เศษกิ่งไม้และกรวดคมหินบาดฝ่าเท้าจนเลือดซึมเป็นทางเขากลับมิรู้สึกเจ็บปวดแม้แต่น้อย
เขาวิ่ง... แล้วก็วิ่ง...
จนกระทั่งทุกสิ่งรอบกายพลันบิดเบี้ยวไปหมด
และในพริบตาเดียวกันนั้น ร่างของเด็กน้อยก็กลับมายืนอยู่เบื้องหน้ากระท่อมหลังเดิมอีกครั้ง
ครานี้กระท่อมกลับเต็มไปด้วยเผ่ามังกรมากหน้าหลายตากำลังยืนสนทนาอยู่กับ ’พ่อและแม่’ ของตน
+