บียอร์นพุ่งตัวลุกขึ้นนั่งด้วยความตื่นตระหนกและพบว่าตัวเองตกอยู่ในภวังค์อีกครา
‘ อั่ค.. ‘ เขาส่งเสียงกร่นคำรามในลำคอพลางยกมือกดขมับเต็มแรงหวังทุเลาอาการปวดศรีษะ ครานี้มันปวดยิ่งกว่าครั้งแรกเสียอีก
“ อ่า น่ารำคาญชะมัด “
บียอร์นสบถออกมาอย่างไม่สบอารมณ์ ก่อนจะลุกขึ้นสำรวจร่างกายตนเองว่ากลับไปเป็นเด็ก 10 ขวบอีกคราหรือไม่
+
(แถมภาพจากสถานการณ์ก่อนหน้าครับ..)
เพียงเสี้ยวอึดใจที่เสียจังหวะนั้น เถาวัลย์หนาอีกเส้นก็ฉวยโอกาสพุ่งเข้าพันรอบลำคอหนาของเขาได้อย่างแม่นยำ ก่อนกระชากเต็มกำลังจนร่างใหญ่โตล้มลงกระแทกพื้นเสียงดังสนั่น
“ เวรเอ้ย.. “
สิ้นเสียงสบถเถาวัลย์นับสิบก็เลื้อยมาพันธนาการร่างของบียอร์นไว้แน่น เขาหายใจหอบด้วยความเหนื่อยล้าก่อนสติจะดับวูบไปและตกอยู่ในห้วงนิทรา..