีวิตจริงๆ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"...." ไอเสะมองตามพี่เจ้าของร้านก่อนจะกลับมาหน้ามุ่ยต่อ นี่อะนะที่บอกนิสัยดี "..." ก่อนที่จะถูกบอกว่าคุกกี้ที่สั่งมาก็สามารถกินได้ หน้ามุ่ยๆของเจ้าหนุ่มพลันเปลี่ยนไปในเสี้ยววินาที ออร่าวิ๊งวั๊บปรากฎขึ้นรอบกายราวกับอยู่ในมังงะตาหวาน "หึ ขอบใจที่แบ่งก็แล้วกัน นึกว่าจะใช้งานกันอย่างเดียวซะอีก ก็เข้าท่าดีนี่" เอ่ยชมกึ่งๆประชดประชันแล้วก็เอื้อมไปหยิบคุกกี้มาแทะกินเงียบๆ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

ไอเสะทิ้งตัวนั่งลงฝั่งตรงข้ามของเซยะอย่างจำยอม ใบหน้าง้ำงอหลบสายตาไม่ยอมมองใครหน้าไหน ..เอาจริงๆก็มองไม่เห็นอยู่แล้วล่ะนะ ทั้งที่ของที่ถือก็ไม่ได้เยอะจนถือคนเดียวไม่ไหวแท้ๆ ไอเสะหงุดหงิดกับความไม่รอบคอบของตัวเองจนได้แต่บ่นงึมงำอยู่คนเดียวล่ะ

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"...." เขาไม่ได้ตอบอะไรกลับไป ทำเพียงแค่ขมวดคิ้วไม่พอใจกับข้อตกลงที่ไม่มีมาตั้งแต่แรกแต่กลับเพิ่มมันขึ้นมาดื้อๆ ทำอย่างกับว่าเขาเป็นพวกโง่ไม่รู้ความอย่างงั้นล่ะ แต่ความจริงเขาก็ผิดด้วยส่วนหนึ่งที่ไม่ยอมถามรายละเอียดข้อตกลงให้ชัดเจนก่อนจะตอบรับ นี่เองก็เป็นนิสัยเสียของเขาด้วย เพราะแบบนี้เลยถูกหลอกซ้ำแล้วซ้ำเล่า "เหอะ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"หา?" ในข้อตกลงคือช่วยเป็นเบ๊ถือของให้เฉยๆนี่นะ ถ้าได้ของที่ต้องการแล้วก็เท่ากับหมดหน้าที่ไม่ใช่หรอ หมดวงหมดวันอะไร คิ้วของไอเสะแทบจะผูกกันเป็นโบว์อยู่แล้ว นอกจากจะไม่เข้าใจแล้วยังสับสนด้วยว่าความหมายของไอ่การเป็นเบ๊ให้มันจะไปจบที่ตรงไหนกันแน่ "แต่เราได้สิ่งที่ต้องการแล้ว ก็เท่ากับว่าจบแล้วนี่?" "หรือว่ายังมีที่อื่นที่ต้องไปอีกหรอ" "พอได้แล้วมั้ง เราไม่อยากเจอคนตัวฟ้าอีกนะ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

"อะ" ไอเสะวางเหล่าถุงกระดาษคืนให้เซยะบนโต๊ะ ก่อนจะคลำหาถุงที่เล็กที่สุดเพราะมันคือสิ่งเดียวที่เป็นของเขา ทาโกยากิไงล่ะ "หมดหน้าที่เราแล้ว ขอบใจที่ช่วยแนะนำให้ละกันนะ"

100

🌏愛世🦊 @aise-msg.bsky.social · 31/07/2026

โคคุยะ..? ไอเสะรู้สึกว่าชื่อนี้ค่อนข้างที่จะคุ้น เหมือนชื่อรูมเมทคนเก่าที่ใช้ชีวิตร่วมกันมานานแต่ก็คิดว่าบางทีอาจจะเป็นคนชื่อคล้ายก็ได้ ไม่มีทางที่โลกนี้จะโยนความบังเอิญมาให้เขาขนาดนั้นหรอกน่า ไอเสะกล่าวขอบคุณก่อนจะก้มไปเก็บของที่ตนปล่อยไว้ คลำหาจนครบก็เดินกลับไปหาลูกค้าเพียงคนเดียวในร้าน

100