สายตาเจ้าตัวคอยมองทางตลอดการเดินทางจึงราบรื่น แต่สติก็ไม่ถึงขั้นจดจ่อจนไม่รับรู้ว่าอีกฝ่ายยังสบกับใบหน้าเขาอยู่
จนกระทั่งร่างที่เขาประคองหยุดชะงักลงพร้อมเสียง
ความสนใจที่เคยมองจรดทางก็วาดกลับมาสบสายตาคนข้าง ๆ แม้ร่างจะนิ่งไป … คล้ายกำลังนึกคิดคำนวนและเต็มไปด้วยความสงสัย
ก็เปรยยิ้มออกมาในตอนท้าย
+