สุดท้าย เขาก็พาตัวเองและร่างที่พยุงไว้มายังหน้าหอพักหญิงจนได้ ก่อนจะยืนท่ามกลางความเงียบและไฟบางดวงที่ส่องรายทาง
ฟังเสียงที่พูดพร่าลง
“ ไม่ใช่หรอก “
” ข้าแค่สงสัย “
ส่ายหัวปฏิเสธให้ว่าไม่ใช่เรื่องไม่ดี
” แค่คนทั่วไปยิ้มออกมาง่ายกว่าเจ้า .. ”
“ ถ้าเจ้ายิ้มให้บ่อยกว่านี้ก็ดี ”
