(หึ มีตัวประกัน!)
สัมผัสอุ่นที่ช่วงไหล่และหลังมาแทนที่สัมผัสพื้นเย็นที่ควรจะเป็น
"เก็นซังไม่ปล่อยให้ล้มจริงด้วย"
อาจจะเพราะไว้ใจหรืออะไรบางอย่างที่ทำให้เธอรู้สึกแบบนั้น หญิงสาวเดินไปตามการชักนำของอีกฝ่าย
สายตามองช่วงขาที่กำลังย่างก้าวไปอย่างช้า ๆ
1 ก้าว
2 ก้าว
พร้อมกับเสียงก้าวเดินจากคนที่กำลังประคองไหล่ของตน
แสงรอบข้างดูสว่างขึ้นกว่าที่สวนหย่อม เมื่อใกล้ถึงหอพัก
