“ เจ้าเดาไว้ถึงขนาดนั้นเชียว ”
เขาจะปล่อยให้ล้มไปก็ได้แท้ ๆ ความไว้ใจในหัวนั่นมันมีต่อตัวเขามากขนาดไหนกัน
ก่อนจะพาเดินผ่านความเงียบไปเรื่อย ปากที่ไม่ได้คิดจะชวนคุยเพิ่มเติม เสียงข้างหูจึงมีเพียงความสงบ
และเมื่อใกล้ถึงหอพัก ปากที่เงียบมานานถึงเริ่มเปิดด้วยความสงสัย
“ เจ้าเป็นแบบนี้ทุกครั้งที่ร่ำสุราเลยไหม “
