เขานั่งแกว่งขาข้างที่ไม่เจ็บอยู่บนเก้าอี้ นัยน์ตาสีม่วงอ่อนลอบสำรวจมองไปรอบห้อง บางทีอาจจะมีขนมเก็บไว้สักที่ หิวข้าวด้วย หิวขนมด้วย หิวขนาดที่กินเห็ดได้เป็นร้อยดอกเลยล่ะ
แล้วก็มีถ้วยสตูว์เนื้อหอม ๆ มาวางลงตรงหน้า เขาเงยขึ้นมองคนผมฟ้าสลับกับอาหาร
"...."
แต่ก็ไม่ได้พูดอะไร มันดูน่าอร่อยมากเลย ปัญหาคือแค่นี้มันไม่น่าจะอิ่มหรอกนะ