เขาหรี่ตาลงมองกำแพงซีเมนต์ชั่วคราวที่ซุยโกะสร้างขึ้น มันไม่ได้เป็นแค่ปีศาจร้ายที่อาศัยสัญชาตญาณอีกต่อไป มันเรียนรู้และปรับตัวและใช้ภูมิประเทศเป็นอาวุธ
พื้นแตกเป็นแผ่นสามารถบดบังวิถีกระสุนของชิเงรุและซูได้ ไดกิขยับไหล่คลายความตึง ลมหายใจยาวและช้าเพื่อควบคุมจังหวะหัวใจที่เต้นแรง เขาเหลือบมองด้านหลังเพียงชั่ววูบมองเห็นทั้งสองคนยังอยู่ดีนั่นก็เพียงพอแล้ว
" ผมจะล่อมันออกมาเองครับ "
+