เขามองอีกคนวิ่งมาตาโตเกือบจะหลงดีใจที่รุ่นพี่ไม่ได้เดินทิ้งเขาไป ก่อนจะปั้นยิ้มแข็งๆ
"คะ-ใครเขากลัวกันล่ะครับ! ผมแค่ตกใจเฉยๆเถอะ"เขาหน้ายู่ มือไม้รีบเก็บขยะไวๆแล้วแอบมองไปรอบๆตัว
"ทำไมพี่มาอยู่คนเดียวได้ล่ะ คนอื่นๆไปไหนกันหมดครับ?"
ถามแล้วก็แอบขยับตัวไปใกล้แม้แต่ปลายหางก็ไม่ปล่อยให้อยู่ไกลสายตา ริวเซนึกหาเหตุผลในการมาคนเดียวของอีกคน
เอ
นี่คงเป็นรุ่นพี่ตัวจริง ใช่มั้ย?
