ก่อนจะเอียงศีรษะนิดหน่อยราวกับพยายามตั้งสติ
"ครับ..."
เขาตอบรับเบาๆ เสียงพร่าแผ่วเหมือนคนที่ใช้แรงเฮือกสุดท้ายในการออกเสียง
"ผม...ไม่เป็นไร..."
แม้คำพูดพยายามสื่อว่าโอเค แต่มือจับตู้อยู่กับท่าทางโงนเงนเล็กๆ ก็บอกได้ว่าคงไม่ไหวสักเท่าไรจริงๆ
"...ขอโทษที่ทำให้เป็นห่วงนะครับ..." +
