เมื่อได้ยินเสียงวิฬาร์ เขาก็หันกลับมาก่อนจะยกยิ้ม เมื่อเห็นเจ้าตัวเล็กที่คุ้นเคย
“ไง เจ้าตัวน้อย” เขายิ้มออกมา ก่อนจะกอดสัตว์ตัวเล็กตรงหน้า แล้วหอมหัวไปที
“ดูสิ เจ้ามีพร็อบเสริมกับเขาด้วย” ใช้นิ้วลูบดอกไม้ที่คอของวิฬาร์ตัวจ้อยเล็กน้อย
“จะมาช่วยเรียกแขกเหรอ ไหน” อุ้มเจ้าตัวน้อยมาไว้ตรงหน้าร้าน ฝั่งที่ไม่มีขวดนํ้าอบ
“ไหน ร้องเรียกลูกค้าหน่อยครับ”