บียอร์นสะบัดศีรษะหนึ่งครา ก่อนสูดลมหายใจเข้าช้า ๆ แล้วผ่อนออกอย่างเป็นจังหวะ พยายามควบคุมลมหายใจและเรียกสติที่กำลังกระเจิงให้กลับเข้าที่
ยามนี้เขามิใช่เด็กน้อยไร้ทางสู้อีกต่อไปแล้ว
เมื่อคิดได้ดังนั้นก็วาดลวดลายไปพร้อมกับสุดสวยในมืออย่างออกรส คมเคียวคู่กรีดผ่านอากาศอย่างต่อเนื่อง รวดเร็วและหนักหน่วงราวกับเป็นส่วนหนึ่งของร่างกาย