เมื่อเอร่ากล่าวถึงความวุ่นวายของมนุษย์ บีอาโดทีส่ายศีรษะเบา ๆ
“ทุกชีวิตวุ่นวายทั้งสิ้น”
สายตานางทอดไปยังแนวไม้ไกลออกไป
“ต่างกันเพียงว่า มนุษย์รู้ตัวว่าตนกำลังดิ้นรน”
พร
พรของนาง
บีอาโดทีไม่ได้ตอบทันที
ท่วงท่านิ่งเกร็ง
สายตาเหลือเพียงความมั่นคง
“ท่านถามได้”
“แต่ท่านแน่ใจแล้วหรือไม่ ธรรมชาติแห่งพรของแอรีสมิใช่สิ่งงดงาม”
